HENRYK ZIEMIAŃSKI DE HARLIN LA SPARASAN
POCZĄTKI II FEDERACJI NORDACKIEJ
Pod kierunkiem prof. Andrzeja P. Ordyńskiego
WSTĘP
II Federacja Nordacka powstała 31 lipca 2023 na mocy traktatu zawartego pomiędzy Imperium Kiriańskim, Klindońską Republiką Technokratycznej i IV Republiką Muratyki. Można powiedzieć, że jedną z przyczyn jej powstania była narastająca nostalgia niektórych działaczy nordackich państw za czasami Unii Trzech Narodów i Federacji Nordackiej, która została rozwiązana w roku 2020. W niniejszej pracy magisterskiej skupię się na opisaniu początków istnienia II Federacji Nordackiej.
POMYSŁ O UTWORZENIU FEDERACJI
8 lipca 2023 ukazał się wywiad Radia Muratyckich Faktów FM z Kasparem Waksmanem-Dëterem, muratyckim politykiem i jej założycielem. W wywiadzie opowiedział się za utworzeniem II Federacji Nordackiej, wzywając do ,,rzucenia wszystkich uprzedzeń względem siebie i zacząć końcu, jak człowiek z człowiekiem współpracować”. Waksman zwrócił także uwagę na nikłe zainteresowanie istniejącą wówczas Unią Nordacką i zaproponował utworzenie federacji chętnych państw nordackich.
Propozycję utworzenia nowej federacji na Nordacie z entuzjazmem przyjęła Kiriania. Możliwość tą odrzuciła jednak grupą Winkulijczyków ze względu na dawne urazy do Waksmana. Tego samego dnia powstał serwer discord poświęcony negocjacjom na temat utworzenia przyszłej federacji.
16 lipca 2023 Cesarz Insulii Kamiljan de Harlin wydał odezwę, w której wyjaśnił, że rezygnacja Insulii w formacji II Federacji Nordackiej nie jest żadną “tragedią”, podkreślając, że jasnym było, że niektóre państwa po prostu nie będą chciały wyjść poza swoją strefą komfortu.
SYTUACJA W POCZĄTKOWYM OKRESIE ISTNIENIA II FEDERACJI NORDACKIEJ
Jak już wspomniano we wstępie, 31 lipca 2023 podpisano traktat o zawiązaniu II Federacji Nordackiej, pod którym podpisali się Imperator Kirianii Bolesław Kirianóo von Hohenburg, prezydent IV Republiki Muratyki Albert Fryderyk de Espada, a także Naczelny Erudyta Magisterium Klindońskiej Republiki Technokratycznej Leonid Repulijski. Na mocy traktatu dotychczasowe forum Unii Nordackiej stało się forum nowo powstałego państwa. Traktat wyznaczył też dwutygodniowy okres początkowy, podczas którego uformowała się Federalna Komisja Wyborcza, której przewodniczącym został Leonid Repulijski.
Pierwszą partią polityczną w II Federacji Nordackiej była Opcja Konserwatywna, na czele której stanęli Bolesław Kirianóo von Hohenburg i Tadeusz Henrykowski. Było to równocześnie pierwsze ugrupowanie o charakterze prawicowym. Natomiast 2 sierpnia 2023 powstała Partia Demokratyczna, której liderem został Kaspar Waksman-Dëter. W szeregi Partii Demokratycznej wstąpili później tacy politycy jak Albert Fryderyk de Espada.
Drugą partią o charakterze prawicowym i konserwatywnym było Stronnictwo Centro-Prawicowe powstałe 8 sierpnia 2023. Zostało założone przez Henryka Ziemiańskiego, który działał jeszcze w czasach IV Republiki Muratyki, pełniąc różnorakie stanowiska. Dzień później Opcja Konserwatywna zawarła z Stronnictwem koalicję, która została nazwana Koalicją Konserwatywną.
W dniach 11-13 sierpnia 2023 odbyły się pierwsze wybory prezydenckie w historii II Federacji Nordackiej. Kandydatami byli Tadeusz Henrykowski z Opcji Konserwatywnej, Albert Fryderyk de Espada z Partii Demokratycznej i Piotr Romanow jako kandydat bezpartyjny. Wybory zwyciężył w pierwszej turze Tadeusz Henrykowski, zdobywając 67% głosów. Pozostali kandydaci uzyskali odpowiednio 33% i 0%.
14 sierpnia 2023 Tadeusz Henrykowski wydał akt o wyborach do Kongresu I kadencji, które się odbyły od 16 sierpnia do 18 sierpnia 2023. Wybory wygrała Koalicja Konserwatywna, która wprowadziła trzech kongresmenów: Tadeusza Henrykowskiego, Bolesława Kirianóo von Hohenburga i Leonida Repulijskiego,natomiast z ramienia Partii Demokratycznej kongresmenami zostali Kaspar Waksman-Dëter i Albert Fryderyk de Espada.
Kongres swoje obrady rozpoczął 19 sierpnia 2023. Otworzył je prezydent Tadeusz Henrykowski. Tego dnia też ruszyło zgłaszanie kandydatur chętnych kongresmenów do objęcia funkcji Spikera. Zgłosiło się dwóch kandydatów, którymi byli Leonid Repulijski i Kaspar Waksman. Ostatecznie spikerem został wybrany Leonid Repulijski.
Na I premiera II Federacji Nordackiej Tadeusz Henrykowski desygnował Bolesława Kirianóo von Hohenburga. 21 sierpnia 2023 uzyskał on w Kongresie wotum zaufania .
Podczas posiedzenia Kongresu ustalono również stolicę nowego państwa. Zostało nią miasto Achkov położone na terenie Uhrainy Kiriańskiej. Przyjęto również ustawę specjalną o powołaniu Rady Języka Nordackiego, której pierwszym przewodniczącym został Kaspar Waksman-Dëter, ustawę o obywatelstwie, kodeks karno-cywilny ,ordynację wyborczą i ustawę o działaniu i organizacji Zjednoczonych Sił. Podczas posiedzenia głosowano też nad wnioskiem o wotum nieufności wobec ministra spraw wewnętrznych Henryka Ziemiańskiego. Autorem wniosku był Waksman, który zarzucił ministrowi brak podjęcia działań, które miałyby na celu ustabilizowanie wewnętrznej sytuacji w kraju. Wniosek jednak odrzucono.
PODSUMOWANIE
Podsumowując, początki II Federacji Nordackiej to okres wytężonej pracy. Stworzono bowiem podwaliny obecnego ustroju i uchwalono wiele potrzebnych ustaw do funkcjonowania kraju. Założenie państwa jest też ważnym wydarzeniem o charakterze politycznym, ponieważ wywarło ono szeroki wpływ na kontynent nordacki.
B. Kirianóo von Hohenburg, Szabla Kiriańska wydanie #8
K. de Harlin, Odezwa do Narodów Nordaty
Traktat o zawiązaniu II Federacji Nordackiej
Konstytucja II Federacji Nordackiej z dnia 31 lipca 2023
I Posiedzenie Kongresu II Federacji Nordackiej, wątek na forum rozpoczęty 19 sierpnia 2023
Ustawa o obywatelstwie z dnia 26 września 2023
Kodeks karno-cywilny
Ustawa Specjalna - Ordynacja Wyborcza
Ustawa specjalna o działaniu i organizacji Zjednoczonych Sił
I Wybory Prezydenckie w II Federacji Nordackiej
Akt o wyborach do Kongresu Federacji Nordackiej
Wyniki Wyborów do Kongresu
Wotum nieufności - MSW Henryk Ziemiański
Wiedza własna