August de la Sparasan

Podobno. Ale trzeba szczegółowo potwierdzić to badaniami. Ekspertów trzebaby wysłać w teren etc.

Czy jesteś za przyjęciem Ustawy o Autonomiach? ZA [X] PRZECIW [] WSTRZYMUJĘ SIĘ []

Na miejsce przybył premier August de la Sparasan, który to przed wejściem wygłosił krótką przemowę: Po tych słowach podano mu niewielkie nożyczki, którymi przeciął oddzielającą zgromadzonych od wejścia wstęgę: - Teatr Narodowy Achkova uważam za otwarty! -

Nadszedł dzień otwarcia. Wszystko zostało wcześniej po cichu dopięte na ostatni guzik (w końcu był na to cały miesiąc). Najbliższą okolicę zastawiono wręcz tabliczkami z napisem "Tędy na otwarcie Teatru Narodowego" i strzałkami, mającymi w sposób może nieco nachalny i prosty, za to niepozostawiający miejsca na zgubienie się w drodze na uroczystość. Przed samym Teatrem pozostawiono za to już tylko jeden, dobrze widoczny napis "Tetr Narodowy w Achkovie" z dopiskiem pod spodem "Ulica Jacka Insuliny". Nie liczę tu oczywiście tabliczek po bokach głoszących wyraźnie jasne przesłanie "Nie deptać trawników" (co prawda przy poprzednim otwarciu, dla mieszkańców miasta, przypadki zadeptania trawnika się nie zdarzyły, ale w takich kwestiach lepiej zawsze podjąć wszystkie możliwe środki ostrożności). Zieloną przestrzeń oddzielały zresztą od prowadzącej do wejścia do gmachu drogi rozmieszczone po obu stronach słupki połączone ze sobą czerwoną wstęga. Ot, słupki jak słupki, nic wielkiego. Dwa ostatnie, od drogi licząc, umieszczone były po bokach przedzielonego kolumnami wejścia, w taki sposób, że łącząca je (słupki, nie kolumny) wstęga rozpięta była tak, że oddzielała (tak samo jak trzy umieszczone wśród kolumnady zamknięte drzwi) przejście do foyer od prezentowanego przed Teatrem ogrodu. Wnętrze od zewnętrza. Świat sztuki od świata codziennego. Zachęcić mieszkańców do pofatygowania się po raz drugi na otwarcie (a pozostałych do oczekiwania na nie) miały wystawione przed budynek stoły z pokaźnymi ilościami betonówki i pryncypałków (sprowadzanych? Nie, naszych, rodzimych!). Rozstawiono też naturalnie pewną ilość krzeseł, choć tu zachodzi obawa, że może ich nie wystarczyć dla wszystkich zainteresowanych. Cóż, "w ostateczności mamy też schodki, są całkiem wygodne", jak skomentował takie obawy naczelny manager ds. gospodarowania krzesłami.

Szanowni Obywatele Federacji Nordackiej oraz państw zaprzyjaźnionych, Drodzy mieszkańcy Prowincji i regionów, Szacowni goście zagraniczni, W dniu wczorajszym, po godzinie 23, swoją rezygnację ze wszystkich stanowisk pełnionych w Federacji Nordackiej i jej obywatelstwa ogłosił Szanowny Pan Kamiljan de Harlin. W prywatnej dyskusji ze mną potwierdził on raz jeszcze swoją decyzję. Tym samym zgodnie z art. 54 Konstytucji II Federacji Nordackiej urząd Prezydenta II Federacji Nordackiej został opróżniony. Zgodnie z punktem 1 artykułu 55 wymienionej Konstytucji do czasu objęcia urzędu przez nowego Prezydenta jego obowiązki pełnił będzie Spiker Kongresu, to jest Szanowny Pan Bolesław Kiranóo von Hohenburg. Rząd II Federacji Nordackiej naturalnie deklaruje pełną gotowość do współpracy z Jego Ekscelencją p.o. Prezydenta. Odejście zasłużonego dla Federacji obywatela to niewątpliwie dotkliwa strata, sprawdzian jedności wspólnoty nordackiej. Mam jednak nadzieję - i z pewnością nie jestem w tym osamotniony - że test ten nasza nordacka społeczność przetrwa, a pozwolę sobie nawet liczyć na to, że wyjdzie z niego silniejsza. Ku chwale Nordaty! August de la Sparasan, premier

Sytuacja jest pod kontrolą. Rząd wyjaśnia i nadzoruje sprawę. Proszę ponadto o powściągnięcie emocji, nikomu to nie ułatwia życia.

