Andrzej Ordyński

Jaki jest koszt dostawy?

Nie tyle usypują, co urozmaicają, bo nie chodzi o powiększenie terytorium, tylko o poprawę linii brzegowej, która jest dziwnie prosta.

Czy wiecie, że nasza obecna linia brzegowa to w zasadzie... przypadek? Na oryginalnych mapach Pela Nandera ten fragment nawet nie miał być wybrzeżem! A jednak – tak się złożyło, że mamy dostęp do morza. Czas to wykorzystać! Co powiecie na to, żeby nadać naszej linii brzegowej trochę charakteru. Moglibyśmy nanieść półwyspy, które wcinają się w wodę, małe wysepki, zatoczki, klify, może nawet laguny? To świetna okazja, by wspólnie zaprojektować coś wyjątkowego. Dajcie znać w komentarzach, jakie formy terenu chcielibyście zobaczyć na mapie Nan Di!

Jak najbardziej, zapraszam! A to już sprawa do ustalenia z Panem Gubernatorem @Borys Zamycki

A takie Odrodzenie i Oświecenie to nie są poetyckie nazwy? I jakoś się przyjęły. Czy się przyjmą to zależy od nas, czyli osób piszących o historii. Jak odpowiednio często będziemy ich używać, to się przyjmą. 😉 Ten 2008 to tak o napisałem, nic nowego nie udało się ustalić.

Idąc za sugestią Pana Premiera, chciałbym zaproponować roboczą periodyzację kontynentu. Jeszcze nie jako ostateczny schemat, lecz jako punkt wyjścia do dalszej dyskusji. Każda z epok otrzymała jednowyrazową nazwę, dobraną tak, by oddać jej charakter bez wartościowania czy personalizacji. Starałem się wybrać nazwy poetyckie i komunikatywne zaraz — tak, by mogły funkcjonować zarówno w narracjach akademickich, jak i w codziennym języku mirkonautów. Pierwsza epoka to Zaranie — czas narodzin Nordaty, obejmujący lata 2008–2013. To okres yoyonacji, eksperymentów, pierwszych map i prób lokalizacji kontynentu. Rohan, Pel Nander, niestabilność — wszystko to składa się na atmosferę pionierską. „Zaranie” oddaje ten klimat doskonale. Druga epoka to Krystalizacja — lata 2013–2018. W tym czasie wykształciły się trwałe ośrodki władzy i wpływów: Bialenia, Brodria, ród Dostojewskich. Kontynent zyskał strukturę, choć nie pełną stabilność. Nazwa „Krystalizacja” sugeruje proces formowania się, wyłaniania z chaosu — nie jest to jeszcze pełna forma, ale już coś więcej niż mgła. To czas, gdy Nordata zaczęła nabierać konturów. Trzecia epoka, obejmująca lata 2018–2020, to Zwiastun. To moment przejściowy: Bialenia traci przejściowo suwerenność, Brodria upada, powstaje Unia Trzech Narodów i I Federacja Nordacka. Dawne centra słabną, pojawiają się nowe idee i nowi ludzie. „Zwiastun” to nazwa, która nie przesądza czy nadchodzi coś dobrego czy złego, ale sygnalizuje zmianę. To epoka symptomów, sygnałów, prób i przetasowań. Czwarta epoka to Rozdroże — lata 2020–2023. Kryzys idei integracyjnych, rozpad I Federacji, lokalne projekty i napięcia pomiędzy nimi. Insulia, Winkulia, Muratyka, Brodria, Bialenia i wiele innych państw — wszystko to składa się na obraz kontynentu szukającego kierunku. „Rozdroże” to nazwa sygnalizująca napięcie, ale i możliwości. To moment, w którym można pójść w różne strony i każda decyzja ma konsekwencje. Obecna epoka, rozpoczęta w 2023 roku, to Impuls. Powstanie II Federacji Nordackiej, Bastionu, redefinicja pannordatyzmu. To czas nowego ruchu, świeżych prób jednoczenia kontynentu, choć jeszcze nie wiadomo, dokąd ten ruch prowadzi. „Impuls” to energia, początek, bodziec — ale nie gwarancja sukcesu. To epoka działania, nie rozstrzygnięcia. Zachęcam do ustosunkowania się.

