August de la Sparasan

Drodzy Obywatele, W dniu dzisiejszym Szacowny Kongres uchwalił Akt Nadkonstytucyjny, który niezwłocznie podpisałem. Jest to dokument przełomowy i bezprecedensowy, którego nowatorska formuła ostatecznie cementuje dokonania nordackiego Odrodzenia Narodowego i chroni jego polityczne, społeczne oraz kulturowe dziedzictwo, będąc tym samym cezurą. Z chwilą bowiem, gdy została przyjęta i rozpoczęła obowiązywanie oddzielić możemy jasno etap największych polityczny reform, w którym nasza Federacja była państwem odradzanym, od państwa odrodzonego. Mam nadzieję, że długo będzie ona gwarantem odrodzeniowego porządku, który zapewnia nam wewnętrzną stabilność i zewnętrzną potęgę. Składam w tym miejscu podziękowania wszystkim z kraju i zagranicy, którzy bronili i bronią II Federacji Nordackiej. Bez Was nie byłoby tego pięknego dnia. Bravo Zulu! Bravo Nordatczycy! Chwała Nordacie!

O ile mi wiadomo, obywatelstwa Jarmusza Korana-Mekki i Łukasza Ząbka wygasły pod koniec maja (z obliczeń wychodzi mi jakoś 22), po 92 dniach nieaktywności, zgodnie z zapisem Kodeksu Cywilnego (Art. 5 a)). Następny na liście jest Szanowny Tadeusz Henrykowski @Tadeusz I Wielki, tak więc uważam, że z prawa jasno wynika, iż to jego należy zaprzysiężyć.

Wasza Ekscelencjo Premierze, Szacowny Kongresie, Akt podpisałem i opublikowałem w Dzienniku Praw. Gratuluję nam wszystkim. Chwała Nordacie! Bravo Zulu!

Zmierzali na północ. Za nimi kolejne oddziały z innych okrętów, na przodzie zaś pochód zbrojnych prowadził jenerał KamFajans, tuż za nim łupieżca Hans Naparzajew, a gdzieś z tyłu, w tłumie innych, rycerz-uczniak Marian Badylion. Tego ostatniego łatwiej było usłyszeć niż wypatrzeć w masie względnie podobnie ubranych wojaków, miał bowiem ze sobą ten nieszczęsny leksykon ryb, który został mu powierzony, uznano bowiem, że lepiej będzie, aby miał ją on niż facet pilnujący statków. Jeszcze zachciało mu się łowić, a nie strzec floty Legionu Kiriów! Albo dorwaliby się do niej ci rybacy z okolicy. I o ile z perspektywy strategicznej było to w pełni logiczne i rozsądne, tak taktycznie decyzja ta była opłakana, bowiem ciekawość rycerza-uczniaka została przez powierzoną mu księgę rozbudzona, stąd też co chwila zadawał kolejne pytania ludziom wokół, mającym nierzadko - co w pełni zrozumiałe - niewielkie pojęcie o ichtiologii. - Ale co w takim razie jedzą karasie? - to pytanie przelało szalę goryczy. - Gówno! - odkrzyknął nieco już podirytowany jenerał. W tym momencie jednak zmuszony był dołączyć do tego drugi okrzyk: - Komuniści! - Wywołał to w szeregach konsternację, wyrażoną, choć pewnie nie dość trafnie, w kolejnym zapytaniu: - Jenerale, czyli karasie żywią się komunistami? - Co z kolei spowodowało jeszcze większe zadziwienie. - Nie, kurna, komuniści! Tam! Przed nami! - KamFajans wskazał dotąd niezbyt wyraźną sylwetkę miasteczka w oddali. Dotąd widoczny był głównie jego zarys, ale teraz faktycznie widać było charakterystyczną architekturę w stylu określanym w Marsylii jako "art bieudeau", zaś przede wszystkim jakiś czerwony... chyba napis. Nie, zaraz, pod nim był jeszcze jeden! Sądząc po orientalnej prezencji dotąd napotkanych mieszkańców, ewidentnie było rozsądnym uznawanie miasta za kugarskie. Ale komunistyczni Kugarzy? To coś nowego. - To nic nowego! Słyszałem o tym! To pewnie ci... no.... nie Kugarzy i nie Nandyjczycy, ale podobni! Ci, co mieszkają w Wandystanie. Zongo... Zongowie? Jakoś tak - tu jenerał zakończył analizę sytuacji i wydał jasny rozkaz: - Jest ich tu zbyt wielu, musimy udawać komunistów, coby ich nie prowokować! - Tak też uczynili, im bardziej zatem przybliżali się do miasta, tym głośniejsze wznosili okrzyki ku chwale idei i Partii. Nie było wprawdzie jasne, jakiej partii, ale ci legioniści, którzy wywodzili się z Amatorii wiedzieli, że w takich miejscach zawsze jest jakaś partia, tym z Voximy z kolei znana była z czasów II Republiki Voxlandu Idea Żuczek, zatem wznosili okrzyki, niekiedy próbując się ocierać o łamany zongyiski. Jakież było ich zaskoczenie, gdy spotykać się zaczęli z narastającą nieufnością i wrogością. Nie wiedzieli bowiem, iż napis nad miasteczkiem głosi "Towarzysz Szopo robi herbatę na wodzie po mandu". Ale zapewne nawet gdyby mogli ów niezbyt pochlebny slogan odczytać, mało który z nich wiedziałby raczej, czym jest to całe "mandu". Widząc niezbyt przychylną reakcję tubylców już podczas przejścia przez otaczające miasto pola, przyjęli inną taktykę, zauważając, iż jedynie powtarzanie nazwy jednego z miast Zongyi Ludowej, Szo-Po-Troll, spotykało się z entuzjastycznym potakiwaniem. Tak oto pojawienie się w bastionie zongyiskich emigrantów, Couerwonjang, Legionu Kiriów poprzedzone zostało głośnym skandowaniem "Szopo troll", co Naparzejew skomentował cicho słowami: - Chyba ich duch głupkowatości ogarnął - Tak oto szybko zdobyto miasteczko, dziewiętnaście kilogramów rzepy scholandzkiej, zacne ilości kapusty precelkhandzkiej, trochę (a jakże!) ryb oraz nocleg w gościnie u mieszkańców zabytkowej wiejskiej części osady.