Również. W sumie to wszyscy są zaproszeni.

Po długich przygotowaniach mam przyjemność obwieścić, iż oficjalne otwarcie Teatru Narodowego w Achkovie odbędzie się 7 listopada. Niechaj wszyscy obywatele czują się zaproszeni!

Szanowni Obywatele, a w szczególności mieszkańcy Koribii! Dzień dzisiejszy jest dniem szczególnym. Ostatnie dwa dni były czasem zadumy, czasem ponurym, dziś jednak pora się radować! Już siedem lat minęło od powstania Gubernatorstwa Koribii! Jest to region prowincji, owszem, ale nasz region naszej prowincji. Koribijczycy to nasi przyjaciele, nasi współobywatele! Koribia to jeden z filarów, jedna z najsolidniejszych i najbardziej niezawodnych podpór Zjednoczonej Nordaty. Samo jej powstanie wynika w końcu ze sprzeciwu społeczeństwa wobec bycia oddzielonym od Nordaty przez decyzje rządzących. To w końcu wydarzenie, które zdarzyć się nie powinno, na które tutaj, w mikronacjach, nie powinno być miejsca - Wielki Szał Gubernatora - doprowadziło do upadku Szwergii i powstania z jej popiołów czegoś nowego, lepszego - Koribii. Koribia jest wielka. Zrodziła się w trudnych okolicznościach, przetrwały kryzysy państwowe - swoje, Muratyki i Federacji - problemy ustrojów: monarchizmu, demokracji i kalkilizmu, a jednak na przekór temu trwa nadal, wraz z nami, i wraz z nami dumnie kroczy w przyszłość. Koribia obok Nordaty. Nordata obok Koribii. Chylę dzisiaj Wam czoła, Koribijczycy, i życzę - jestem zresztą pewien - Waszego dalszego trwania na tej wielkiej pannordackiej wędrówce! Wiwat Koribia! August de la Sparasan, premier

Pierwszy dzień listopada. Szczerze mówiąc, nie uważam, aby stosowne było wykorzystywanie daty na polityczne przemowy, toteż będzie krótko. Przyzwoitość i dług naszego pokolenia mikronautów wobec dokonań poprzedników nakazuje mi jednakowoż napisać kilka słów. Mamy dziś dzień zadumy, może ponury, ale sądzę, że niewątpliwie potrzebny. Dzisiejszy dzień nie jest świętem państwowym Federacji Nordackiej, jednakże jest świętem tych wszystkich, co odeszli: czy to z płaszczyzny mikronacyjnej, ze świata Pollinu z powrotem do "reala", czy też ze świata żywych w ogóle - ich właśnie szczególnie warto upamiętnić choćby refleksją. Dlatego zachęcam obywatele, aby taką refleksję poczynić i wspomnieć właśnie te osoby. Ludzi z naszego, wąskiego i szerokiego grona, których już w nim nie ma. W szczególności tych, którzy już do niego nie powrócą. Cześć Ich pamięci. [*]

No tej zasadzie moglibyśmy wyprosić stąd też pana Waksmana. Generalnie proponuję na chwilę powstrzymać się od wypraszania kogokolwiek. Pozwólmy Winkulii ratyfikować traktat, bo na chwilę obecną podpis ich przedstawiciela istotnie może być odczytany co najwyżej jako oznaka akceptacji projektu, z której to akceptacji (przynajmniej osoba przedstawiciela, nie wiem, czy jest to zdanie reszty obywateli) chce się wycofać.

Sądzę, że każda ze stron powinna się pohamować. Na chwilę obecną donikąd to nie prowadzi. W ostateczności brakującą kwotę możemy pokryć środkami ze źródeł niepaństwowych.

