Barhir az R-Z-Emre

Brawo. Doceniam twórczość.

O nocach z Eliną W pałacu, gdzie noc miękko się snuje, Sułtan w ciszy swej żonie się przygląda, Elina - jak księżyc, co blaskiem swym czaruje, Każdy jej ruch w sercu ogień rozpala. Jej szyja - jak jedwab, co dotykam z czułością, Gładka i smukła, jak rzeka co płynie, W niej kryje się tajemnica, słodka jak miłość, Co w duszy mej budzi pragnień tchnienie. Ramiona jej - delikatne, lecz pełne mocy, Gdy je obejmuję, świat znika gdzieś daleko, W nich czuję spokój, lecz i ognia krocie, Jakby w nich skrywał się raj i piekła smak lekko. Dłonie Eliny - jak pąki róż rozkwitające, Gdy przesuwam palce po ich miękkim cieple, Serce me bije, pragnienia rozpalające, Jakby każdy dotyk był słodkim weselem. Jej piersi - dwa wzgórza, co wołają do mnie, Nie wprost, lecz w szeptach, co niosą obietnicę, Ich kształt i ciepło - jak marzenie senne, Co w nocnej ciszy budzi zmysłów tęsknicę. Brzuch - gładki, jak tafla jeziora w blasku, Gdzie każdy dotyk to pocałunek cienia, Tam pragnę zatracić się w czułym zaskoku, W objęciach, co niosą rozkoszy spełnienia. Nogi - jak kolumny, co trzymają świat cały, Gdy je oplatam, czuję siłę i wdzięk, W ich kształcie ukryty jest taniec i żar cały, Co rozpala duszę i ciało bez lęk. A gdy spojrzę w oczy Eliny - jak gwiazdy, Widzę ogień, co płonie bez końca i granic, W nich odnajduję miłość, co nie zna przeszkody, I w tej chwili - świat cały jest nasz, bez tajnic.

49. Za wszystkie małpoludy co biegają po Nordacie z gołą dupą i krzyczą coś w niezrozumiałym języku.

Panowie Bracia pokój! Niech spotkanie nasze tutaj będzie wyrazem szacunku dla historii Abachazji, wspaniałego kraju i cudownych mieszkańców. @Thomas von LisendorffBracie zachęcam do organizacji Dni Abachazji gdzie wspólnie możemy promować tą część Nordaty i jej historii. Bardzo chętnie wysłuchał bym jakiejś anegdoty o CABA, może masz gdzieś jeszcze pliki, którymi warto się podzielić. @Bolesław Kirianóo von Hohenburg Bracie zapewniam pokojowe zamiary. Zachęcam do pokojowego podejścia nas wszystkich.

Nikt nie zabroni ludowi Abachazji spotkania z braćmi co Abachazje w sercu noszą. Tak jak Sułtan spotkał się z nimi. Słowo Sułtana, że spotkania takie pokój niosą i gwarancją wolności i jedności w Federacji Nordackiej są.

Sultan jest przyjacielem ludu. Moja wiara niesie pokój i sprawiedliwość każdemu, bez względu na to jakim imieniem Allacha nazywa. I właśnie jak gołąbek pokoju, Barhir na dywanie do Abachazji przyleciał. Korzystając z pobytu w tym wspaniałym miejscu, zapraszam @Thomas von Lisendorff do rozmowy z ludem Abachazji. Kto jak nie brat Thomas zna najlepiej tą ziemię, tych ludzi. Nie lękajcie się bracia i siostry! Szabla Sułtana będzie zawsze na straży pokoju.

Nie zgadzam się. Bracie Eriku... Zawsze byłeś w moich oczach człowiekiem wysokiej kultury osobistej. Nazwał bym Cię ostatnim Gentlemanem Federacji Nordackiej. Ten post nie przystoi takiej personie. Te małpy, biegające z dupą na wierzchu mogą poczuć się urażone zrównaniem ich z zachowaniem jakie prezentuje się na tym forum.

