Erik Otton von Hohenburg

Premierzy i Minister Spraw Zagranicznych wstąpili na pałacowy krużganek, gdzie mieli okazję spotkać się z dziennikarzami. Pierwszy przemówił szef winkulijskiego rządu: Szanowny Panie Premierze, Szanowny Panie Ministrze, Szanowni Panstwo, Jako gospodarz, chciałbym serdecznie powitać Pana Premiera Augusta de la Sparasana oraz Ministra Spraw Zagranicznych Federacji Nordackiej Boleslawa Kirianóo von Hohenburga w Norrington. Jest to dla nas ogromny zaszczyt, goscic w tym szczególnym, wyjątkowym miejscu i czasie odbywającego tu swoja pierwsza zagraniczna wizyte szefa rządu Federacji Nordackiej. Jest to dowód nie tylko pozytywnych wiezi laczacych nasze kraje, ale również wyraz ogromnego zaufania, jak również tego ze nasze państwa lacza strategiczne relacje, które będą kluczowe dla dalszego rozwoju regionu nordackiego. W trakcie naszych wspólnych rozmow poruszaliśmy kwestie kluczowe dla naszego bezpieczeństwa, a także zakreslislismy ramy współpracy gospodarczej i politycznej w nieodleglej przyszłości, które jak wierze będą konsekwentnie realizowane przez kolejne winkulijskie i nordackie rządy. Poruszalismy także kwestie zblizajacych się wyborow w Winkulii i wspólne finansowanie istotnych dla obu stron projektów infrastrukturalnych, które wzmocnią wiezi miedzy naszymi państwami. Wyniki naszych rozmów pozwalają mi być optymistą w tym zakresie. Dziękuję za uwagę.

Limuzyna sunęła pustymi i pilnie strzeżonymi ulicami Norrington, aż do celu - pałacu arcyksiążąt Norrington i Cesarzy Insulii. Kierowca ostrożnie zatrzymał pojazd z którego wysiedli przywódcy dwóch państw, po czym udali się schodami do wnętrza pałacu. W holu głównym czekał na nich poczęstunek, dania z krewetek, tradycyjne potrawy regionu oraz szampan. Gdy Folksguarde odpędziło dziennikarzy i inne osoby nieuprawnione, politycy mogli przystąpić do rozmów za zamkniętymi drzwiami, po których miała odbyć się konferencja prasowa.

- Dziękuję za przybycie tak znakomitych gości, Waszych Ekscelencji na ziemie Winkulijskie - oświadczył Premier ściskając dłonie przybyłych gości - Wiem jak kluczowy jest region Norrington dla współpracy nordacko-winkulijskiej, zarówno w wymiarze politycznym jak i na poziomie symbolicznym. Jak sądzę nasze spotkanie w tym miejscu ma również dla nas istotny wymiar osobisty, jako miejsca gdzie przecina się przeszłość i przyszłość Kirianii, Winkulii, a do niedawna także Insulii. - dodał uśmiechając się przy tym. Po czym zaprosił do stojącej tuż za nim limuzyny rządowej, do której prowadził rozpostarty czerwony dywan.

Gdy w Norrington gruchnęła wieść o przylocie Premiera i Ministra Spraw Zagranicznych Federacji Nordackiej w miasteczku, przed lokalnym lotniskiem zebrała się grupa zaciekawionych mieszkańców i przybyszów z całej Nordaty. Na samym lotnisku czekała już kompania honorowa razem z Premierem Związku Winkulijskiego. Przylot delegacji obserwowały kamery Winkulijskiej Telewizji i dziennikarzy najważniejszych gazet z całego kraju, przekonanych że na ich oczach tworzy się historia.