Æčh, gövñö, tütæj idžiémy žñövü.

Halo, halo, ciekawe, czy bot dalej będzie puszczał tylko moje pościdła. Oby nie.

Eliso, myślę, że już Ci chyba wystarczy na dziś.

Hm, może faktycznie powinniśmy usłuchać rady znanego działacza sportowego z innego bialeńskiego wątku i wysłać w podziękowaniu choćby parę butelek betonówki? Zakładam, że teraz, po fakcie, nie liczyłoby się to jako przekupstwo.

Kontynuacja z tego wątku - Jakiś czerwony - stwierdził łupieżca Hans Naparzajew, po tym jak udało mu się w końcu złowić na zaimprowizowaną wędkę dość masywną rybę słusznych rozmiarów. Na ten widok jenerał Dak Las KamFajans zerwał się znad biurka rozstawionego w poprzek pokładu kutra "Pani Oxima" i zakrzyknął, zwracając się ku swemu przybocznemu, trzymającemu łuskowate znalezisko: - Komuch! - Na ten okrzyk ożywiła się też reszta załogi i zaokrętowanych weteranów z Legionu Kiriów, niektórzy nawet od razu podnieśli broń gotową do strzału, mierząc nią w trzymaną przez Naparzajewa w rękach ichtiologiczną osobliwość. - Faktycznie, stalinek komuch - stwierdził rycerz-uczniak Marian Badylion (a właściwie to Mæriæñ Bædyliöñ, czyli fonetycznie Majriajni Bajdyliuini, ale w trosce o języki niezaznajomione z amatorską mową używać tu będę formy spolszczonej, tfu, uwspólnomówionej), ku któremu po tej wypowiedzi zwróciły się oczy bodaj wszystkich na pokładzie, więc dodał: - Tak pisze w tym "Leksykonie ryb Pollinu" - Wywołał tym jeszcze większą konsternację, wyrażoną przez KamFajansa gromkim zapytaniem: - Na bielinin, Badylion, kto normalny zabiera leksykon ryb na krucjatę? - Zapadło niezręczne milczenie, jednak tylko na sekundę: - Nikt normalny, jenerale - odpowiedział rycerz-uczniak - Leży na pańskim biurku, jenerale - stwierdził nieśmiało, podnosząc właśnie stamtąd ową księgę. - Dobra, teraz to go już zastrzelcie - odrzekł KamFajans i nagle wszystkie lufy zwróciły się w kierunku Badyliona, celując pewnie w piętnaście różnych części jego ciała. - Żartuję, żartuję. No, opuścić broń - nakazał jenerał - I oddawaj leksykon - stwierdził, przechodząc koło rycerza-uczniaka i wyrywając mu go z jego nadal lekko wzniesionej ręki. W tym momencie rozległ się głośny plusk. To wyłowiony przez łupieżcę Naparzajewa stalinek komuch postanowił skorzystać z powstałego zamieszania i wykonać wielki skok naprzód i powrócić na więc rybny do swojej podwodnej utopii przy akompaniamencie dźwięków rozczarowania jego niedoszłego łowcy i załogi. - Prewencyjny ostrzał komucha! - ogłosił KamFajans, rzucając nożykiem do papieru w wodę, w której wylądowała płetwiasta niedoszła ofiara. - Łapać go! Znacjonalizował mi kordzik! - wrzasnął, ogarnięty antykomunistycznym szałem, wychylając się za burtę z wyciągniętym pistoletem, gotowym do oddania strzału. Przerwał mu jednak donośny głos kapitana statku, oznajmiający: - Ziemia na horyzoncie! -

