List Patriarchy Ałłapola

[Piotr Jankowski 355]

Późnym wieczorem 20 lutego w położonym nieopodal Ałłapola Monasterze Suniwskim (w którym od sierpnia ubiegłego roku, gdy został zwolniony przez władze imperatorskie przebywa Patriarcha Ałłapola Agapit) sekretarz Konsystorza Patriarchy odczytał i podał do publicznej wiadomości list patriarchy następującej treści:

Patriarcha Ałłapola i całej Abachazji
Патріарх Аллопольський і всієї Абахазії
Патриарх на Алопол и цяла Абахазия

Дорогі брати і сестри!

Po raz pierwszy, odkąd, dzięki waszej gorliwej modlitwie i wytrwałej postawie odzyskałem wolność zwracam się do Was. Na samym początku chciałbym więc z całego serca podziękować, za każdą modlitwę, każdą prośbę skierowaną do władz i każdy gest życzliwości. Tylko dzięki Wam i łasce naszego Pana wytrwałem trudny czas uwięzienia. W tym miejscu pragnę także wspomnieć tych wszystkich, którzy w tym trudnym czasie, pomimo licznych szykan i prześladowań wiernie trwali przy swojej wierze. Niektórzy z nich znosili dzielnie krzywdy znacznie większe, a niejeden z nich za wiarę musiał oddać życie. Wasza wiara i jedność w tym tragicznym okresie powinna być wzorem dla przyszłych pokoleń.

Jednocześnie w tych trudnych czasach, znaleźli się wśród Nas również tacy, którzy w poczuciu zagrożenia i osamotnienia postanowili uciec się do przemocy. Wszelkie takie akty zasługują wyłącznie na absolutne potępienie stojąc w całkowitej sprzeczności z ewangelicznymi wartościami i nie mogą być w najmniejszym stopniu usprawiedliwiane wiarą, czy nawet zaznanymi krzywdami. Odwoływanie się ich sprawców do retoryki religijnej nie tylko wprowadzało raniącą wrogość między wyznawcami religii, ale też dawało pretekst tym, którzy godzili w Nasz Kościół.

Ubolewam ogromnie nad stanem, w jakim znajduje się obecnie Nasza wspólnota. Duchowni i wierni żyją w rozproszeniu, mienie Kościoła jest konfiskowane lub niszczone. Ten stan trzeba jak najszybciej zmienić, byśmy jak najprędzej mogli w sposób pełny i wolny kroczyć na drodze do zbawienia.

Od mojego oswobodzenia w sierpniu przebywałem i nadal przebywam w klasztorze w Suniwcach, gdzie nie tylko korzystam z potrzebnej opieki lekarskiej i odpoczynku, ale też nie ustaję w wysiłkach, aby do zdrowia mógł powrócić Nasz Święty Kościół. Nie dałbym rady tych starań prowadzić sam, dlatego też składam wyrazy największego uznania dla mojego zespołu medycznego, całego mego Konsystorza, oraz wszelkich ludzi dobrej woli, którzy służyli i służą modlitwą, radą pracą i ofiarą Naszemu wspólnemu dziełu. Tym wszystkim z całego serca błogosławię.

Nadchodząca Niedziela Seropustna będzie dniem moich przenosin do Ałłapola, kiedy to też po raz pierwszy od mego uwięzienia będę modlił się publicznie z Wami sprawując Liturgię. Głęboko ufam, że nadchodzący czas Wielkiego Postu stanie się czasem duchowego odrodzenia zarówno Kościoła jak i każdego z Nas.

Zwracam się zatem i do Was, umiłowani bracia i siostry, abyście na miarę Waszych możliwości wspomogli ogromne dzieło jakim jest odbudowa Świętego Kościoła na naszych ziemiach. Proszę też pokornie braci naszych w wierze na całym Pollinie o ujęcie się nad tymi Synami i Córami Kościoła, nad którymi opiekę mi powierzono, a którzy ostatnie lata prześladowania z powodu swej wiary znosić musieli. Wołam także do wszelkich ludzi dobrej woli, aby łaskawie wsparli starania nasze.