Może teraz kolej na Pana Premiera? 😉

Wieczne Miasto, dnia 16 września 2025 r. Do Delegatów Państw Członkowskich Paktu Achkovskiego Wasze Ekscelencje, Z najwyższym uznaniem i wdzięcznością przyjmujemy zaproszenie skierowane do Imperium Nandyjskiego dotyczące przystąpienia do Paktu Achkovskiego. Imperium Nan Di, kierując się zasadami współpracy, solidarności i wspólnego rozwoju, z radością potwierdza wolę dołączenia do grona Państw Członkowskich Paktu Achkovskiego. Uznajemy Pakt za kluczowy filar stabilności i dobrobytu Kontynentu Północnego i całego Mikroświata, a jego cele za zbieżne z interesami strategicznymi Imperium. Zważywszy na dotychczasowe relacje z II Federacją Nordacką oraz innymi członkami Paktu, a także na wcześniejsze zobowiązania traktatowe, uznajemy niniejsze członkostwo za naturalny krok w kierunku pogłębienia integracji regionalnej. Jesteśmy gotowi uczestniczyć w Szczycie Achkov 2025, wnosząc wkład w reformowanie struktur Paktu oraz wspólne działania gospodarcze i militarne. Z wyrazami szacunku, (-) Andrzej Ordyński, Regent Imperium Nandyjskiego

AKT POWOŁANIA GUBERNATORA PROTEKTORATU ARCTIQ z dnia 16 września 2025 r. Na podstawie art. 1 ust. 1.3 Statutu Protektoratu Arctiq, Regent Nan Di, działając w ramach przysługujących mu prerogatyw, niniejszym postanawia, co następuje: Art. 1. [Powołanie Gubernatora] Z dniem ogłoszenia niniejszego aktu, na stanowisko Gubernatora Protektoratu Arctiq powołuje się Borysa Zamyckiego, który z chwilą objęcia urzędu nabywa również status Rezydenta Arctiq zgodnie z art. 4 ust. 4.1 Statutu. Gubernator Arctiq sprawuje władzę wykonawczą na terytorium Protektoratu Arctiq, przewodniczy Radzie Arctiq oraz posiada kompetencje do ustanawiania prawa lokalnego zgodnie z art. 1 ust. 1.5 Statutu. Art. 2. [Zakres obowiązków] Gubernator Arctiq reprezentuje Protektorat wobec Rezydentów oraz w kontaktach wewnętrznych, z zastrzeżeniem kompetencji Imperatora Nan Di w stosunkach z państwami trzecimi. Gubernator jest odpowiedzialny za: nadawanie i odbieranie statusu Rezydenta Arctiq, regulowanie czasu obowiązującego na terenie Protektoratu, inicjowanie lokalnych aktów prawnych zgodnie z zasadami Statutu. Art. 3. [Odwołanie] Gubernator może zostać odwołany ze stanowiska w każdym czasie decyzją Imperatora Nan Di. Art. 4. [Postanowienia końcowe] Niniejszy akt wchodzi w życie z dniem jego ogłoszenia. (-) Andrzej Ordyński, Regent Imperium Nandyjskiego