Program jest bardzo ciekawy i solidnie sformułowany w obrębie polityki wewnętrznej, ale nie mniej nieomieszkam się nie zapytać jak Wasza Ekscelencja zapatruje się na kwestie polityki zagranicznej, a w szczególności naszych stosunków z Federacją Nordacką. Czy powinniśmy dążyć (lub też dążymy jak niektórzy śmią sądzić) w kierunku stania się kolejną prowincją FN w najbliższej przyszłości, czy też postawić na utrzymanie obecnego status quo? A jeżeli tak, to czy potencjalny rząd ma jakiś pomysł na ułożenie relacji z naszymi partnerami zagranicznymi jak chociażby Hawiland, Voxland, Nam Di, tudzież ze "starym" mikroświatem? Co zaś się tyczy kwestii volkiańskiej, z jednej strony rozumiem potrzebę potraktowania naszych relacji z Krasnodarskiem z odpowiednim wyczuciem i wrażliwością, ale jaki zdaniem WE powinien być domyślny status Volkianu w ramach Królestwa Winkulii i czy biorąc charakter umowy stowarzyszeniowej z Volkianem i obecną sytuację polityczną, gdzie pozostanie częścią Winkulii z perspektywy Socjalistycznej Republiki Volkianu jest również "opcjonalne", nasze państwo ma jeszcze miekką siłę oddziaływania na ten region, jaką rząd mógłby zastosować w potencjalnych negocjacjach? Z poważaniem (-) Erik Otton von Hohenburg

Wasza Królewska Mość, Drodzy obywatele, W dniu dzisiejszym Jego Królewska Mość Mikołaj III rozpisał termin wyborów Ministra Stanu. Z tej okazji pragnę nadmienić, że po blisko pół roku urzędowania, misje mojego rządu można uznać za zakończoną i nie zamierzam ubiegać się o ponowne objęcie zaszczytnej funkcji szefa winkulijskiego rządu. Tym samym pragnę podziękować wszystkim obywatelom winkulijskim, a w szczególności JKM Mikołajowi III oraz niezastąpionemu wiceszefowi rządu JE Mateuszowi Żmigrodzkiemu za wsparcie, bez którego realizacja konstytucyjnych obowiązków władzy wykonawczej byłaby niemożliwa. Rząd Partii Narodzenia Winkulii obejmował władze w atmosferze ogromnego kryzysu wewnętrznego wywołanego z jednej strony aferą finansową z marca 2025 r., jak również abdykacją Króla Dagoberta III. Jako pierwsi mieliśmy odwagę w odpowiedzi na wyzwania stojące przed naszym krajem, zaproponować kompleksowy, acz radykalny program reform obejmujący reformę prawa konstytucyjnego, cywilnego, wymiaru sprawiedliwości, a w końcu także zacieśnienie relacji z Księstwem Sarmacji obejmującym również potencjalną aneksję Winkulii w skład księstwa. Dziś już wiemy, po tym jak wszystkie karty zostały odkryte, że większość z zaproponowanych przez nas zmian nie spotkała się z akceptacją ze strony winkulijskiego społeczeństwa, do tego stopnia, że nawet najbardziej zasłużeni mieszkańcy naszej krainy "zagłosowali nogami" i opuścili nasz kraj, szczęśliwie jednak nie na stałe, a rząd w Kanugardzie musiał podjąć radykalny krok jakim zdawało się wówczas stowarzyszenie z Federacją Nordacką. Niestety nie udało się przeprowadzić wielu potrzebnych moim zadaniem reform jak chociażby unitaryzacja państwa i przywrócenie kontroli rządu nad systemami informatycznymi kraju. Paradoksalnie, by nie rzec ironicznie, zrzeczenie się suwerenności nad tym segmentem naszej państwowości zwiększyło faktyczny zakres tej suwerenności państwa winkulijskiego nad Volkianem i służbami informatycznymi. Kwestią otwartą pozostaje jak kolejny lokator aleji Holmenda Wielkiego zdecyduje się wykorzystać te przewagi, jakich my w negocjacjach z Socjalistycznym Volkianem nie mieliśmy. Do innych niezrealizowanych projektów należą chociażby projekt kodeksu cywilnego, Lex Burek, czy unia z Królestwem Lumerii i Baridasu. Z tych jak również wielu innych powodów uważam, moje dotychczasowe wysiłki na urzędzie premiera za nie w pełni satysfakcjonujące i pragnę uderzyć się w pierś i z całego serca przeprosić Winkulijczyków, za zawiedzione nadzieje i niezrealizowane obietnice. Nie pozostaje mi w tym miejscu nic innego jak tylko poprosić naród Winkulii o sprawiedliwe rozłożenie blasków i cieni towarzyszących moim rządom oraz życzyć nowemu rządowi królewskiemu i jego szefowi powodzenia w sprawowania swej misji. Z poważaniem Erik Otton von Hohenburg Minister Stanu Rządu Królewskiego