Амінь.

Агапіт,
Патріарх Аллопольський і всієї Абахазії
20 лютого 2026 р., Сунівці

Dodał również, że Liturgię patriarcha zamierza odprawić w Soborze Narodzenia Matki Bożej w Ałłapolu o godzinie 12. Po Liturgii patriarcha ma wygłosić krótkie oświadczenie, w którym nakreśli plan odbudowy struktur kościelnych.

Edytowane 20 Lutego przez Piotr Jankowski

[Piotr Jankowski 355]

Pomimo śnieżnej pogody, tłumy wypełniły nie tylko niewielki Sobór Narodzenia Matki Bożej, ale i przylegający do niego Plac Świętego Floriana, oraz kilka sąsiednich uliczek Północnego Brzegu starego miasta w Ałłapolu. Chwilę po godzinie 12 patriarcha Agapit rozpoczął celebrowanie Liturgii - po raz pierwszy od uwięzienia modląc się publicznie wraz z wyznawcami. Po zakończeniu Liturgii wyszedł na plac by powitać zebranych wiernych, po czym zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami wygłosił krótkie oświadczenie.

Agapit Patriarcha Ałłapola i całej Abachazji

Дорогі брати і сестри!

Po raz pierwszy od naprawdę nazbyt długiego czasu miałem okazję spotkać dziś twarzą w twarz tylu z Was. Ogromnie cieszy mnie, Wasze oddanie i żywe świadectwo Wiary w tym trudnym dla Nas wszystkich czasie. Dziękuję, że ani ciężkie warunki pogodowe, ani strach nie powstrzymały Was od przeżywania dzisiejszej Liturgii. Byśmy jednak mogli regularnie i bez przeszkód gromadzić się na modlitwie, nie tylko tutaj - w Ałłapolu, ale we wszystkich prawosławnych miastach i wsiach potrzebna Nam jest odbudowa struktur Cerkwii. W tym właśnie celu na dzień Niedzieli Wjazdu Pańskiego do Jeruzalem, czyli 5 kwietnia 2026 roku zwołuję do Ałłapola Sobór Lokalny Cerkwii Abachazkiej, podczas którego, wraz z całą Społecznością Cerkwii podejmiemy decycyzję o tym, jaki kształt będzie miała odrodzona struktura Cerkwii. Gorąco proszę o Waszą modlitwę za wszystkich ten sobór przygotowujących, oraz jego uczestników.

[Piotr Jankowski 355]

5 kwietnia 2026 roku, w święto Niedzieli Wjazdu Pańskiego do Jeruzalem w Soborze Świętej Równej Apostołom Księżnej Olgi w Ałłapolu o godzinie 20 odbyła się uroczysta Liturgia, którą celebrował Patriarcha Ałłapola i całej Abachazji Agapit wraz z prawosławnymi biskupami Nordaty przybyłymi na Sobór Lokalny Cerkwii Abachazkiej. Po zakończeniu Liturgii partiarcha uroczyście otworzył Sobór, po czym duchowni i świeccy zaproszeni do udziału w nim udali się do przygotowanych na ten cel sali w budynku sąsiadującym ze świątynią. Tłumnie przybyli na tą okazję wierni pozostali natomiast w Soborze św. Olgi oraz przylegających do niej ogrodach trwając w modlitwie za obradujący Sobór. Zgodnie z oświadczeniem sekretarza patriarszego Konsystorza celem dzisiejszego spotkania jest ustalenie harmonogramu i struktury obrad Soboru.

[Piotr Jankowski 355]

Po krótkich obradach we wcześniej przygotowanej na tę okazję niewielkiej sali w budynku obrad pojawił się o. Данило Гірсенко - nowo powołany sekretarz prasowy Soboru. W krótkim oświadczeniu poinformował o ustalonym harmonogramie Soboru, który zakończyć ma się uroczystą Liturgia w Wielki Czwartek, oraz przedstawił skład sekretariatu Soboru. Obrady mają zostać wznowione jutro, po porannej Liturgii.

