Ranking

Pierwsza flaga Biednamu: Biednamki żołnierz podczas misji pokojowej: Norweglandzki żołnierz podczas patrolu (materiał zachęcający do wstąpienia do CAN): Więcej biednamskich żołnierzy: Kiriańscy żołnierze: Żołnierz Sił Zbrojnych Królestwa Bornfostu: Jeszcze jeden żołnierz (bo tych nigdy za wiele XD) tym razem z armii Republiki Amatorii: Żołnierze antyvoxlandzkich bojówek na Sambamie: Flaga tych bojówek: Herb wspomnianej Republiki Amatorii (xD): Pierwsze logo Winstona: Odwiedziny u Henia Ziemiańskiego: Projekt tablic rejestracyjnych w Bornfoście: Mundur wojskowy Cesarza Norweglandu: Nigdy niewyemitowany znaczek z czasów CN (chyba): Winstony zamówione do Kirianii: Stara flaga Jahrlandu: Flaga losowej pseudorosji o której już nikt nie pamięta:

Na chwilę obecną nie wiemy jeszcze, czy te tereny są oddzielone od naszego państwa, a zbrojna mobilizacja kolidowałaby z naszą wolą dyplomatycznego rozwiązania sprawy. Apeluję o cierpliwość i zachowanie spokoju. Władze Federacji Nordackiej są w stanie błyskawicznie dowiedzieć się o sytuacji, gdyż jesteśmy na forum tejże Federacji.

Myślę, że na równie ważnym poziomie stoi debata publiczna na temat naszej ekonomii, a jak powszechnie wiadomo, ekonomia jest ważną integralną częścią polityki każdego państwa. W czasie gdy władze WRL się zastanawiają, to przedstawię teraz uzasadnienie wykupienia akcji Grupy Kapitałowej Utopia, która ma niebagatelny potencjał i może przynieść znaczne zyski. Przechodząc do sedna, będzie to największa korporacja jeśli nie w mikroświecie, to na kontynencie północnym, natomiast zasięgiem swego działania będzie obejmować Księstwo Sarmacji i teren Nordaty, a w przyszłości być może też inne terytoria. Będzie skupiać mnóstwo przedsiębiorstw w różnych branżach. Najbardziej zauważalny potencjał widać w sektorze bankowym, Wysokie Prezydium niech spojrzy na te dane: planowany jest kantor na lini libert-MBP o bardzo korzystnej proporcji, nie chcę ujawniać szczegółów, ale wszyscy wiedzą o co chodzi. Inwestycja w udziały Grupy Kapitałowej Utopia o kwocie 10 tysięcy Nordów do 40 tysięcy Nordów zapewniłaby bardzo korzystne udziały w tej firmie, niemalże od 40% do nawet około 90%, w zależności od kwoty. Te pieniądze w przeliczeniu na liberty będą miały ogromną wartość. Oczywiście nierozsądnie byłoby wydać wszystkie oszczędności na jedną rzecz. Ja proponuję więc racjonalną sumę: 15 tysięcy Nordów, co również pozwoli Grupie Kapitałowej Utopia na sprawne wejście na rynek i objęcie hegemonii. Istnieją wielkie szanse na to, że inwestycja się zwróci, zainteresowanie systemami gospodarczymi rośnie, a kantor zrewolucjonizuje poziom wartości 'aktywnościowych' pieniądzy z MBP. Proszę więc Prezydium Partii, lub Sekretarza Partii Socjalkapitalistycznej o rzetelne rozpatrzenie tej szansy. Musimy mieć stały dochód dla Skarbu Państwa, na ten moment nie mamy niemalże żadnego źródła dochodu. W związku z tym jest to też kwestia bezpieczeństwa finansów państwa, nie możemy stracić ogromnego kapitału który dotychczas Państwo Westlandzkie zdobyło, przez co stało się bogate.