Uważam, że Szanowny Minister Stanu, z całym szacunkiem, nieco przesadza. Bądź co bądź zebraliśmy się tutaj jako równi sobie sojusznicy.

Szanowni, również nie jestem zachwycony kosztami, jednakowoż traktat podpisany został przez każdą z reprezentowanych tu stron, co raczej sugeruje wolę respektowania jego postanowień. Co od tego momentu zmieniło się w sytuacji Winkulii? Jest jakiś kryzys? Jeśli tak, możemy pomóc.

Obecnie istotne jest omówienie wypełnienia postanowień Traktatu o Nordackiej Unii Informatycznej, tj. pokrycie kosztów wywłaszczenia wymienionych w punkcie 3 art. 7 ww. traktatu: "3. Z tytułu wywłaszczenia, o którym mowa w ust. 1, państwa-sygnatariusze wypłacą Kasparowi Waksmanowi, Kamiljanowi de Harlinowi oraz Sheldonowi Anszlusowi odszkodowania o łącznej wysokości co najmniej 50 000 (pięćdziesięciu tysięcy) nordów Międzynarodowego Banku Pollinu lub równowartości tej kwoty w innych walutach, z czego przynajmniej 25 000 nordów MBP pokryje Skarb Państwa depozytariusza traktatu – II Federacji Nordackiej, a przynajmniej 10 000 nordów MBP pokryje Skarb Państwa Monarchii Kiryjskiej." Ze swojej strony jestem jeszcze w stanie poświęcić na ten cel do 3 tysięcy nordów z prywatnych środków, ale nadal pozostaje pewna ilość kwoty do pokrycia.

I wyszedł na Forum Nordatum i zakrzyknął raz ku chwale Pana Nas Wszystkich Jahwe, a On mu odpowiedział tysiącem głosów Swoich: Chwała Jahwe! Chwała Jahwe! Chwała Jahwe!

Murem (Świętym) za osadą nowalską w Nan Di. Gdzieś obok kiryjskiej.

W związku z poprawą aktywności w Kongresie przyłączam się do Prezydenckiej prośby o reasumpcję głosowania.

Szanowni Państwo, Drodzy Radcy, Jeśli pozwolicie, chciałbym, abyśmy zebrali się tutaj, w tej pięknej post-NKIstowskiej sali na obrady Rady Nordackiej Unii Informatycznej, tym samym wypełniając postanowienia przyjętego niedawno Traktatu o Nordackiej Unii Informatycznej. Zgodnie z punktem 1. artykułu 8. wyżej wymienionego traktatu, początkowy skład osobowy Rady przedstawia się następująco: - Reprezentant Nan Di: @Andrzej Ordyński - Reprezentant Winkulii: @Burek - Reprezentant Federacji Nordackiej: moja skromna osoba, czyli August de la Sparasan.

Wasze Ekscelencje, Szanowni Państwo, Obywatele Winkulii, Postaram się ująć to krótko. Myślę, że możemy się zgodzić, że ciężko byłoby sobie wyobrazić Nordatę, szczególnie zjednoczoną Nordatę bez Winkulii. Winkulia uczestniczyła pośrednio lub bezpośrednio w każdym pannordackim projekcie. Trwanie i prosperowanie silnej, sojuszniczej Winkulii jest ważnym celem polityki nordackiej. Ważne jest teraz, gdy jesteśmy w sytuacji, gdzie sądzę, że można ze spokojem ogłosić, iż wszystkie przeszłe spory i problemy w relacjach zostały zażegnane, by nasze kraje nie dopuszczały i powstawania kolejnych i kontynuowały współpracę dla obustronnych korzyści. Zjednoczona Winkulia dumnie kroczy dziś obok Zjednoczonej Nordaty w równości i partnerstwie. Mamy wielką nadzieję, że będzie tak dalej. Jedna Winkulia to jedna Nordata!

