Ranking

Jedną z pierwszych niebeletrystycznych książek, na którą natrafiłem całkowitym przypadkiem w biblioteczce dziadka, była "Suwerenność nie jest przeżytkiem", wydana w kręgach radiomaryjnych. Nie było to dzieło wybitnie interesujące dla dziesięciolatka, niemniej tytuł wyrył mi się w pamięci do tego stopnia, że postanowiłem analogicznie zatytułować niniejszą garść przemyśleń. Pannordatyzm znowu znalazł się w kryzysie. Jeden z głównych pannordatystów (czy też ultranordatystów, ale to chyba na jedno wychodzi, a nowa nazwa wynika jedynie z potrzeb wewnętrznych jej autora) rzucił wszystkim i udał się na emigrację do Sarmacji. Inni pannordatyści zarzucili ideę pannordacką w imię odbudowy jednego z państw narodowych. Czy powinniśmy się tym szczególnie przejmować? Trochę z pewnością, bo jedno i drugie wydarzenie wiąże się z ubytkiem demograficznym i (być może) aktywnościowym. Ale to nie pierwsze tego typu wydarzenie, idee integracyjne od samego początku przyjmowane są i porzucane przez różnych mikronautów. A jednak światopogląd pannordacki i cywilizacja nordacka trwają. Przetrwamy i nową burzę. Pannordatyzm dla wielu jest ideologią zastępczą, głoszoną z przyczyn pragmatycznych i zarzucaną, gdy zmienia się koniunktura. Na szczęście od lat istnieje grono ludzi, którzy traktują go na serio i podejmują kolejne próby integracji Nordaty. II Federacja Nordacka jest najtrwalszą z tych prób i musimy zrobić wszystko, żeby trwała dalej. Możemy się różnić. Różnimy się bardzo, spieramy się o wszystko, ale wiemy, że na ten moment nic lepszego od II Federacji Nordackiej nie może powstać - pomimo pewnych niedostatków technologicznych. Prawdziwy pannordatyzm nie jest założeniem, że trzeba tymczasowo połączyć się w większą hordę, żeby zwiększyć aktywność. To za mało, żeby wykuć prawdziwe ideały i prawdziwy Mit. Pannordatyzm jest wiarą, że z ludźmi, którzy od kilkunastu lat podejmują działalność na Kontynencie Północnym łączą nas wspólne cechy psychiczne - uparte dążenie do budowy lepszego, autentycznego mikroświata. Pannordatyzm jest przekonaniem, że ludzie o różnej przeszłości, różnych interesach i różnych przekonaniach mogą połączyć się pod wspólnym sztandarem, by stworzyć coś większego od nich samych. Pannordatyzm to wyznanie wiary w istnienie Nordaty, która nie jest wyłącznie kontynentem, lecz sumą dorobku obecnych i przeszłych Nordaciarzy, którzy budując swoje kraje, tworzyli też przekraczającą je cywilizację. Pannordatyzm nie jest w pełni racjonalnym systemem przekonań, który dałoby się w kilku zdaniach wyjaśnić każdemu. Nie jest jednak nadbudową nad gmachem II FN lub abstrakcyjnym. Pannordatyzm wynika z naoczności (Anschauung), która jasno jawi się Nordaciarzom, którzy wykazują się postawą zatroskania (Bekümmerung) o swoją ziemię i przetrwanie jej kultury przez okres dłuższy niż zwyczajne cykle wzrostu i upadku państw nordackich. Z naoczności tej wynika przekonania o jedności cywilizacyjnej Nordaty, a z zatroskania wola przekształcenia jedności cywilizacyjnej w jedność polityczną. Tym jest II Federacja Nordacka. Reasumując, pannordatyzm jest naocznością zatroskanych mieszkańców Nordaty i wolą wyrażenia prawdziwego Bycia (Seyn) Nordaty w kategoriach politycznych. Tym od zawsze był i na zawsze będzie, choć można to wyrazić na setki innych sposób.