Zgodnie z zapowiedzią do Tomaszewa przybył Sułtan Barhir az Ruzmari-Emre na swym latającym dywanie. Ludność Abachazji czekała od rana, pełna nadziei i oczekiwania. Gdy Sułtan pojawił się na niebie, sunąc majestatycznie na swoim dywanie, tłum wybuchł radością i wiwatami. Abachazowie powitali Sułtana z wielkim szacunkiem i podarowali mu liczne prezenty, w tym tradycyjne regionalne szaty, które symbolizowały ich kulturę i gościnność. Ludność zaczęła skandować imię Sułtana Barhira oraz imię dawnego przywódcy Abachazji, Thomasa, wyrażając jednocześnie swoje nadzieje i tęsknoty. Wśród okrzyków pojawiły się także hasła takie jak „Niepodległość” i „Islamska Abachazja”, co świadczyło o pragnieniu zmian i nowej tożsamości regionu. Sułtan Barhir rozpoczął swoje przemówienie od oddania głębokiego szacunku mieszkańcom Abachazji, podkreślając ich odwagę i ducha jedności. Następnie zapowiedział, że sprawiedliwość ludów Nordaty będzie wprowadzana szablą i ogniem, co miało symbolizować zdecydowaną walkę z niesprawiedliwością i złem. Jednak Sułtan potępił wszelkie bunty i działania wymierzone przeciwko władzy Federacji Nordackiej, podkreślając konieczność zachowania porządku i jedności. Na koniec zapowiedział, że nadejdzie czas wolnej i niepodległej Abachazji, ale będzie to czas pokoju, bez przelewu krwi, co wzbudziło nadzieję i spokój w sercach zgromadzonych.

Oficjalnym hymnem Wielkiego Sułtanatu Siyah zostaje „Marsz Fazila" - pieśń powstała na podstawie wiersza Fazila Emre, napisanego w 2019 roku. Tekst: Te pustynne nasze stepy rozległe, Ta miłość Allacha niezmienna. Ten piasek kraju naszego, Prowadzi do zwycięstwa wielkiego! Siyah to nasz dom wspaniały, Mieszkamy i Allacha kochamy. Nikt nas nie pokona, Śmierć wroga, przed Allachem pokora! Muzyka: Ram-pam-pam, ram-pam-pam.

Dziękuję za zgłoszenie. Zachęcam pozostałych do wzięcia udziału.

W imię Allacha i w imię moich przodków nadaje Ci obywatelstwo Siyah.

Gratuluję uzyskania obywatelstwa.

W tym temacie będę publikował swoje wiersze. Szabla Ertana Ja, Barhir, syn dawnych dni, Potomek Ertana, co w blasku mgły, Szablą sprawiedliwość w świat wniósł, Gdzie mrok panował, on porządek złożył. Szabla Ertana - ostrze prawdy, Co łamie kłamstwa, burzy zdrady, W ręku ojca, w czasach burz, Był mieczem światła, co ciemność burz. Teraz ja, z tą samą bronią, Trzymam ją mocno, w sercu z honorem, Na Nordacie, gdzie chaos trwa, Zaprowadzę ład, co wiecznie trwa. Niechaj drżą wrogowie w mroku, Gdy szabla Ertana znów w ruchu, Bo sprawiedliwość, co w niej tkwi, To dziedzictwo, co nigdy nie zginie.