W imieniu II Federacji Nordackiej gratuluję Winkulii wytrwania przetrwania tak pokaźnego w warunkach mikronacyjnych okresu czasu, niewątpliwie wypełnionego problemami i przeszkodami, a jednak prowadzącego do stabilnego i prosperującego państwa! Życzymy kolejnych wielu lat sukcesów naszym winkulijskim sojusznikom. August de la Sparasan, premier II FN

Kiryjski Ośrodek Wypoczynkowy oraz Instytut Redukcji Zasobów Ludzkich i Majątkowych "STARABUDA" poleca się.

Obwieszczam, że jeśli tylko okoliczności pozwolą, przybędę na obchody 7. rocznicy powstania Wielkiego Księstwa Winkulii w Anater jako przedstawiciel rządu Federacji Nordackiej. Relacje z Winkulią są dla Federacji bardzo istotne i należy je utrzymywać oraz umacniać.

O kurczę, toż to kapitan Ščžvörlitž... To znaczy nie, nie znam tego osobnika, na pewno nie pracował w wywiadzie amatorskim. Dementuję. I demontuję też.

Panie Prezydencie, Panowie Ministrowie, Panie Marszałku Kongresu, Szanowni Przywódcy oraz Przedstawiciele Państw Sygnatariuszy, Obywatele II Federacji Nordackiej, Obywatele Państw Sprzymierzonych bądź Stowarzyszonych, to jest Związku Winkulijskiego, Imperium Nandyjskiego, Państwa Kościelnego Kirymu, Mokrzyn, Koliady, II Konsulatu Ardemii, Walczącej Republiki Eesti oraz Kiriańskich Terytoriów Arktycznych, Goście Zagraniczni, Innymi słowy: Szanowni Państwo, Drodzy Zgromadzeni! Chciałbym najpierw podziękować wszystkim tym, którzy przyczynili się do uchwalenia tegoż traktatu razem i każdemu z osobna. Jest to - ośmielę się rzec - nie tylko najważniejszy akt tego miesiąca czy roku, tego premierostwa czy prezydentury. To akt najważniejszy dla Federacji zaraz po Konstytucji. Dokument bezprecedensowy, nie tylko w dziejach II FN, ale i całego Kontynentu Północnego, a bardzo możliwe, że i całego polskiego mikroświata. Lista mikronacji, które zajęły się przed nami poruszanym i rozwiązywanym w traktacie, który dziś realizujemy, jest nadzwyczaj krótka. A problem jest znaczący, chodzi bowiem o wpływ administracji informatycznej na państwo i jego funkcjonowanie. Często pomijane zagadnienie ma kluczowe znaczenie. Federacja i jej części, jak też państwa sprzymierzone poznały już niestety w swej historii przypadki nadużyć wynikłych właśnie stąd. Pamiętamy Wielki Szał Gubernatora w Koribii, pamiętamy o wykorzystywaniu przez dyktaturę w Westlandzie władzy administracyjnej do egzekwowania pełnej kontroli jednego człowieka nad krajem, wreszcie - najnowszy przykład - pamiętamy przyznanie sobie potężnej kwoty ze skarbca Nan Di przez Niebiańskiego Cesarza. Niezeżnie od motywacji inicjatorów tych i innych tego typu zdarzeń, nie powinny one nastąpić. Wielka władza powierzona administracji przez obywateli winna być przez obywateli kontrolowana. Ci, którzy ją sprawują, powinni cieszyć się nieskazitelną opinią i społecznym poparciem oraz prawną legitymizacją. Dzisiaj ustanawiamy te zasady prawem, tak, jak być powinno. Teraz wszyscy powinniśmy czuć się w obowiązku, by pilnować ich przestrzegania i nie pozwolić, by wraz z upływającym czasem wyblakły one, zmieniły się jedynie w teorię bądź wykrzywiły, stając się karykaturą pierwotnych założeń. I ja na siebie tą odpowiedzialność jako Premier II Federacji Nordackiej i jej obywatel, a także jako obywatel i działacz Państwa Kościelnego Kirymu, biorę, co też niniejszym potwierdzam i udowadniam, podpisując tu i teraz Traktat o Nordackiej Unii Informatycznej: /-/ August de la Sparasan Premier II Federacji Nordackiej