Albert Fryderyk de Espada

No ale co fakt to fakt, partie po prostu są, od czasu do czasu jedna albo druga napisała program przed wyborami a potem dalej sobie wisiała. Z mojej strony mogę poprzeć takie rozwiązania, poczekam jednak również na wypowiedzi prezesów/przewodniczących pozostałych ugrupowań politycznych.

Podoba mi się taka opinia a w szczególności argumentacja użyta do poparcia takiej opcji.

Nie rozchodziło mi się konkretnie o triumwirat ale właśnie o wcześniej napomnianą koncepcję "Trojki" ale mam inne pytanie... Co zrobimy z pozostałymi partiami gdyby taki system został wprowadzony ?

Gdyby stronnictwo nazwać republikańsko-federacyjnym już prędzej wpasowało by to się w moje gusta chociaż wciąż nie byłby to łatwy wybór. Dodatkowo przyglądając się temu systemowi przypomina mi się moja stara propozycja "Trojki/Trojka" którą jeżeli dobrze pamiętam proponowałem jako system polityczny dla Ulenu gdzie w przypadku gdzie miałby on 3 obywateli wyżej wspomniana Trojka była by Triumwiratem sprawującym władze. Teraz w sumie Sejm będzie mógł działać podobnie, trzy stronnictwa które tworzą triumwirat władzy, czasami się ze sobą zgadzają czasem nie.

Byłem wielkim zwolennikiem federacji w głównej mierze przez wzgląd na moją ojczyznę Koribię, ale z czasem dostrzegłem że federalizacja państw przy obecnym stanie jest niemal że niemożliwa do zrealizowania przez co cała ta sytuacja stanęła mi kością w gardle.

W tym momencie zastanawiam się gdzie bardziej bym pasował bo podejście do federacji/Republiki unitarnej zmieniam jak rękawiczki.

Bardzo dziękuję, Co pan na to panie @Piotr Romanow damy radę coś tam zmajstrować ?

Pomysł jak najbardziej fajny i z pewnością możemy go wykorzystać ale ubolewam iż nie będziemy w stanie prowadzić na podobną skalę transportu morskiego i drogowego.

Jeżeli chcemy wstrzymać pracę sejmu do czasu gdy będziemy mogli przyjąć nową konstytucję można by przynajmniej oficjalnie zakończyć to posiedzenie żeby nie wisiało tak w miejscu bez celu.

Zgadza się, Zgromadzenie a Sejm to dwie różne rzeczy, lecz Zgromadzenie poza faktem iż sporządza zapisy nowej konstytucji nie ma żadnej mocy prawnej by ją wprowadzić lub unieważnić obecna w związku z czym do wprowadzenia zmian konstytucji zgodnie z obecnie obowiązującą Konstytucją Republiki Muratyki z z dnia 27 września 2021 roku. a konkretnie Art.24 : Pragnę przez to zaznaczyć iż czy tego chcemy czy nie Sejm będzie potrzeby do sfinalizowania pracy nad nową konstytucją prowadzone przez Zgromadzenie Konstytucyjne.

Szanowny @Marszałek Wielki oraz (Chciałem powiedzieć szanowni posłowe ale przez wzgląd ilu nas zostało ograniczę się do) panie pośle @Heinrich von Wattzau, Zgromadzenie Konstytucyjne rozpoczęło swoją pracę a my nie wiemy w dalszym stopniu co zrobić z obecnym posiedzeniem jak i kadencją Sejmu. Wspominane było już wcześniej że chcemy uniknąć rozwiązania kolejnej kadencji sejmu lecz czy w obliczu faktów dokonanych zostaje nam jakieś inne wyjście, oczywiście można by się bawić w wybory uzupełniające ale czy ma to sens ? Warto zaznaczyć że bez Sejmu praca Zgromadzenia Konstytucyjnego jest nic nie warta gdyż będziemy potrzebować Sejmu aby przegłosować zmiany w konstytucji nad którymi obecnie pracujemy. Czekam na opinię reszty członków Sejmu w tej sprawie.

Nie rozchodziło mi się konkretnie o pracę samego Zgromadzenia ale chodziło mi bardziej o fakt iż projekt nowej konstytucji będzie musiał zostać przyjęty przez Sejmu albo w formie poprawki lub poprzez uchylenie obecnie funkcjonującej konstytucji.