[Piotr Jankowski 355]

W Wielki Czwartek Sobór uchwalił najważniejsze dokumenty dla nowopowstałej Cerkwi, w tym tomos ogłaszający powstanie i ogłoszenie autokefalii przez Cerkiew Abachaską.

Tomos

w sprawie ogłoszenia Autokefalii Prawowierczej Apostolskiej Wirtualnej i Chrześcijańskiej Autokefalicznej Cerkwi Prawosławnej Abachazji

dano w Wielki Czwartek Roku Pańskiego 2026, to jest dnia dnia 9 kwietnia,

w mieście Ałłapol

 

В ім'я Отця, і Сина, і Святого Духа

My, biskupi przybyli na Święty Sobór Lokalny Cerkwi Abachaskiej, za pragnieniem narodów uhraińskiego i abachazkiego, a także wszystkich wyznawców prawosławnej wiary na terenach Abachazji, ustanawiamy Patriarchat Ałłapola i Całej Abachazji - autokefaliczną Cerkiew prawosławną - Matkę wszystkich wiernych Abachazji - Prawowierczą Apostolską Wirtualną i Chrześcijańską Autokefaliczną Cerkiew Prawosławną Abachazji. Odtąd Cerkiew ta kanonicznie mając Pierwszego Biskupa - Jego Świątobliwość, Przewielebnego i Wielce Błogosławionego Patriarchę Ałłapola i całej Abachazji Agapita I i Jego Następców jest niezależną Cerkwią Prawosławną, posiadającą dobrowolność i samorządność w stanowieniu lokalnego prawa cerkiewnego oraz struktur cerkiewnych.

Prawowiercza Apostolska Wirtualna i Chrześcijańska Autokefaliczna Cerkiew Prawosławna Abachazji przyjmuje zgodnie z wielowiekową tradycją prawosławia kalendarz juliański, a językiem liturgicznym ustanawia poza mową wspólną języki abachaski, uhraiński i starocerkiewny. Ustanawia się także Święty Sobór Lokalny Cerkwi Abachaskiej jako najwyższy organ władzy cerkiewnej, któremu poleca się sprawy wewnątrzcerkiewne, a także wybór Patriarchy Ałłapola i całej Abachazji.

Odtąd także Katedralny Sobór Świętej Równej Apostołom Księżnej Olgi w Ałłapolu będzie pełnił funkcję Soboru Patriarszego.

Tak więc od tej pory poleca się, aby Cerkiew Abachaska była wymieniana jako siostra wszystkich innych autokefalicznych i kanonicznych kościołów prawosławnych.

Амінь.

Po ogłoszeniu Tomosu w Soborze Świętej Równej Apostołom Księżnej Olgi w Ałłapolu pod przewodnictwem patriarchy. W Liturgii udział wziął również Arcybiskup Większy Roskwy i Prymas Brodrii Bazyli. Po zakończeniu Liturgii Agapit I uroczyście ogłosił gramotę Cerkwi:

 

Gramota Prawowierczej Apostolskiej Wirtualnej i Chrześcijańskiej Autokefalicznej Cerkwi Prawosławnej Abachazji

 

Art. 1.

Prawowiercza Apostolska Wirtualna i Chrześcijańska Autokefaliczna Cerkiew Prawosławna Abachazji, zwana dalej “Cerkwią Abachaską”, jest tradycyjną cerkwią narodów Abachazji i Nordaty, w tym w sposób szczególny narodu Abachaskiego i Uhraińskiego, wyznającą apostolską wiarę w Trójcę Świętą.

 

Art. 2.

Cerkiew Abachaska ma obowiązek przyjmować i obejmować opieką wszelkie zbłąkane dusze, poszukujące drogi do zbawienia przez jej działalność, bez względu na ich płeć, przeszłość, pochodzenie, czy jakiekolwiek inne okoliczności.