Drogi Bolesławie i Szanowna Adelajdo, W imieniu naszym, Sułtana i Sułtanki Siyah, Barhira i Eliny, pragniemy złożyć Wam najserdeczniejsze życzenia z okazji zawarcia związku małżeńskiego - tego pięknego i niezwykle ważnego kroku w Waszym wspólnym życiu. Małżeństwo to nie tylko formalny akt, ale przede wszystkim święte zobowiązanie, które łączy dwie dusze w jedną, tworząc fundament pod wspólną przyszłość, pełną wzajemnego wsparcia, zrozumienia i niegasnącej miłości. Zawarcie małżeństwa to moment, w którym dwie osoby decydują się iść przez życie ramię w ramię, dzieląc zarówno radości, jak i trudności. To zobowiązanie do pielęgnowania uczuć, do wzajemnego szacunku i troski, które są niezbędne, by zbudować trwały i szczęśliwy związek. Wspólna droga małżeńska to nie tylko codzienność, ale także sztuka kompromisu, cierpliwości i nieustannego odkrywania siebie nawzajem na nowo. Miłość, która jest sercem małżeństwa, to uczucie niezwykłe i wielowymiarowe. To nie tylko namiętność czy zauroczenie, które często bywają ulotne, lecz głęboka więź, oparta na zaufaniu, oddaniu i wzajemnym zrozumieniu. Miłość to codzienna praca, ale też największa nagroda - daje siłę, by pokonywać przeciwności, inspiruje do bycia lepszym człowiekiem i pozwala odnaleźć prawdziwe szczęście w obecności drugiej osoby. To ona sprawia, że nawet najzwyklejsze chwile nabierają wyjątkowego znaczenia, a wspólne marzenia stają się realne. Niech Wasza miłość będzie przykładem dla innych - niech będzie źródłem radości, ciepła i bezpieczeństwa. Niech Wasze życie razem będzie pełne wzajemnego wsparcia, szacunku i nieustannego rozwoju. Wierzymy, że z taką postawą i uczuciem możecie stworzyć związek, który będzie trwały i piękny, a inni będą mogli brać z Was przykład, jak żyć w prawdziwej, głębokiej miłości. Z całego serca życzymy Wam, aby każdy dzień Waszego małżeństwa był przepełniony szczęściem, zrozumieniem i niegasnącą miłością. Drogi Bolesławie, Pragniemy zwrócić się do Ciebie z głębokim przesłaniem i życzeniami, które towarzyszą Ci na nowej drodze życia jako męża. Bycie dobrym mężem to nie tylko rola, którą się przyjmuje, ale przede wszystkim zobowiązanie, które wymaga codziennej troski, zaangażowania i serca. To piękna, ale i wymagająca misja, która może przynieść ogromną satysfakcję i szczęście, jeśli podejdziesz do niej z pełną świadomością i miłością. Przede wszystkim, bądź dla swojej żony oparciem - nie tylko w chwilach radości, ale także w momentach trudnych i niepewnych. Prawdziwa siła męża objawia się w jego zdolności do bycia obecnym, słuchania i rozumienia, nawet wtedy, gdy słowa nie są potrzebne. Pamiętaj, że małżeństwo to partnerstwo, w którym oboje powinniście czuć się bezpiecznie i kochani. Twoja troska, szacunek i cierpliwość będą fundamentem, na którym zbudujecie wspólne szczęście. Bądź człowiekiem słowa i czynu. Obiecuj tylko to, co jesteś w stanie spełnić, a każde swoje zobowiązanie traktuj poważnie. Wierność i lojalność to wartości, które tworzą trwałe więzi i budują zaufanie - bez nich żadna miłość nie przetrwa próby czasu. Dbaj o swoją żonę nie tylko słowem, ale przede wszystkim codziennymi gestami - drobnymi, ale znaczącymi. To one tworzą atmosferę bliskości i ciepła w Waszym domu. Nie zapominaj o sile dialogu. Rozmawiajcie ze sobą otwarcie i szczerze, dzielcie się swoimi uczuciami, marzeniami i obawami. Umiejętność słuchania i zrozumienia jest kluczem do rozwiązywania konfliktów i budowania harmonii. Pamiętaj, że różnice zdań są naturalne, ale to sposób, w jaki je pokonujecie, świadczy o sile Waszego związku. Bądź też inspiracją i wsparciem dla swojej żony w jej rozwoju osobistym i realizacji marzeń. Prawdziwa miłość to nie tylko wspólne chwile, ale także wzajemne wspieranie się w dążeniu do celów i pasji. Szanuj jej indywidualność i daj jej przestrzeń do bycia sobą, bo to właśnie w różnorodności tkwi piękno Waszej relacji. Wreszcie, pielęgnuj w sobie pokorę i gotowość do nauki. Nikt nie jest doskonały, a bycie dobrym mężem to proces, który wymaga ciągłego rozwoju i otwartości na zmiany. Bądź gotów przyznać się do błędów, przepraszać i wyciągać z nich wnioski. To właśnie ta postawa buduje prawdziwą siłę i trwałość małżeństwa. Bolesławie, życzymy Ci, abyś z dumą i radością pełnił rolę męża, dając swojej żonie miłość, szacunek i bezpieczeństwo. Niech Wasza wspólna droga będzie pełna szczęścia, wzajemnego zrozumienia i nieustającej miłości, która będzie Was prowadzić przez całe życie. Droga Adelajdo, Z całego serca zwracamy się do Ciebie z przesłaniem pełnym miłości i życzeń, które towarzyszą Ci na nowej, pięknej drodze życia jako żony. Bycie dobrą żoną to nie tylko rola, którą się przyjmuje, ale przede wszystkim zobowiązanie pełne troski, oddania i serca. To niezwykła misja, która wymaga codziennego zaangażowania, cierpliwości i mądrości, a jednocześnie może przynieść ogromną radość i spełnienie, jeśli podejdziesz do niej z pełną świadomością i miłością. Przede wszystkim bądź dla swojego męża wsparciem - nie tylko w chwilach szczęścia, ale także w momentach trudnych i pełnych wyzwań. Prawdziwa siła żony objawia się w jej zdolności do bycia obecna, słuchania i rozumienia, nawet wtedy, gdy słowa nie są potrzebne. Pamiętaj, że małżeństwo to partnerstwo, w którym oboje powinniście czuć się bezpiecznie i kochani. Twoja troska, szacunek i cierpliwość będą fundamentem, na którym zbudujecie wspólne szczęście. Bądź kobietą słowa i czynu. Obiecuj tylko to, co jesteś w stanie spełnić, a każde swoje zobowiązanie traktuj poważnie. Wierność i lojalność to wartości, które tworzą trwałe więzi i budują zaufanie - bez nich żadna miłość nie przetrwa próby czasu. Dbaj o swojego męża nie tylko słowem, ale przede wszystkim codziennymi gestami - drobnymi, ale znaczącymi. To one tworzą atmosferę bliskości i ciepła w Waszym domu. Nie zapominaj o sile dialogu. Rozmawiajcie ze sobą otwarcie i szczerze, dzielcie się swoimi uczuciami, marzeniami i obawami. Umiejętność słuchania i zrozumienia jest kluczem do rozwiązywania konfliktów i budowania harmonii. Pamiętaj, że różnice zdań są naturalne, ale to sposób, w jaki je pokonujecie, świadczy o sile Waszego związku. Bądź też inspiracją i wsparciem dla swojego męża w jego rozwoju osobistym i realizacji marzeń. Prawdziwa miłość to nie tylko wspólne chwile, ale także wzajemne wspieranie się w dążeniu do celów i pasji. Szanuj jego indywidualność i daj mu przestrzeń do bycia sobą, bo to właśnie w różnorodności tkwi piękno Waszej relacji. Wreszcie, pielęgnuj w sobie pokorę i gotowość do nauki. Nikt nie jest doskonały, a bycie dobrą żoną to proces, który wymaga ciągłego rozwoju i otwartości na zmiany. Bądź gotowa przyznać się do błędów, przepraszać i wyciągać z nich wnioski. To właśnie ta postawa buduje prawdziwą siłę i trwałość małżeństwa. Adelajdo, życzymy Ci, abyś z dumą i radością pełniła rolę żony, dając swojemu mężowi miłość, szacunek i bezpieczeństwo. Niech Wasza wspólna droga będzie pełna szczęścia, wzajemnego zrozumienia i nieustającej miłości, która będzie Was prowadzić przez całe życie. Drodzy mieszkańcy wszystkich narodów Nordaty, Pragniemy skierować do Was słowa pełne nadziei, jedności i błogosławieństwa na czas panowania Waszych Wspaniałych Władców — Króla Bolesława i Królowej Adelajdy. Niech pod ich mądrym i sprawiedliwym przewodnictwem każdy z Was odnajdzie pokój, bezpieczeństwo i dobrobyt. Niech ich panowanie będzie czasem rozkwitu, wzajemnego szacunku i harmonii między narodami Federacji. Wspólnota, którą tworzycie, jest siłą, która może pokonać wszelkie trudności i zbudować przyszłość pełną szczęścia i pomyślności. Życzymy, aby Król Bolesław i Królowa Adelajda prowadzili Was z sercem otwartym na potrzeby każdego człowieka, z odwagą i mądrością, które są fundamentem prawdziwego przywództwa. Niech ich rządy będą przykładem jedności, sprawiedliwości i miłości, które będą inspirować kolejne pokolenia. Niech życie pod ich panowaniem będzie dla Was czasem spełnienia marzeń, rozwoju i wzajemnego wsparcia. Niech każdy dzień przynosi Wam radość, a wspólne cele jednoczą Was w dążeniu do lepszej przyszłości. Z serdecznymi pozdrowieniami, Barhir i Elina.