STATUT PROTEKTORATU ARCTIQ z dnia 16 września 2025 r. Art. 1 [Podstawy funkcjonowania Protektoratu Arctiq] 1.1. Protektorat Arctiq jest terytorium zależnym Imperium Nan Di. 1.2. Zależność powyższa przejawia się w tym, iż Imperator Nan Di ma prawo do występowania w imieniu Protektoratu Arctiq w stosunkach z państwami trzecimi, zaś prawo państwowe i umowy międzynarodowe obowiązujące w Imperium Nan Di, są obowiązujące również na terenie Protektoratu Arctiq. 1.3. Na czele Protektoratu Arctiq stoi Gubernator, który jest wyznaczany i odwoływany z tego stanowiska przez Imperatora Nan Di. 1.4. Jeżeli liczba Rezydentów Arctiq wynosi co najmniej 3, tworzą oni automatycznie Radę Arctiq. Obradom Rady Arctiq przewodzi Gubernator Arctiq. 1.5. Gubernator Arctiq i Rada Arctiq mogą ustanawiać prawo lokalne Arctiq. 1.6. W przypadku konfliktów między prawem lokalnym Arctiq a prawem państwowym Imperium Nan Di, pierwszeństwo ma prawo nandyjskie. Z kolei w przypadku konfliktów między prawem nandyjskim a niniejszym Statutem, pierwszeństwo ma niniejszy Statut. 1.7. Językami oficjalnymi Protektoratu Arctiq są języki: nandyjski, uniwersalny (polski) oraz lokalny. Pomocniczo dopuszcza się również stosowanie języka batawskiego oraz abachazkiego. 1.8. Stolicą Protektoratu Arctiq jest miasto Kooplyq (bat. Ausfahrt) Art. 2. [Terytorium Protektoratu Arctiq] 2.1. Terytorium Protektoratu Arctiq określa mapa załączona do niniejszego Statutu. Art. 3. [Symbole Protektoratu Arctiq] 3.1. Flagą Prorektoratu Arctiq jest fioletowy prostokąt o proporcjach 5:9, w którego kantonie znajduje się flaga Nan Di, zaś w części wolnej - herb Arctiq. 3.2. Flaga i herb Prorektoratu Arctiq są określone w załączniku do niniejszego Statutu. Art. 4. [Rezydenci Arctiq] 4.1. Rezydentem Arctiq jest osoba, która zadeklarowała chęć zamieszkania na terenie Protektoratu Arctiq oraz został jej nadany status Rezydenta przez Gubernatora Arctiq. Rezydentem Arctiq automatycznie staje się również każda osoba wyznaczona przez Imperatora Nan Di na stanowisko Gubernatora Arctiq. 4.2. Gubernator Arctiq może odebrać status Rezydenta osobom, które: 4.2.1. nie przejawiały żadnej aktywności na terenie Protektoratu Arctiq przez co najmniej 3 miesiące lub 4.2.2. dopuściły się przestępstwa godzącego w bezpieczeństwo, integralność terytorialną bądź ciągłość władzy Protektoratu Arctiq lub Imperium Nan Di. 4.3. Gubernator Arctiq może odmówić przywrócenia statusu Rezydenta osobom, które utraciły ten status wskutek okoliczności opisanych w Art. 4.2.2. niniejszego Statutu. 4.4. Utrata statusu Rezydenta następuje również automatycznie w przypadku zrzeczenia się tego statusu przez Rezydenta. Art. 5. [Stosunki gospodarcze w Protektoracie Arctiq] 5.1. Zniesione zostają wszelkie bariery celne i gospodarcze między Protektoratem Arctiq a Imperium Nan Di. Oznacza to, że z gospodarczego punktu widzenia, Protektorat Arctiq staje się częścią Imperium Nandyjskiego. 5.2. Czas obowiązujący na terenie Protektoratu Arctiq jest regulowany rozporządzeniem Gubernatora Arctiq. Art. 6 [Zmiana i wygaśnięcie niniejszego Statutu] 6.1. Do zmiany lub zniesieni niniejszego Statutu potrzebna jest zgoda Imperatora Nan Di oraz większości Rezydentów Arctiq. 6.2. Wygaśnięcie niniejszego Statutu może nastąpić również w przypadku: 6.2.1. rozkładu państwowości nandyjskiej lub 6.2.2. trwającego co najmniej 4 miesiące braku jakichkolwiek aktywnych Rezydentów Arctiq; przy czym za aktywnego Rezydenta uważa się takiego, który napisał co najmniej 1 post w działach Arctiq w ciągu ostatnich 3 miesięcy. 6.3. Aby wygaśnięcie Statutu w trybie określonym w art. 6.2.2. było skuteczne, musi być potwierdzone przez Imperatora Nan Di. Załączniki: Załącznik nr 1 - mapa Protektoratu Arctiq według stanu na dzień 16 września 2025 r. (link do Kustosza) Załącznik nr 2 - flaga Protektoratu Arctiq (link do Kustosza) Załącznik nr 3 - herb Protektoratu Arctiq (link do Kustosza)