 

Art. 3.

Cerkiew Abachaska stanowi nieodłączną część wspólnoty prawosławnej, odwołując się do długiej mikronacyjnej tradycji prawosławia, w tym do działalności Brodryjskiej Cerkwi Prawowierczej, Cerkwi Prawosławnej w Insulii i Rusowskiego Kościoła Prawosławnego.

 

Art. 4.

Cerkiew Abachaska pozostaje w braterskiej wspólnocie z innymi wspólnotami autokefalicznymi, uznając ich autokefalię w drodze Tomosów i poprzez wpisanie do Dyptychu imion ich zwierzchników; szanując ich historię, tradycję, hierarchię, obrządki i obyczaje.

 

Art. 5.

Cerkiew Abachaska utrzymuje przyjazne i serdeczne stosunki ze wszystkimi wspólnotami chrześcijańskimi gotowymi do współpracy.

 

Art. 6.

Cerkiew Abachaska jest wspólnotą autokefaliczną, niezależną w sprawach dogmatycznych, liturgicznych i administracyjnych.

 

Art. 7.

Na czele Cerkwi Abachaskiej stoi Jego Świątobliwość, Przewielebny i Wielce Błogosławiony Patriarcha Ałłapola i całej Abachazji, zwany dalej “Patriarchą”, będący najwyższym pasterzem i duchowym ojcem całej wspólnoty.

 

Art. 8.

Święty Sobór Lokalny Cerkwi Abachaskiej, zwany dalej “Soborem Lokalnym”, jest zgromadzeniem wszystkich biskupów Cerkwi Abachaskiej, wraz z przedstawicielami duchowieństwa, zgromadzeń zakonnych i wiernych świeckich zwoływanym przez Patriarchę.

 

Art. 9.

Sobór Lokalny może zostać zwołany również przez co najmniej ⅓ biskupów Cerkwi Abachaskiej, na dzień następujący najwcześniej miesiąc od zakończenia poprzedniego Soboru Lokalnego.

 

Art. 10.

Patriarcha wybierany jest przez Sobór Lokalny i intronizowany podczas uroczystej Liturgii w katedrze patriarszej, którą jest Sobór Świętej Równej Apostołom Księżnej Olgi w Ałłapolu.

 

Art. 11.

Gdyby zdarzyło się, że Sobór Świętej Równej Apostołom Księżnej Olgi w Ałłapolu, z przyczyn od Soboru Lokalnego niezależnych, nie będzie mógł stać się miejscem intronizacji Patriarchy, może ona się odbyć w dowolnej innej cerkwi, przy czym, jeśli to możliwe, świątynia taka powinna posiadać status soboru, mieścić się w dogodnej dla biskupów i wiernych lokalizacji, oraz cieszyć się szczególnym prestiżem i móc godnie reprezentować Cerkiew Abachaską.

 

Art. 12.

Patriarcha sprawuje swój urząd dożywotnio, chyba że zrzeknie się urzędu lub zostanie uznany przez Sobór Lokalny za niezdolnego do jego pełnienia.

 

Art. 13.

Oficjalnymi językami liturgii i administracji Cerkwi Abachaskiej są poza mową wspólną języki abachaski, uhraiński i starocerkiewny.

 

Art. 14.

Liturgia może być również sprawowana w innych językach, odpowiednich dla sposobów codziennej komunikacji lokalnej ludności i tradycji liturgicznych poszczególnych regionów, za zgodą Patriarchy, bądź miejscowego biskupa tudzież metropolity.

 

Art. 15.

Świątobliwy Synod to stały organ administracyjny pod przewodnictwem Patriarchy, który składa się z Patriarchy oraz biskupów wskazanych przez niego na trzyletnią kadencję.

 

Art. 16.

Najmniejszą jednostką administracyjną cerkwi jest Parafia, na której czele stoi Proboszcz wskazywany przez Biskupa lokalnego.

 

Art. 17.