Prawda. Skoro Abachazja jest reprezentowana...

Ej, a gdzie Repujerstan i Amatoria oraz Kugarzy?

Braffo Premier! Braffo Em-es-zet! Braffo Zulu!

Zatem pozffolę sobie skopioffać tu ssffoją teorię dyskordoffą: Ffyobraźcie ssobie taką ssytuacyję D[PRAFFA AUTORSKIE] przesstaje być malutki i dosstaje się do tam NASA czy innego Muska Oraz przejmuje ffładzę nad esperantystami czyniąc z nich międzynarodoffy globalny kartel staronoffomikronautuff Przy czym uff kartel esperantystomikronautuff pochłania ostatecznie masonuff stając się the ultimate konspiracją Potem eee D[PRAFFA AUTORSKIE] projektuje noffą stacyję kosmiczną, obsadzając ją esperantystomikromasonami, którzy przejmują ruffnież arsenał atomoffy śffiata A następnie ffysadzają połoffę planety, a na drugiej połoffie ustanawiaffiają socjalizm, gdzie przez kilka kolejnych lat przenoszą śffiadomość ludzką do "ffszechkompjutra" w symuloffaną rzeczyffistość mikronacji Który do superkompjuter umieszczony jest na tejże stacyji kosmicznej A potem ffysadzają całą Ziemię, przynosząc się na stację, odtąd nassyffaną KALKIL (z angielskiego CALLKILL) I widziecie państwo, gdyby D[PRAFFA AUTORSKIE] faktycznie tak zrobił zamiast napokładoffać, to, co ciekawe, mogłoby to robić za prequel do mojej niespisanej powieści mikro-political fiction-anty-science-fiction, której zarys śffiata przedstaffionego przytaczam poniżej, coby ułatffić effentualne plagiaty (ffszelkie podobieństwo do osób I zdarzeń przypadkoffe): Rok 2137, Turbofederacja Wwszechnordaty pogrążona jest w konflikcie pomiędzy Waksmanem VII B, prawnukoklonem Pierwszego Towarzysza i CyberBol3sław3m 05, wskrzeszoną za pomocą kiryjskiej magii inkarnacją zbiorowego wszechumysłu Kiriów. Spór dotyczy natury egzystencji Turbofederacji, która dawno już podbiła każdy kontynent Ziemi i Pollinu, po czym zdelegalizowała świat realny, wysadzając planetę i podłączając mózgi obywateli ocalałych z czystek etnicznych, umieszczone na stacji CALLKILL 0,5 orbitującej wokół Marsa, do chmury superszybkiej sieci próżniowej. Społeczność podzieliła się na dwie grupy. Ci skupieni wokół CyberBol3sława opowiadają się za funkcjonowaniem w nierzeczywistości wirtualnej, będącej projekcją scalonych umysłów przetrzymywanych na stacji kur, z kolei przedstawiciele Waksmana VII B z prowincji znanej jako Kalkilistyczne Wszechcesarstwo Muratyki i Południowo-Zachodniej Nordaty opowiadają się za zachowaniem struktury forum, na której z konieczności każdy funkcjonujący tam obywatel jest częścią Wielkiego Systemu Życiowego, w którym to nie może uczynić absolutnie nic bez wcześniejszego napisania postu siłą własnych myśli i złożenia wniosku do Siódmego Towarzysza o pozwolenie. I to ffszystko na trzeziffo.