Dnia dzisiejszego dokonałem operacji, której nie zdarzało mi się wykonywać: otworzyłem folder systemowy "Pictures" na moim laptopku (nie robiłem tego od roku, wszystkie zdjęcia mam w pobranych). Ze względu na małą ilość rzeczy w tymże folderze udało mi się wyłapać parę naprawdę OG obrazków z początków istnienia Kirianii, którymi chciałbym się tutaj podzielić. Przez chwilę zastanawiałem się, czy nie są zbyt krindżowe, ale ostatecznie taki jest zamysł tego wątku. Zapraszam resztę @Obywatel Federacji do postowania mikronacyjnego shitpostu (najlepiej obrazkowego) z odmętów własnych laptopów/komputerów/telefonów/smartfonów/tabletów/smartwatchów/lodówek. Slajd z nigdy nieopublikowanej animacji countryballs o Nordacie. Brodria jest jeszcze w jednym kawałku, więc łatwo można się domyślić że to 2022. Gazeta Kiriańska wraz z jej muratyckim oddziałem: Gazeta Kiriańska V Republika. Jest to pradziadek Szablóo Kirianóo i miał zdominować zarówno kiriański, jak i muratycki rynek wydawniczy. Oryginalne zdjęcie przedstawiające Wielką Bibliotekę Kiriańską Tak, też nie mam pojęcia o którą inbę o pozew chodziło. Mem z okresu ubiegania się Kirianii o winkulijski Norrington. Szczyt sztuki propagandy uprawiany przez Narodowy Komitet Kiriański Materiał propagandowy stworzony na potrzeby kampanii rekrutacyjnej w Bornfoście. Jedyna zachowany obrazek przedstawiający wczesną wersję deweloperską KirianexPhone wraz z dwoma nigdy niewydanymi aplikacjami Kirianexu: KirTube i Kirianex Looker.

bez odnosnika jeden tydzien

Właśnie sobie uświadomiłem, że jeśli opodatkujemy sądownictwo, to będziemy czerpać zyski od Waksmana składającego pozwy!

Dajcie mi Henia, a nie znajdę na niego paragrafu. Obywatel Waksman chce pozwać Henryka Ziemiańskiego za coś, co nawet nie jest zabronione przez nasze prawo. To naprawdę przykre, że opozycja niemogąc przejąć władzy w legalny sposób posuwa się do takich środków - odebrania rządzącym prawa do pełnienia urzędów publicznych za urojone przewinienia.

Plan szybkiej przebudowy MS Tulusy aby ta mogła przetransportować barki desantowe na Wyspę Fałszywej Nadziei co prawda powiódł się i jednostka czym prędzej wyruszyła w drogę do portów w Kiriani skąd wyruszy już na samą wyspę. Plan ten mimo że napisany naprędce jest dość ambitny, nie umniejsza to jednak wątpliwości jakie narastają wśród tego niecodziennego projektu. Tak naprawdę pierwszy test będzie za razem decydującą próbą praktyczną jednostki oraz nowych barek desantowych. Pierwsze obserwacje jednostki okazały się być dość owocne, jednostka z wprowadzonymi poprawkami zachowuje niemalże identyczną stabilność, prędkość oraz pozostałe parametry również zachowały się w bardzo dobrym stanie. W celach bezpieczeństwa jednostka posiada szkieletową załogę wśród której znaleźli się między innymi specjalnie wybrani specjaliści z dziedziny budowy i projektowania okrętów którzy mają stale monitorować parametry i zachowanie statku. W tym samym czasie w Kiriani LBG oraz Espada Monerskap koncentrują na miejscu sprzęt oraz personel który uda się na wyspę. Personel w znacznej większości stanowią agenci LBG, nie tylko posiadającym przeszkolenie wojskowe ale wysoce pożądane w tym wypadku umiejętności techniczne. Do tego z całego konglomeratu Espada Monerskap wybrano chętnych, budowlańców, inżynierów oraz badaczy. Każda osoba wchodząca w skład I ekspedycji została starannie do tego wytypowana. Wynika to z faktu iż pierwszy etap ekspedycji będzie prawdopodobnie najbardziej wymagającym. Konieczne jest stworzenie stałej osady na wyspie oraz budowę instalacji portowych do odbierania ładunków oraz ludzi. Kiedy podstawowa infrastruktura będzie już gotowa a wyspa zabezpieczona i "bezpieczna" możliwe będą dalsze działania.