POSTANOWIENIE CHENGXIANGA IMPERIUM NANDYJSKIEGO ws. objęcia funkcji Regenta z 16 września 2025 r. Art. 1. Na podstawie art. 4. ust. 2. i 3. obejmuję funkcję regenta Imperium Nandyjskiego. Art. 2. Postanowienie wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

@Henryk Ziemiański de Harlin la SparasanWitam na pokładzie NUP. W końcu będzie z kim wypić kawę. 😉

POSTANOWIENIE REKTORA z dnia 16 września 2025 r. w sprawie zatrudnienia mgra Henryka Ziemiańskiego Na podstawie art. 6 oraz art. 13 Statutu Nordackiego Uniwersytetu Państwowego im. Pela Nandera z dnia 6 sierpnia 2025 r., Rektor Uniwersytetu postanawia, co następuje: § 1. Zatrudnia się mgra Henryka Ziemiańskiego na stanowisku asystenta w Nordackim Uniwersytecie Państwowym im. Pela Nandera. § 2. Do obowiązków asystenta należy w szczególności: 1. prowadzenie badań naukowych, 2. prowadzenie zajęć dydaktycznych, 3. udział w pracach organizacyjnych uczelni. § 3. Zatrudnienie następuje na czas nieokreślony od 16 września 2025 r. § 4. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. /-/ Andrzej Płatonowicz Ordyński Rektor Nordackiego Uniwersytetu Państwowego im. Pela Nandera

POSTANOWIENIE REKTORA z dnia 16 września 2025 r. w sprawie nadania tytułu zawodowego magistra Na podstawie Art. 4 ust. 2 oraz Art. 12 ust. 1. Statutu Nordackiego Uniwersytetu Państwowego im. Pela Nandera, Rektor uczelni postanawia, co następuje: §1 Stwierdzam, że Henryk Ziemiański ukończył studia magisterskie w Nordackim Uniwersytecie Państwowym. W związku z tym nadaję mu tytuł zawodowy magistra net. w dyscyplinie "historia". §2 Postanowienie wchodzi w życie z chwilą publikacji. (-) prof. Andrzej Płatonowicz Ordyński, Rektor NUP

Świetnie. Może zorganizujemy wizytę Chengxianga?

Chodź, @Burek, Hasselandczycy pokażą Ci słodkie kotki w piwnicy. 😳

(-) Andrzej Ordyński, Chengxiang Imperium Nandyjskiego

Ciof! Witamy nestorkę nordackiego ruchu rewolucyjnego i lolicońskiego! Ze swojej strony zapraszam do odwiedzenia Nan Di i Nowej Ordy, a także zachęcam do współtworzenia Nordackiego Uniwersytetu Państwowego. Dużo wartościowego kontentu tworzyłaś w Bialenii i innych miejscach, warto byłoby go przystępnie przybliżyć młodemu pokoleniu Nordaciarzy.