Przyrzekam jako obywatel II Federacji Nordackiej strzec jej integralności terytorialnej, przestrzegać jej prawa, wierność przyświęcającej jej ideom i dbać o dobro nordackiego społeczeństwa. (-) Erik Otton von Hohenburg

Co do zasady komitetu nie były tworzone w nadziei na pokaźną aktywność, ale były kierunkowane raczej na to aby uporządkować narrację według klucza geograficzno-kulturowego, i uważam że był to dobry kierunek w stosunku do poprzedniego systemu, gdzie mieliśmy de facto do czynienia z prywatnymi latyfundiami obejmującymi nieraz 1/5 całego obszaru kraju, gdzie poza Albionem z reguły wiało pustkami, tak czy siak. Poza tym wyodrębnienie choćby symboliczne regionów i różnych tradycjach i historii potencjalnie otwiera nas na przybyszy zewnątrz z których każdy może sobie poprostu wybrać klimat, który mu najbardziej leży na sercu, tudzież skakać między regionami w poszukiwaniu rozrywki. Osobiście nie widzę potrzeby pisania statutu dla każdego z regionów, wręcz przeciwnie widziałbym Winkulię jako państwo unitarne uzupełnienione o system nadań lennych. Co do innego rozrysowania granic komitatów, to owszem można spróbować wytyczyć je lepiej, ale i tak nigdy nie osiągną one w pełni satysfakcjonującego kształtu, a to z uwagi na historie danego obszaru, a to na nieestetyczny w czyimś mniemaniu wygląd na mapie, a to brak osób zainteresowanych sprawowaniem nad nimi władzy itd. itp. Dyskusje co do kształtu naszego samorządu mają już tu pewną tradycje, a wnioski z nich płynące nie są jednoznaczne, no ale plus jest z tego taki, że przynajmniej jest o czym pisać na tym forum.

Witamy sąsiadów z FN 🙂

Składam podpis swój (-) Erik Otton von Hohenburg Premier Związku Winkulijskiego

Niespodziewanie na lotnisku nazwanym na cześć wybitnego winkulijskiego, ale i nordackiego polityka, wylądował samolot należący do winkulijskiej flotylli rządowej. Zdarzenie, to wywołało nielada konsternacje wśród mediów nordackich, jako że wizyta nie była wcześniej zapowiadana w oficjalnych kanałach komunikacji międzyrządowej. W końcu z samolotu wysiadła postać człowieka, w której rozpoznano nikogo innego jak premiera Związku Winkulijskiego - Erika O. v. Hohenburga.

[align=center][/align]

brak procesu był wynikiem ówczesnego prawodastwa - w czasach alfrediańskich obowiązywała u nas monarchia absolutna więc król mógł sobie w latach 2021-2023 wyrzucać ludzi z kraju na mocy dekretów, ten system uległ zmianie wraz z wejściem w zycie nowej konstytucji w 2023 roku i przywróceniem trójpodziału władzy, obecne niedawno uchwalone prawo wprowadziło właśnie możliwość kasacji wyroków zarówno Burka, von Deena i Emrego, tak więc ten zarzut nijak się ma do obecnej sytuacji prawnej w Winkulii. Proszę mieć swiadomość, że sugerowanie jakobym przejawiał objawy schizofrenii podchodzi pod zniesławienie.