PRZEKAZANIE IMPERIUM NANDYJSKIEMU WYRAZÓW SZACUNKU I POTWIERDZENIE OTRZYMANIA NOTY DOTYCZĄCEJ WYPOWIEDZENIA UMOWY O STOWARZYSZENIU I NAWIĄZANIU STOSUNKÓW DYPLOMATYCZNYCH, PODPISANEJ W ACHKOV DNIA 25 LUTEGO 2025 R. II Federacja Nordacka przekazuje Imperium Nandyjskiemu wyrazy szacunku oraz potwierdza otrzymanie noty dotyczącej wypowiedzenia Umowy o stowarzyszeniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych, podpisanej w Achkov dnia 25 lutego 2025 r. Po zapoznaniu się z treścią przedmiotowego pisma pragnę przedstawić stanowisko II Federacji Nordackiej w następujących kwestiach: I. Przyjęcie decyzji do wiadomości • II Federacja Nordacka przyjmuje do wiadomości decyzję Imperium Nandyjskiego o wypowiedzeniu Umowy w całości. • Decyzja ta zostaje przez nas zaakceptowana, mimo iż jej przesłanki nie są dla nas w pełni zrozumiałe. • Jednocześnie respektujemy suwerenne prawo Imperium Nandyjskiego do podejmowania decyzji dotyczących własnych ram prawnych oraz kierunków polityki zagranicznej, zgodnie z postanowieniami Umowy. II. Perspektywa dalszych relacji • II Federacja Nordacka wyraża nadzieję, iż zakończenie obowiązywania Umowy nie przekreśla możliwości przyszłej, konstruktywnej i pomyślnej współpracy. • Pozostajemy otwarci na dialog oraz na ewentualne nowe formy kontaktów, o ile w przyszłości zostaną one uznane przez obie Strony za celowe i korzystne. • Deklarujemy wolę utrzymania relacji opartych na wzajemnym szacunku i klarownych zasadach. III. Kwestie organizacyjne i techniczne • Informuję, iż zobowiązałem służby techniczne NUI do podjęcia niezwłocznych działań. • Celem tych działań jest pełne zarchiwizowanie wszelkich treści o charakterze nandyjskim, znajdujących się na naszym – do chwili obecnej wspólnym – forum. • Proces ten zostanie przeprowadzony możliwie najszybciej oraz w sposób uporządkowany. Proszę przyjąć zapewnienie o moim szacunku. Z poważaniem, Bolesław Kirianóo von Hohenburg VII Prezydent II Federacji Nordackiej

Dworek Mendonigów Klasyczny dworek szlachecki w środkowej Abachazji, na wschód od Zupaburga, wybudowany w XVII wieku przez skirianizowanego Abachaza Paula Mendoniga dla niego i jego rodziny. Mendonigowie przekazywali sobie tę posiadłość z pokolenia na pokolenie, służąc rodzinie, a potem stanowiąc nawet tło wydanej w 1824 przez Elslava Gyróoa powieści obyczajowej "Buszując w kredensie". Ród nie dożył tego jednak momentu, a przynajmniej nie w majętności, gdyż jako wierny jenerałowi Käłłasowi, a potem dwojgu władców z dynastii Hohenburgów którzy zakończyli okres niepodległego Królestwa Kirianii został w następujących po tych wydarzeniach czasach Cesarstwa Abachazji wywłaszczony, a nieruchomość przekazano wiernym ideowo abachazkim Batawkenigom. Jeśli chodzi o Mendonigów, zostali porozdzielani po całym kraju, choć przyjmuje się, że to właśnie od jednego z nich wywodzi się (po kądzieli) Borys Yahua, przyszły przywódca Zrywu 1912. Batawkenigowie byli w posiadaniu dworku aż "do końca", to znaczy: do czasu rozliczeń abachazkiego establishmentu przez nowe władze Kirianii w latach 10. i 20. XX wieku. Wtedy to wściekły lud wtargnął i wyrżnął większą część rodziny, a następnie ucztował w posiadłości przez parę dni, póki z małej wsi Kyrieeleste w pobliżu nie przybył w końcu oddział policyjny i nie przywrócił porządku. Dworek przeszedł na państwo; to w nim w 1935 schronił się premier "na wylocie", Nikkołajy Svalny, gdy afera wolnopostarska trwała w kraju w najlepsze. O dziwo - w przeciwieństwie do większości pobliskich zabudowań - Dworek Mendonigów miał nie ucierpieć zbytnio w czasie nadchodzących, niespokojnych lat, trwając pewnie w czasie Wielkiej Wojny Wirtualnej, Wojny Domowej Dytova, a potem osiemnastoletniego okresu rządów reżimu Jenerała Siarkova, podupadając raczej z powodu niedbałości, niż w wyniku jakichkolwiek starć. Z czasem III Republika udostępniła go w latach 80. do urządzania eventów kulturowych i lokalnego balu noworocznego, przejściowo posiadali go również Brodziccy. Na początku XXI wieku, gdy pogrążone w anarchii państwo broniło resztek swoich zdobyczy, dworek został przejęty przez lokalnego watażkę, pokonanego wraz z wieloma innymi w 2021, wraz z odrodzeniem Kirianii przez nachistycznych jenerałów. Dworek posiada piętro, dwanaście sypialni, dwie jadalnie, dwa pokoje dzienne, cztery łazienki, graciarnię, bawialnię, piwniczkę (możliwe że również katakumby), biuro i liczne pomieszczenia dla służby. Znajduje się tu również wiele legendarnych wręcz dzieł sztuki i przedmiotów, jak np. oryginał "Buszującego w kredensie", krajowej sławy obraz "Ewa w dniu ślubu" w jednej z sypialni, czy biurko, za którym siedział Svalny. Dworek jest obecnie wystawiony na sprzedaż.