W każdej parafii z pośród wiernych wybierana jest w sposób możliwie demokratyczny Rada Parafialna.

 

Art. 18.

Parafie posiadają osobowość prawną, mogą nabywać majątek, prowadzić działalność charytatywną i edukacyjną.

 

Art. 19.

Parafie wchodzą w skład eparchii, którym przewodzi wskazywany przez Metropolitę Biskup, będący Biskupem lokalnym dla wszystkich znajdujących się pod jego jurysdykcją parafii i mający nad nimi władzę administracyjną, obejmującą również ich tworzenie i likwidowanie, łączenie i podział.

 

Art. 20.

Każda eparchia posiada swoją katedrę biskupią, duchowieństwo i struktury pomocnicze, w tym Archimandrytę, który sprawuje opiekę nad wszystkimi monasterami eparchii.

 

Art. 21.

Eparchie wchodzą w skład metropolii, którym przewodzi wybierany przez wszystkich biskupów eparchialnych danej metropolii i zatwierdzany przez patriarchę.

 

Art. 22.

Metropolita administruje metropolią, w tym może nadawać cerkwią tytuł Soboru, ustanawiać na wniosek Biskupów lokalnych monastery, oraz za zgodą Patriarchy zmieniać granice eparchii.

 

Art. 23.

Patriarcha eryguje eparchie wyznaczając ich zwierzchników i ustanawia metropolie w których wyznacza Topotiritisa do czasu wyboru Metropolity.

 

Art. 24.

Patriarcha może ustanawiać inne struktury administracyjne od wyżej wymienionych, szczególnie w postaci misji, określając ich sposób funkcjonowania, oraz odpowiednich dla nich Biskupów lokalnych.

 

Art. 25.

Patriarcha może nadawać jednostkom administracyjnym Cerkwi Abachaskiej autonomię. Jednostki takie funkcjonują na zasadach określonych w oktrojowanych im przez niego gramotach, nie będące już w znaczeniu administracyjnym częścią Cerkwi Abachaskiej, a osobnymi Cerkwiami, pozostając jednak pełnej jedności duchowej z Cerkwią Abachaską i uznając autorytet patriarchy.

 

Art. 26.

Patriarcha może w drodze tomosów nadawać Cerkwią autonomicznym autokefalie uznając je za w pełni niezależne i nie podlegające jego bezpośredniemu zwierzchnictwu.

 

Art. 27.

Duchowieństwo Cerkwi Abachaskiej dzieli się na trzy stopnie: diakonat, prezbiterat i episkopat.

 

Art. 28.

Sakramenty święceń udzielane są wyłącznie przez biskupów zgodnie z kanonami Kościoła.

 

Art. 29.

Chirotonie biskupów przeprowadzane muszą być przez co najmniej trzech, a w sytuacjach nadzwyczajnych dwóch biskupów i wymagają uprzedniej zgody Patriarchy.

 

Art. 30.

Duchowni zobowiązani są do życia zgodnego z Ewangelią, zachowania czystości moralnej, wierności Cerkwi i Patriarsze, oraz posłuszeństwa swoim przełożonym.

 

Art. 31.

Cerkiew Abachaska posiada prawo do nabywania i posiadania majątku ruchomego i nieruchomego, w tym świątyń, monasterów, szkół i innych instytucji.

 

Art. 32.

Majątek Cerkwi służy wyłącznie celom liturgicznym, duszpasterskim, edukacyjnym i charytatywnym.

 

Art. 33.

Cerkiew Abachaska szanuje świeckich władców i stanowione przez nich prawo i administrację, gdy jest to wskazane podejmując z nimi dialog i współpracę.

 

Art. 34.

Zmiany w niniejszej Gramocie mogą być dokonane wyłącznie przez Sobór Lokalny, z błogosławieństwem Patriarchy.

 

Art. 35.

Gramota wchodzi w życie z dniem jego uroczystego ogłoszenia przez Patriarchę.

 

 

Edytowane 11 Kwietnia przez Piotr Jankowski