Premier w naszym obecnym ustroju politycznym nie może wiele zrobić w tej materii, bo to w końcu król wydaje u nas wyroki, teoretycznie mógłby on conajwyżej odwołać MŻ ze stanowiska prokuratora generalnego, tyle że to i tak by to nic nie zmieniło. W akcie oskarżenia zażądano i tak najniższego przewidzianego przez kodeks karny wymiaru kary czyli 4 miesięcy pozbawienia wolności, jak dla mnie i ten wymiar jest za surowy, ale kto cztery lata temu gdy tworzony był ten kodeks mógł przewidzieć, że dojdzie do takiego właśnie precedensu? Niemniej jednak nadal istnieje możliwość ułaskawienia przez Króla, tudzież ułaskawienia przez Folkstag, do czego jak mam nadzieje dojdzie z resztą sam będę szczególnie o to drugie zabiegał jak jeśli będzie trzeba. Możesz mi wskazać w którym punkcie czynimy niezgodnie z własnym ustawodastwem? Staramy się tylko egzekwować własne prawo. TK nawet nie rozpoczął postępowania nie mówiąc już o jakimkolwiek wyroku, ale ty już wiesz, że będzie on zły i niesprawiedliwy 🤣. Kontrowersyjne jest jak dla mnie zasadniczo tylko to, że obecny kodeks karny ZW jest przestarzały i poddać go będzie trzeba stosownej nowelizacji (złagodzić kary za niektóre przestępstwa). Na marginesie wspomnę, że obecna ustawa o TK przewiduje możliwość kasacji wyroków jakie zapadły wsp. rodziny Emre i U. v. D.

Tak się składa, że oświadczenie którego projekt przedstawił JE Bolesław Kirianóo von Hohenburg na forum Bastionu Polin jest mojego autorstwa, dodam że zarówno premier Żmigrodzki jak i JKM Dagobert III w pełni popierają integralność terytorialną FN, Hawilandu i Fenocji i zgodzili się z treścią zaproponowanego oświadczenia. Nie wspominając już o tym, że z Królestwem Hawilandu łączy nas sojusz wojskowy. Wbrew pozorom nie jesteśmy aż tak "nordatożerni" jak mogłoby się na pierwszy rzut oka wydawać:)

Może nim koczownicy zdążą już na dobre przejść na osiadły tryb życia wśród toitoi i kontenerów na śmieci za budynkiem NSF, to zdecydują się złożyć jak dawniej ludzie cywilizowani apelacyie pod Jeziorną?

Jako, ze jestem redaktorem na polskiej wikipedii od ładnych paru lat (od 2017 roku, aczkolwiek mało aktywnym), to prawde powiedziawszy nie bardzo chcę mi się wierzyć znając mentalność ludzi z tamtego środowiska, ze dopuszczą wprowadzenie jakichkolwiek merytorycznych zmian w obrębię artykułu. Owszem, przez ostatich kilka lat mogło się coś zmienić, a ja mogę się zwyczajnie mylić jako, że nie uważam się za jakiegoś eksperta od tych spraw. Ja osobiscie nie bylem w stanie zdzierzyć gigantomanii i przekonania o wlasnej wszechwiedzy i boskosci panujacego w tym srodowisku, polaczonego z pogardą do niemal całej reszty ludzkości nie należącej do tej grupki samozwańczych mesjaszy, ale wracając do meritum próbować owszem można, nawet bardzo chętnie bym w tym pomógł od strony merytorycznej, ale mam bardzo pesymistyczne odczucia jeśli chodzi o to czy te edycje zostaną zaakceptowane, nawet jeśli ich treść i oparcie w zrodlach bedzie bez zarzutu. Nie mówiąc już o grozbie wojny edycyjnej z konserwatywnymi (w sensie przerpowadzania zmian w artykułach) adminami. W kazdym razie jestem tez ciekaw na podstawie jakis zrodel mielibysmy to aktualizować? na podstawie micropedii a ni bym myślał xD, strony konkretnych mikronacji też lipny pomysł. Pozostaje zatem dodanie wywiadu jaki kilka lat temu udzielil ksiąze sarmacki TokFM i ewentualnie jakies niszowe prace licencjackie opisujace dynamike spoleczną polskich mikronacji. Inna sprawa o czym wogóle mielibyśmy pisać, bo jestem prawie pewien, ze informacje typu "w 2019 roku powstala Federacja Nordacka, w 2020 sie rozpadla i ponownie sie zwiazala w 2023" raczej się nie przyjmą i zostaną potraktowane jako treść reklamowa, mozna jedynie pisac ze takie sytuacje są w mikronacjach mozliwe. Nie widzę zatem za bardzo sensu w aktualizacji artykułu, poza uzupelnieniem przypisów, bo moze was spotkać nielada rozczarowanie...