Szanowni panowie Pragnę zadać jedno bardzo ważne pytanie, Co robimy w związku z tym iż w przeciągu ostatnich dni dwóch z pięciu posłów Sejmu II kadencji straciło swoje mandaty poselskie oraz prawo do głosowania w Sejmie Muratyckim. Czy jesteśmy w związku z tym kontynuować pracę sejmu nad kolejnymi ustawami które czekają na rozpatrzenie i najważniejsze pytanie czy będziemy w takim stanie przyjąć nową konstytucję nad którą pracę będzie prowadzić Zgromadzenie Konstytucyjne ?

Oficjalnie coś takiego jak język koribijski nie istnieje ale można uznawać to za formę dialektu/gwary pochodzącej z języka muratyckiego.

Proces produkcji cukru w cukrowniach zaczyna się od dostarczenia buraków cukrowych poprzez kanał spławny do zbiornika przeznaczonego do płukania buraków. W czasie tego transportu następuje wstępne oczyszczenie surowca z większych zanieczyszczeń dzięki łapaczom zanieczyszczeń by następnie zostać dokładnie umyty w samej płuczce przed krojeniem w krajalnicy na krajankę (dużo tych krajanek). Krajanka wprowadzana jest do dyfuzora, w którym ługuje się z niej cukier za pomocą wody o temperaturze około 80 °C. Produktami wyjściowymi dyfuzora są wysłodki (wysłodzona krajanka będąca efektem ubocznym produkcji, po odparowaniu może zostać wykorzystana w formie nawozu lub paszy) i sok surowy, który zawiera 15% cukru. Gorącą wodę pozyskuje się ze skroplin powstających z wyparki i wody odzyskanej z wysłodków za pomocą prasy przez co sam proces stał się bardziej ekologiczny niż dotychczasowe ciągłe pobieranie wody z zewnętrznego obiegu. W soku surowym oprócz cukru znajdują się inne związki chemiczne, tzw. ?niecukry?, które zostały wyekstrahowane i usunięte ponieważ zaburzają one proces krystalizacji cukru. Tak oczyszczony sok czy też już raczej syrop poddaje się procesowi zagęszczania oraz odparowywania pozostałem wody czego produktem finalnym są kryształki cukru właściwego. Pozostałością po zagęszczaniu syropu jest melasa która również zostaje wykorzystana w przemyśle spożywczym. Same kryształki cukru są finalnie drobno mielone i pakowane kończąc swoją wycieczkę na sklepowych pułkach gdzie każdy może go zakupić, gdyż cukier Koribijski uchodzi za jeden z najlepszych na świecie a już na pewno w Muratyce.

Albert Fryderyk de Espada - ZA Przy okazji @Piotr Romanow przydało by się zmienić "II Posiedzenie" na III Posiedzenie żeby nie było potem problemów w archiwach Sejmu.

Oznaczone małymi pomarańczowymi kropkami. Jeżeli będą jakieś problemy z rozczytaniem się proszę mówić.

@Waksman

Albert Fryderyk de Espada - ZA

Można z ciekawości zapytać o voltaż wyżej wymienionej Whisky ?

Skoro mamy wszystko uzgodnione możemy chyba przejść do głosowania, chyba że ktoś ma jeszcze coś do dodania. Bo bardzo się nam śpieszy z przyjęciem tego projektu czyż nie ?

Oczekuje pan wyłącznie listy, czy lokalizacja również ma znaleźć się w wykazie ?

Na chwilę obecną nie zabiegałem o to zostać marszałkiem i nie miałem sprzeciwu wobec przejęcia tego urzędu przez pana von Wattza ale nie spodobało mi się że mimo iż pan Żmigrodzki, pan Stirlitz jak i ja zostaliśmy zepchnięci na margines i zachowano się wobec nas jakby już nigdy miało by nas tu nie być, jakbyśmy przestali istnieć. Co do tematu mojej osoby, moja aktywność nie uległa znacznej zmianie w ostatnim czasie i w pełni się zgadzam że budzę się ze snu raz na rok i wielu może się to nie podobać ale raczej to nie ulegnie zmianie Jeżeli komuś nie podoba to jak działam nic nie stoi mu na przeszkodzie by przekonać innych aby się mnie pozbyli z życia politycznego w Muratyce a ja wrócę hodować buraczki i produkować cukier w Koribi. A propo panie @Leszek Ebe nie chciałby pan zakupić buraczków albo cukru do restauracji ? Bardzo okazyjna cena, prawie darmo.