Przy okazji polecam odszukać w archiwach dział Komitetu Założycielskiego. W celach komparatystycznych, czy coś.

Tak. Chętnie włączę się w prace nad Encyklopedią Nordacką. Może tym razem starczy nam zapału na dłużej. 😛

Słusznie, przydałoby się naspamować. Jeśli układ gwiazd będzie przychylny, a jowisz i galaktyka andronika spotkają się pod Marsylią (technicy NUI + czacik) możnaby nawet spróbować ogarnąć skrypt, który przerzucałby posty w danym dziale na jakąś prostą domenę, gdzie można by je było sobie wyświetlać i wyszukiwać.

Wasza Magnificencjo, dałoby się kupić dyplom? Bo wstyd że by władza nie miała troch,e moge zaplacic w postaci przychodzenia na wykllady i zdawania prac i na koncu moge jeszcze napisac duza prace zeby dostac magistra taka praca magistra, moznaby nawet rzec... magisterka? odezwij sie plz cya

tak 😳

W przypadku pierwszego tematu rzeczywiście występuje takie ryzyko. Drugi temat wydaje się ciekawszy i chyba jest bliższy studentowi. Czy w ramach idei insulizmu zostanie omówiony również transnordatyzm?

Najchętniej napisałbym o roli v-religii w historiach przedinternetowych poszczególnych v-państw, ale obawiam się, że odpowiedź w 99% przypadków byłaby "żadna". Mógłbym napisać o kształtowaniu się kiryjskiego kręgu kulturowego, z szczególnym uwzględnieniem dwóch sub-idei pannordatyzmu: pankiryzmu i insulizmu.

Hm, jakby co to ja tanio sprzedam letnią rezydencję saganowską w Amatorii (o ile jeszcze ją w sumie mam, dawno się tam nie zapuszczałem). Ogólnie polecam, ma dach, stoi, chyba nawet się nie gibie, solidna zagraniczna robota.

Heniu to już doktorant, nie będziemy go kwaterowali z pierwszoroczniakami, bo ci robią głośne imprezy i sprowadzają dziewczyny (ale niestety nie chcą sprowadzić tej, którą powinni w celach dynastycznych 😭) Ale z Burkiem można, jak najbardziej, jeszcze jak. Ma kolega student jakiś pomysł na temat swojej pracy, żebyśmy mogli jak najlepiej dobrać program nauczania?