Ambitne plany realizacji pierwszej ekspedycji z każdym dniem stwarzały kolejne problemy z jakimi musieli mierzyć się organizatorzy. Opóźnienia w budowie wyspecjalizowanych okrętów zmusiły nas do myślenia poza schematem aby rozwiązać problem jak dostać się właściwie na wyspę. Brak istnienia tam stałej ludzkiej osady sprawia oczywiście że nie ma tam żadnych instalacji portowych którymi można się dostać na wyspę. Komunikacja lotnicza również szybko została wykluczona, o tyle ile możliwe jest dostarczanie ludzi oraz zapasów drogą lądową nasza flota powietrzna nie posiada wyspecjalizowanej maszyny która mogłaby lądować na morzu w pobliżu wyspy do czasu budowy lotniska. Rozwiązanie przyszło na tyle niespodziewanie co bardzo pożądanie, cztery gotowe egzemplarze barek desantowych projektu 30 oczekiwały na dalszy rozwój wypadków w Eihenberdzkim porcie, same z siebie nie posiadały możliwości odbyć rejsu na wyspę a okręt matka w postaci okrętu desantowego projekt 36 wciąż znajdował się w stoczni. Espada Monerskap a w zasadzie jedna z jej firm podwykonawczych operuje kilkoma średnio gabarytowymi drobnicowcami, jedna z tych jednostek MS Tulusa stacjonowała obecnie w tym samum porcie. Czym prędzej zapadała decyzja aby statek skierować do doku gdzie poddana zostanie niezbędnym modyfikacjom. Plan zakłada przebudowę części nadbudówki okrętu aby móc przewieźć barki przyczepione do kadłuba jednostki. Dzięki temu improwizowanemu ale skutecznemu rozwiązaniu możliwe będzie dostarczenie na wyspę nie tylko sporej części personelu ale również większej litości wyposażenia niż pierwotnie zakładano. Kiedy już się to uda możliwe będzie skonstruowanie na miejscu tymczasowego pomostu do przyjmowania już większych jednostek pływających oraz większej ilości materiałów budowlanych do rozbudowy zabudowy oraz infrastruktury.

Plakat wyborczy kandydata do Prezydium Cesarstwa Insulii - Aleksandra Novaka.

Lore accurate Koribia, no way.

Niezwłocznie po otrzymaniu rozkazów obie maszyny wzbiły się w powietrze obierając kierunek na północy-zachód. Jeden samolot CP-130 wyposażono na potrzeby tej misji w niezwykle dokładne i precyzyjne kamery którymi załoga ma wykonać zdjęcia wyspy. Druga maszyna w formacji wyposażona została natomiast w nowoczesny LiDAR którym możliwe będzie zmapowanie topografii terenu wyspy z powietrza. Maszyny wzbiły się w powietrze, przed nimi około 2 godziny lot przez nieprzebrane i kompletnie opustoszałe wody. Załogi mimo bycia doskonale przygotowanymi, obładowanymi sprzętem oraz będąc w posiadania możliwe najlepszych danych leciały właściwie na ślepo. Wyspa oraz cały archipelag nie były zamieszkiwane na stałe od przeszło 100 lat kiedy to opuścili ją ostatni rybacy mieszkający na wschodnim wybrzeżu wyspy. Dogodne położenie geograficzne sprawiało że na przestrzeni lat wiele państw rościło sobie prawa do panowania nad wyspą. Kilka z nich usiłowało zakładać tam stałe osady które miały zajmować się przede wszystkim połowem ryb na otaczających wyspę akwenach. Pozornie oczywisty biznes dla takiego miejsca okazał się być jednak znacznie mniej lukratywny i efektywny niżeli zakładano toteż znacznie częściej z wyspy korzystano jako z bazy zaopatrzeniowej podczas rejsów po morzu. Istnieją zapiski potwierdzające występowanie na wyspie gatunków roślin i zwierząt które człowiek mógłby hodować lub na nie polować. Dodatkowo stare mapy wskazują na fakt istnienia niewielkich rozmiarów rzeki na wyspie stanowiącej jedyne źródło słodkiej wody pitnej na jej obszarze. Po niespełna 2 godzinach lotu obserwator na pierwszej maszynie zameldował iż widzi przed sobą ląd. Po zmniejszeniu odległości oraz wykonaniu kilku okrążeń dookoła wyspy załoga była pewna że znalazła cel poszukiwań odpowiadający z wyglądu opisom i danym jakie posiadły. Obie maszyny i ich załogi przystąpiły czym prędzej do realizacji powierzonych im zadań. Pierwszy Atlas CP-130 po wykonaniu kilkunastu przelotów nad wyspą posiadał już sporą ilość materiałów w postaci zdjęć lotniczych wyspy. Druga maszyna śledząca w niewielkiej odległości bliźniaczą jednostkę wykonała już zaledwie 4 przeloty nad sama wyspą. Pozwoliło to jednak zamontowanemu na jej pokładzie LiDARowi na dokonanie dokładnych pomiarów topografii terenu wyspy. Po wykonaniu misji obie maszyny skierowały się z powrotem do Kiriani gdzie pozyskane dane zostaną przetworzone i przekazane dalej do siedziby Espada Monërskap w Eihenbergu gdzie rozpoczęto już prace do realizacji właściwiej ekspedycji.