Sukkerfabrikk w Freburgu pod Eihenbergiem jest największą cukrownią w Koribi oraz stanowi trzon Sukkerselskap k?l Koriben będącej hegemonem tego segmentu rynku w Muratyce i Koribi. Sukkerselskap k?l Koriben ma pod sobą kilka cukrowni rozrzuconych po całej Koribi a Sukkerfabrikk w Freburgu jest najnowszym i najdroższym tego typu obiektem zapewniającym pracę dla kilku tysięcy osób. Historia cukrowni w Koribi sięga roku oko 1530 gdy w naszym regionie prężnie zaczęła się rozwijać hodowla buraków cukrowych dzięki którym przemysł cukrowy stał się jedną z największych gałęzi przemysłu sporzywczego w naszym kraju. Przemysł cukrowy rozwijał się w swoim tempie przez następne prawie 500 lat wciąż zapewniając pracę mieszkańcom Koribi. Największy kryzys z jakim musiała zmierzyć się przemysł cukrowy w kraju była przemiana ustrojowa za czasów ZKRM kiedy to wiele przedsiębiorstw zostało w większym lub mniejszym stopniu uległo wpływom ze strony władz Koribijskiej Republiki Kalkistycznej co niemal kompletnie zrujnowało przemysł cukrowniczy w Koribi. Sukkerfabrikk w Freburgu powstała w 1925 roku była jedną z niewielu cukrowni które przetrwały kryzys i dotrwała do transformacji po przemianie ZKRM w IV Republikę. W czasie transformacji zniesiono ingerencję państwa w produkcję a obrót cukrem i współpracę pomiędzy plantatorami i cukrowniami ponownie rozkwitła lecz w znacznie mniejszym stopniu jak niegdyś. Zlikwidowano monopol państwa na pośrednictwo w obrocie zagranicznym oraz dotacje i ulgi podatkowe dla nierentownych zakładów. Początkowym efektem tych działań był ujemny wskaźnik rentowności netto branży oraz utrata zdolności kredytowej przez co najmniej połowę cukrowni co ponownie wstrząsnęło branżą cukrową w kraju. Z powodu rozdrobnienia i rozproszenia sektora plon cukru odbudowa tego sektora gospodarki okazała się znacznie większym wyzwaniem niż początkowo sądzono. W 2021 roku uchwalono ?małą ustawę cukrową? której celem było ustabilizowanie rynku, poprawa sytuacji zakładów produkcyjnych oraz przyspieszenie procesu prywatyzacji. Wprowadzono regulowane administracyjnie kwoty cukrowe, ceny urzędowe na buraki cukrowe i cukier oraz dopłaty do eksportu ze strony państwa celem pobudzenia sektora gospodarki. Z większości niesprywatyzowanych wcześniej cukrowni utworzono cztery główne zakłady produkcyjne będące od teraz pod kontrolą Sukkerselskap k?l Koriben stały się państwową spółką która kontroluje znaczą część przemysłu cukrowniczego w Koribi. Z 78 cukrowni działających w roku 2018, do roku 2022 zamknięto 53. Procesy prywatyzacji pozostałych przedsiębiorstw przyspieszyły wraz ze zwiększeniem udziału inwestorów zagranicznych oraz kolejnymi programami rządowego wsparcia, nie przynosząc jednak zamierzonego efektu. W związku z tym rozpoczął się proces zamykania nierentownych zakładów, koncentracji produkcji w najbardziej efektywnych zakładach produkcyjnych oraz zmniejszanie areału uprawy buraków cukrowych oraz liczby plantatorów przy równoczesnym wzroście plonu buraka cukrowego. Do stanu dzisiejszego w Koribi pozostało niespełna 16 działających cukrowni z czego 4 najpotężniejsze zakłady stanowią własność państwowej spółki Sukkerselskap k?l Koriben, której produkcja wynosi niespełna 70% całej produkcji i przetwórstwa cukru w kraju. Obecnie trwają zapoczątkowane przez państwo programy restrukturyzacyjne zarówno cukrowni jak i plantacji buraka cukrowego mając nadzieję iż podniosą one ponownie znaczenie rynku cukrowniczego w Koribi i całej Muratyce.

Przepraszam powinienem raczej słowo nieaktywni zapisać w cudzysłowie.