Pięknie powiedziane i ujęte. Fakt faktem, ruch pannordacki trochę ostatnio przygasł, jak i cała scena polityczna, niestety. Może jest dobry czas i miejsce, by zastanowić się, co dalej. Nie żebym uważał się za podręcznikowy przykład pannordatysty (ma się ten sentyment do socjalkapitalizmu - w sumie jedna idea nie wyklucza drugiej), ale z tytułu moich przeszłych działań w Federacji chyba mogę się przyłączyć do takiej dyskusji.

Z okazji stowarzyszenia Nan Di i Federacji Nordackiej postanowiłem zebrać całość (o ile niczego nie pominąłem) swoich czasopism, prac naukowych, wykładów, artykułów i zwartych publikacji narracyjnych. Trochę się tego zebrało. Zainteresowanych zapraszam do poczytania w wolnych chwilach tekstów, których temat Was zainteresuje. A gdyby ktoś chciał na jakiś temat podyskutować to już w ogóle byłbym kontent.

będzie czytane

OK. Pzdr APO

NIEEEE dziadku to nie wiadomości prywatne to post na forum

W zasadzie wiele by chyba nie trzeba, nie wiem, nie znam się na stronie informatycznej, ale jak dla mnie na razie wystarczyłby i dział. Ba, nawet wątek. W Winkulii pisali kiedyś Encyklopedię Winkulijską, może pora na Encyklopedię Nordacką.

Bardzo prosimy 🥺 potrzebujemy pluralizmu!

Tak szczerze myślę czyby nie ożywić tej partii i zrobić coming back.

Nastał ten dzień. 18 grudnia, godzina 16:21. Przed Muzeum Secesyjnej Republiki Westland zgromadziło się wiele, wiele osób. Już w nocy zresztą było tu gorąco: ponoć niektórzy co bardziej ochoczy z oczekujących na obchody ostrzeliwywali niebo z użyciem petard i fajerwerków. Teraz jednak było w miarę spokojnie, możliwe, że dzięki Związkowi Emerytowanych Pałowników. Na mównicę wszedł August de la Sparasan, popukał kilka razy w mikrofon i rozpoczął przemowę - po amatorsku: (Co w tradycyjnym zapisie amatorskim przedstawia się tak:) (A w przełożeniu na wspólną mowę oznacza:) Po zakończeniu przemowy odstąpił miejsce na mównicy innym chętnym do wygłoszenia kilku słów.

Chociaż bardzo bym chciał, nie dałbym rady na poważnie zaangażować się na dwóch (a w sumie obecnie czterech) frontach. Federacja Nordacka potrzebuje stabilnych, aktywnych ludzi, którzy podejdą odpowiedzialnie do rządzenia nią. Jak niektórzy z Was wiedzą, poświęciłem naprawdę dużo czasu, aby dosłownie w punktach rozpisać plan reform FN i tego, co jej potrzeba, i mam nadzieję, że ktoś się tym zainspiruje, ponieważ w mojej ocenie ten kraj tego potrzebuje. Wierzyłem, że wezmę w tym czynny udział i Plan Balcer… Wettina uda się wprowadzić w życie, jednak wszystko potoczyło się w innym kierunku. Życzę wszystkim zaangażowanym powodzenia w dalszym kształtowaniu Federacji Nordackiej.

https://forum.nordata.org/topic/1906-willa-henryka-ziemiańskiego-w-achkovie/?tab=comments#comment-24284

On chciał prezydentem być, śmiechu warte. Wziąłbyś przykład z pana Batyra i zajął się trochę stręczycielstwem. 😭

To nie wszystkie budynki w Amatorii są amatorskie? Niektóre są sarmackie? Raczej nie chciałbym kupować budynku z piątą kolumną w pakiecie.

Nie.

Co tak drogo, kapitaluchu okrutny? A Ewunia w dniu ślubu będzie wliczona w cenę?

Tym biednym okazał się Pan Jerzy Kawalerko, zaś potrzebującym Bolesław Kirianóo von Hohenburg, który ze względu na wysokie ceny w stolicy nie mógł sobie dotąd pozwolić na zakup mieszkania i musiał codziennie dojeżdżać z Kirianopola. Umówili się, że willę będą posiadali wspólnie, zaś w papierach wpiszą że jest Bolesława, który dożywotnio opiekuje się Panem Kawalerko.