Między Federacją a Rzeszą: o sposobie bycia Nordaty

[Andrzej Ordyński 782]

Wielce Szanowni Państwo,

Chciałbym dziś raz jeszcze zadać ponadczasowe pytanie o sposób bycia Nordaty — pytanie, które dotyczy nie tylko struktury, lecz także sensu wspólnoty, którą współtworzymy. Choć temat wydaje się nieco abstrakcyjny, odnosi się do konkretnych wydarzeń, których byliśmy świadkami. 

Czy Nordata ma być scentralizowanym państwem, w którym władza skupiona zostaje w jednym ośrodku, czy też raczej luźną „rzeszą” suwerennych bytów, powiązanych ze sobą więzami współpracy, systemami informatycznymi i kulturą? Obie drogi są możliwe, obie mają swoje racje, a ale każda z nich niesie ze sobą odmienny sposób wydarzania się Nordaty.

W ostatnich dniach wizja scentralizowanej Federacji Nordackiej została uzupełniona o nową formułę — Nordacką Unię Informatyczną. W jej skład wchodzą nie tylko państwa federacyjne, lecz także Imperium Nandyjskie, Związek Winkulijski i inne byty polityczne, które nie są częścią Federacji, lecz współtworzą przestrzeń wspólnego działania. Ta formuła przypomina nieco Bastion Pollin — wspólne forum państw niezależnych — lecz jest bardziej wyrazista pod względem klimatu i spójna terytorialnie, niemal w całości skupiona wokół Kontynentu Północnego.

Doświadczenia ostatnich tygodni pokazują, że nadinterpretacja kompetencji sędziowskich w Federacji doprowadziła do kryzysu zaufania wobec instytucji centralnych. To wydarzenie nie jest tylko incydentem, bowiem pokazuje wyraźnie kruchość scentralizowanego modelu. Cały ten model polega na dobrej woli poszczególnych urzędników. W luźniejszej „rzeszy nordackiej” urzędnik nie może ingerować w politykę państw stowarzyszonych, dlatego pozostały one niemal nietknięte przez kryzys. W Federacji — mógłby ingerować w działalność wszystkich prowincji. To różnica fundamentalna, która nie może być obojętna żadnemu mieszkańcowi państw stowarzyszonych z Federacją.

Różnorodność kulturowa Nordaty jest wartością niezaprzeczalną. Jest ona efektem wielu lat rozwoju poszczególnych kręgów kulturowych i kreatywności ich mieszkańców. Chciałbym dziś postawić tezę, że również różnorodność polityczna jest cenną wartością, bowiem stanowi bezpiecznik przed negatywnymi działaniami władz centralnych. To właśnie wielość perspektyw, języków, tradycji i ustrojów pozwala Nordacie trwać jako przestrzeni przekraczającej granice czasu. Patrząc na nietrwałość polityczną poszczególnych bytów na Nordacie, pochopna centralizacja mogłaby doprowadzić do pogrzebania całego kontynentu. 

Być może w przyszłości, gdy dojrzeje polityczna świadomość mieszkańców Nordaty, możliwe będzie stworzenie sprawnie funkcjonującego państwa pannordackiego. Ale dziś bbardziej zasadne wydaje się mi budowanie współpracy pomiędzy suwerennymi państwami, połączonymi wspólnymi systemami informatycznymi, umowami i gotowością do dialogu.

Niech ten tekst nie będzie konkluzją, lecz zaproszeniem do dyskusji na temat najnowszych wydarzeń i ich skutków dla naszego postrzegania idei pannordackich. Zapraszam do debaty!

[August de la Sparasan 498]

Jeśli można, wypowiem się, ale bardziej jako obywatel niż premier. Bądź co bądź wybór tutaj przedstawiony wydaje mi się być dwoma skrajnościami, z których żadna nie byłaby według mnie Federacją Nordacką. Opcja centralistyczna byłaby raczej czymś bliższym unitarnego Państwa Nordata, gdzie całe kraje zostały tak administracyjnie zasymilowane, że pozostałyby po nich pewnie nawet nie prowincje, a dystrykty czy inne pomniejsze gubernie. To się raczej nie stanie, nie ukrywajmy. Z czego się zresztą cieszę, bo taka koncepcja może i byłaby pannordacka, ale też monotonna w swej jednolitości.

Druga skrajność, czyli ta "rzesza nordacka" byłaby bardziej prawdopodobna, ale sądzę, że byłaby końcowym stadium Federacji przed jej upadkiem. W końcu władze centralne, poza administracją, zostałyby pozbawione jakichkolwiek kompetencji i stałyby się niepotrzebne. Może wtedy zamiast rozpadu powstałoby Wspólne Forum Państw Nordaty, które łączyłaby wyłącznie sfera używanych systemów. Ale to może i byłoby różnorodne, ale raczej nie pannordackie.

Osobiście obie opcje uważam za złe dla Federacji, bo przestałaby być Federacją. Według mnie Federacja jest tym trudnym balansem gdzieś pomiędzy nimi. Obecnie mamy podział na prowincje, państwa, które chciały głębokiej integracji i państwa stowarzyszone, które wyznaczyły zdecydowaną linię będącą na chwilę obecną limesem ich pannordatyzmu. Mamy zatem, przynajmniej w teorii, coś z obu tych opcji. Czy zatem już obecnie mamy ten wyczekiwany pannordatyzm? Cóż, myślę, że każdy ma swoją własną definicję pannordatyzmu.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg 1 136]

Uważam, że Rzesza i Federacja nie są konceptami ze sobą sprzecznymi, a raczej dopełniającymi się wzajemnie. Federacja Nordacka jako dobrowolny organizm najbardziej zintegrowanych ze sobą kręgów aktywnościowych o mniej więcej wspólnych ideałach powinna być sercem i centrum niezależnej wszakże od niej Rzeszy Nordackiej, skupiającej zasadniczo wszystkich potrafiących wybić się ponad plemienne myślenie "moje państwo - moje forum". Moglibyśmy do takiego wesołego kręgu zaprosić Bastionik-Enjoyerów, czerwonych a nawet v*xlandczyków.

[Burek 347]

Federacja. Integracja. Wielki System Gospodarczy. Taka sytuacja.