Na placu miejskim niewielkie zamieszanie. Dziś znów miesięcznica Odrodzenia Narodowego. Wokół mównicy zebrało się wiele osób z opaskami “TŚK”, a także niemało bez nich. Na mównicę z kolei - August de la Sparasan, który rozpoczął przemowę: Braciaki z Ruchu 12 Kwietnia! Już dwa miesiące minęły od Dnia Zwycięstwa nad Bestialstwem! Wiele już zdziałaliśmy, a wdrożone przez nas zmiany coraz bardziej zbliżają Naszą Federację do stania się państwem Odrodzenia Narodowego. Nasza praca jednak się nie kończy. Musimy krzewić i bronić naszych idei i kultury, gdyż te, jak mogliśmy się przekonać, zostały uznane za wrogie nie tylko przez kalkilistów. Oj tam, na nasze odsłonięte w trudzie czynienia Nordaty lepszym miejscem plecy spadły cios ostrz. Szczęśliwie były one już stare i osłabione teoretycznym oraz praktycznym zastojem tych, co je dzierżą. I tak znów, a właściwie nadal, zmuszeni jesteśmy się bronić i stać na straży, dbając o bycie przygotowanym na kolejny podstęp kryjących się za obłudą samozwańczych obrońców martwych dla nich haseł. Szczęściem mamy też sojuszników, którzy w potrzebie bez zawahania udzielili nam wsparcia. Dzisiaj chcę im przekazać szczere podziękowania i pozdrowić ich oraz Was wszystkich, nieustępliwym, przekornym wobec wiatrów opinii tajnych stoliczków, praffdziffie noffonordackim pozdroffieniem - takim, za którego używanie w niektórych miejscach nadal grozi kara i takim, które mimo to nadal motywuje nas do podążania ku noffym zwycięstwom. A zatem - Braffo Zulu!

I wyruszyli, Proszę Państwa! Ponad 46 tysięcy żołnierzy piechoty, 6 krążowników, 10 korwet, 14 fregat, 2 lekkie lotniskowce, 13 niszczycieli, 14 okrętów podwodnych, okręt liniowy, 4 zaopatrzeniowe okręty pomocnicze, 5 tankowców, 24 wielozadaniowe odrzutowce i 20 śmigłowców (a to nie ffszystko) wyprawiono dziś z portów w Wetyburgu i Kirianopolu po uroczystym pożegnaniu. Wraz z nimi ruszą pierwsza partia ochotników z Korpusu Lumerii. Cel podróży: Nowa Precelkhanda!

Kontynuacja z tego wątku. - Tam! - stwierdził jenerał Dak Las KamFajans, wskazując upchniętym na "Pani Oximie" (kutrze, nie na świętej pamięci małżonce Hieronima V. Oximy) dzielnym legionistom horyzont, na którym nie było widać nic prócz wody. - Tam właśnie są komuniści, minęliśmy ich jakiś czas temu - tu zapadło milczenie, przerwane jednak prędko przez Hansa Naparzajewa, niezaufanego przybocznego jenerała pytaniem: - Ale, jenerała, skąd pan to wie? - tu dowódca pochylił się groźnie nad ułożonymi na zarekwirowanym jeszcze w Nowej Amatorii i ustawionym na pokładzie jako prowizoryczne biurko stole, po czym stwierdził: - Wyczuwam komunistów dzięki intuicji - ponownie zapadła chwilą milczenia - Oraz po zapachu - zaciągnął się morskim powietrzem, a następnie wskazał punkt na mapie: - Ponadto na tym dziele jakiegoś Ronona jasno namalowano tu Czesnorad - dopiero wtedy rozległo się głośne "ahaaaa" załogi. Tak, niewątpliwie kwartał bezczynnych walk z lokalsami z Wurstandów stępił ich zmysł bojowy. Wyczekiwana inwazja na główną wyspę dotąd się nie wydarzyła. Dlatego gdy po kwartale nadarzyła się okazja, by stamtąd się wyrwać i ruszyć na kolejną krucjatę, Legion Kiriów, wzmocniony siłami z Kirymu i Ruby, wyruszył ku Lumerii. - Już za dzień lub dwa dotrzemy na miejsce - obwieścił żołnierzom jen. KamFajans, patrząc na kolejną mapę, tym razem wyspy Lumeria - Do Courvi... Courvon... Courvejang... No, właśnie tam -

Albo słynną amatorską herbatę z cegły, tzw cegłówkę.