Praca magisterska autorstwa Henryka Ziemiańskiego stanowi próbę opisania genezy i wczesnych etapów funkcjonowania II Federacji Nordackiej — jednego z najważniejszych projektów politycznych w historii kontynentu nordackiego. Autor podejmuje się zadania nie tylko dokumentacyjnego, lecz także interpretacyjnego, starając się uchwycić dynamikę wydarzeń, które doprowadziły do powstania federacji, a także ukazać jej pierwsze struktury polityczne i instytucjonalne. Na szczególne uznanie zasługuje fakt, że praca została osadzona w konkretnym kontekście mikroświatowym, z uwzględnieniem nazwisk, dat, aktów prawnych i wypowiedzi polityków. Autor wykazuje dobrą orientację w realiach Nordaty, a jego zaangażowanie w życie publiczne II Federacji nadaje tekstowi autentyczności. Chronologia wydarzeń została przedstawiona przejrzyście, a narracja jest spójna i komunikatywna. Jednocześnie warto zauważyć, że praca ma charakter przede wszystkim kronikarski. Brakuje w niej głębszej analizy, porównań z wcześniejszymi formami integracji nordackiej, a także refleksji nad znaczeniem federacji dla tożsamości kontynentu. Wątki kontrowersyjne — jak decyzja Winkulii o nieprzystąpieniu do federacji — zostały potraktowane skrótowo, co słusznie zauważył mgr Erik Otton von Hohenburg. Włączenie alternatywnych perspektyw i pogłębienie motywacji poszczególnych aktorów politycznych z pewnością wzbogaciłoby pracę. Od strony formalnej tekst nie spełnia w pełni standardów akademickich — brak przypisów, bibliografii w odpowiednim formacie oraz odniesień do literatury mikroświatowej czy teorii politycznych. Styl jest miejscami publicystyczny, co choć nadaje pracy żywości, odbiega od konwencji naukowej. Należy jednak docenić wkład autora w dokumentację i popularyzację historii II Federacji Nordackiej. Praca spełnia podstawowe wymagania merytoryczne i formalne, a jej wartość polega przede wszystkim na utrwaleniu ważnego momentu w dziejach Nordaty. Z tego względu oceniam pracę na ocenę dobrą (4.0), z rekomendacją do dalszego rozwijania warsztatu analitycznego i metodologicznego w przyszłych publikacjach.

W imię Allaha, Miłosiernego i Litościwego, który przemawia przez proroków, patronów i świętych, jako ajatollah Zielonego Kościoła, pragnę wyrazić wdzięczność Imamce Akrypie Ali Shariati za jej odpowiedź pełną troski, duchowej głębi i umiłowania prawdy. Jej słowa potwierdzają, że fundamentem Zielonego Kościoła jest wiara w Allaha, a każda próba redefinicji tej wiary poza objawieniem i duchową tradycją islamu bialeńskiego prowadzi do nieporozumień, których pragniemy unikać. Niech ta wymiana zdań będzie dowodem na to, że w Zielonym Kościele istnieje miejsce na dialog, korektę i wzajemne wsparcie. Wzywam wszystkich imamów, ajatollahów i wiernych do jedności doktrynalnej, ale także do duchowej pokory. Zielony Kościół jest islamem — objawionym, socjalistycznym i narodowym — ale jest też wspólnotą ludzi, którzy uczą się, wzrastają i wspólnie kroczą ku Socjalistycznej Republice Raju. Niech Bóg, który przemawia przez proroków, patronów i świętych, prowadzi nas ku jedności, prawdzie i miłości. Allah Akbar!