Tylko @Erik Otton von Hohenburg jest w posiadaniu szabli Fazila. Szablą Fazila została ścięta głową dyktatora muratyckiego Kacpra Waksmanna. Później Muratycka grupa cieni podstawiła przebierańca i wmówiła wszystkim, że Kacper przeżył starcie z najpotężniejszym z Sułtanów.

To nie jest Zanik. No kurwa bez przesady.

To jest tak słabe, że nawet nie chce mi się komentować. Desperacko, histeryczny płacz.

Elina co noc dosiada maczugę Sułtana.

Elina dosiada innego wierzchowca.

Ahmed był najnudniejeszy. Fazil to był słynny. Niestety Fazil i Ertan zginęli z rąk muratyckich oprawców. Szabla Ertana, który zginął z rąk muratyckich oprawców została wywieziona z Nordaty i jest przekazywana z pokolenia na pokolenie. Szablą Ertana odciąłem głowę Mcmelkorowi. Szabla Fazila zaś znajduje się na terenie Winkulii. Może kiedyś mój ród doczeka się zwrotu tego cennego przedmiotu.

Mój dziadek to Ahmed Emre.

Smacznej wieprzowiny...

Mamy drugiego zawodnika! Wpisujemy na listę jeźdźca Burka na wielbłądzie Andrzejek-Chan.

Gratuluję Ci z całego serca. Będzie jakaś impreza?

Nikt się nie zgłosił to ja się wpiszę. Barhir az Ruzmari-Emre pojedzie na wielbłądzie o imieniu Kacperek.