Ff tym no tu to ffiadomo, że mocne 10/10, a naffet URRAKRUCJATA/10 https://youtu.be/rMnXhAFW0vc?is=ijJ0fb15cGgxxWIM

Szacowny Kongresie, zwracam się z wnioskiem o ratyfikację świeżo podpisanego traktatu ze Skarlandem. Traktat o Wzajemnym Uznaniu i Nawiązaniu Stosunków Dyplomatycznych pomiędzy Królestwem Skarlandu a II Federacją Nordacką Walencja, dnia 8. miesiąca czerwca roku 2026. Wysokie Układające się Strony:Jego Królewska Mość Norbert I de Catalán Król Królestwa Skarlandu W imieniu własnym i Królestwa Skarlandu oraz Jego Ekscelencja August de la Sparasan Prezydent II Federacji Nordackiej w imieniu własnym i II Federacji Nordackiej zawierają Traktat o wzajemnym uznaniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych: Art. 1. 1. Wysokie Układające się Strony niniejszym uznają się wzajemnie za suwerenne państwa i podmioty prawa międzynarodowego. 2. Wysokie Układające się Strony wyrzekają się we wzajemnych kontaktach używania jakiejkolwiek przemocy. Art. 2. 1. Wysokie Układające się Strony zawierają stosunki dyplomatyczne na szczeblu ambasadorów. 2. Wysokie Układające się Strony dopuszczają istnienie placówek dyplomatycznych Królestwa Skarlandu w II Federacji Nordackiej oraz II Federacji Nordackiej w Królestwie Skarlandu. Art. 3. Wysoka Układająca się Strona wysyłająca swojego przedstawiciela obowiązana jest uprzednio wstąpić o agrément dla kandydata na ambasadora. Art. 4. 1. Ambasadorowi przysługuje immunitet na terenie państwa przyjmującego. 2. W ramach immunitetu, na terenie państwa przyjmującego, ambasador: a) nie podlega jurysdykcji prawnej państwa przyjmującego; b) korzysta ze swobody poruszania się po obszarze państwa przyjmującego; c) korzysta z prawa do reprezentowania interesów państwa wysyłającego, w sposób uznany przez nich za właściwy; d) nie jest zobowiązany do składania zeznań w charakterze świadka. e) ma zagwarantowaną wolność osobistą i nietykalność Art. 5. 1. Ambasador może zrzec się immunitetu. 2. Wydalenie ambasadora z państwa przyjmującego następuje poprzez uznanie go za persona non grata. 3. W przypadku wydalenia ambasadora państwo przyjmujące zobowiązuje się do złożenia wyjaśnień i przedstawienia powodu wydalenia ambasadora państwa wysyłającego. 4. W przypadku poddania pod wątpliwość uczciwości lub rzetelności ambasadora, państwo wysyłające ma obowiązek wszczęcia śledztwa wyjaśniającego. Art. 6. Wysokie Układające się Strony zobowiązują się wzajemnie do podejmowania działań zmierzających do rozwoju wzajemnych stosunków, w szczególności w sferach kultury, nauki i gospodarki. Art. 7. 1. Każda z Wysokich Układających się Stron może wypowiedzieć niniejszy traktat. 2. W przypadku wypowiedzenia niniejszego traktatu traci on swoją moc z upływem trzeciego dnia następującego po dniu notyfikacji wypowiedzenia traktatu drugiej stronie. Art. 8. Traktat niniejszy wchodzi w życie z dniem ratyfikowania go przez Wysokie Układające się Strony. a następującego po wypowiedzeniu go w drodze notyfikacji przez Wysoką Układającą się Stronę. /-/ Norbert I de Catalán, El Rey /-/ August de la Sparasan VIII Prezydent II Federacji Nordackiej

46. Za Krucjatę Lumeryjską!

Ej, bo to chyba dalej jest. Chociaż ja tam zakładam, że tą bazę opuścili już daffno. Ale może ff przyszłości ffarto będzie zrobić jakąś ekspedycję.

#freeBurek #darmoffyBurek

Nie, sądzę, że to raczej sięga głębiej.

To jest bardzo dobre pytanie, na które ciężko mi znaleźć odpowiedź, a szukam jej już dobrą chwilę.

Kolejne rozczarowujące działanie ze strony Bialenii - o ile dobrze rozumiem, ten "brak poszanowania poprawności językowej" odnosi się do noffonordatyzmu? Mam nadzieję, że chodzi o co innego albo, że to zwyczajnie pomyłka, bo banowanie za noffonordacki jest tak niedorzeczne, jakbyśmy my banowali ich za Kaddafiego. Żyffię nadzieję, że spraffa ffkrótce się wyjaśni.