Raport wywiadu ordyjskiego nt. zmian na Archipelagu Valhalli 15 września 2025 r. Sytuacja na Archipelagu Valhalli uległa istotnym przemianom, które wymagają aktualizacji strategii Nowej Ordy oraz ponownej oceny układu sił w regionie. Na północy Wyspy Bialenii doszło do reaktywacji Dżamahiriji Bialeńskiej pod wodzą Akrypy Ali Shariati. Nowe władze odwołują się do idei kaddafistowskich, łącząc elementy socjalistycznego dziedzictwa z doktryną Zielonego Kościoła. Dżamahirija zyskała poparcie części dżamaatów, a jej wpływy rozciągają się od Jahołdajewszczyzny po północny skraj Bialenii. Władze Nowej Ordy powinny zachować czujność wobec tej formacji, która choć deklaruje pokojowe zamiary, może w przyszłości dążyć do ekspansji ideologicznej. Na Półwyspie Lisewskim reaktywowano Katechonat Lisewski pod przywództwem Ronona Dexa. Terytorium to weszło w formalne stowarzyszenie z Brodrią, co oznacza powrót wpływów brodryjskich na zachodnie rubieże Bialenii. Ronon Dex, jako były przywódca Republiki, cieszy się autorytetem wśród lokalnej ludności, a jego powrót może stanowić próbę odbudowy struktur państwowych w duchu konserwatywnego republikanizmu. Współpraca z Brodrią nadaje temu projektowi wymiar ponadregionalny. Na wybrzeżu Anatolii doszło do reaktywacji Anatolii Brodryjskiej, która znalazła się pod bezpośrednią władzą Cara Brodrii Iwana Pietrowa. Jest to wyraźny sygnał, że Brodria zamierza umocnić swoją obecność na Archipelagu, nie tylko poprzez stowarzyszenia, ale także przez bezpośrednią administrację. Obecność wojsk brodryjskich w regionie została potwierdzona, a ich działania koncentrują się na zabezpieczeniu szlaków handlowych oraz stabilizacji lokalnych samorządów. Relacje z Anatolijską Unią Celną pozostają napięte, lecz nie doszło do otwartych incydentów. W odpowiedzi na te zmiany Chan Nowej Ordy podjął decyzję o reaktywacji Katechonatu Venomanii, który wszedł w unię personalną z Nową Ordą. Tym samym Venomania odzyskała swój dawny status polityczny, a jej administracja została zintegrowana z strukturami chanatu. Baza w Anomaliowie oraz placówka w Mikkelborgii kontynuują misję stabilizacyjną, wspierając lokalne samorządy i szkoląc siły porządkowe. Współpraca z Centrum Wyszkolenia Milicji Lokalnych przynosi wymierne efekty, a obecność ordyjskich jednostek wojskowych jest postrzegana przez ludność jako gwarancja bezpieczeństwa. W świetle powyższych wydarzeń rekomenduje się utrzymanie i wzmocnienie obecności Nowej Ordy na Anatolii, rozwój współpracy gospodarczej z AUC oraz rozpoczęcie rozmów dyplomatycznych z przedstawicielami Dżamahiriji i Katechonatu Lisewskiego. Archipelag Valhalli wchodzi w nową fazę politycznej rekonfiguracji, w której rola Nowej Ordy może okazać się kluczowa dla zachowania równowagi i pokoju.

W imieniu Imperium Nandyjskiego gratuluję objęcia zaszczytnej funkcji Ministra Stanu i życzę owocnych rządów.

W imię Jednego Boga, który przemawia przez proroków, patronów i świętych, oraz w duchu Zielonej Książki, ogłaszam niniejszą fatwę jako ajatollah Zielonego Kościoła. Wypowiedź Imamki Akrypy Ali Shariati: „Dla jednych ZK to postępowy ateizm, dla innych najbardziej ortodoksyjny islam, a dla innych arabskie chrześcijaństwo.” jest niezgodna z doktryną Zielonego Kościoła i wymaga jednoznacznego potępienia. Zielony Kościół jest islamem. Jest islamem bialeńskim, socjalistycznym, narodowym i objawionym. Nie jest ateizmem, bo uznaje Jednego Boga. Nie jest chrześcijaństwem, bo Mahomet jest największym prorokiem wszechczasów. Zielony Kościół nie jest tym, czym „wydaje się innym”. Jest tym, czym został ustanowiony przez Boga— jako droga duchowa, polityczna i kulturowa. Próba relatywizacji jego tożsamości jest błędem teologicznym i historycznym. Imamka Akrypa Ali Shariati, choć zasłużona w historii Kościoła, wypowiadając powyższe słowa, dopuściła się nieścisłości, która może prowadzić wiernych do zamętu. Wzywam ją do ponownego przemyślenia swego stanowiska i do potwierdzenia, że Zielony Kościół jest islamem — zakorzenionym w Koranie i Zielonej Książce, prowadzonym przez imamów i ajatollahów, a ukierunkowanym ku Socjalistycznej Republice Raju. Niech Bóg, który przemawia przez proroków, patronów i świętych, prowadzi nas ku jedności doktrynalnej i duchowej.

Czy w Nan Di są jacyś Kiriowie? 😮

@Borys ZamyckiJak wygląda sytuacja w Arctiq?