Odnowienie administracji cywilnej nad ziemią taskańską

[Kamiljan de Harlin 1 506]

Dzisiaj rano delegacja urzędników cywilnych wraz z dygnitarzum partyjnym Kamryn de Harlin wsiadła do pociągu w jadącego na wschód. Kierunek - Gryffino. Celem podróży było odnowienie administracji cywilnej nad Winkulijską Republiką Ludową, w której sytuacja do wczoraj była bardzo niepewna. Jednak po zapewnieniach rządu Winkulii, że WRL nie zamierza dokonywać secesji, Partia mogła przystąpić do działań.

Pociąg wiozący delegację zatrzymał się na peronie kolejowym. Urzędnicy dotarli do celu. Pasażerowie w napięciu wyglądali przez okna... Żadnego żołnierza na dworcu.

- Chyba jesteśmy bezpieczni - powiedział jeden z urzędników.

- Nie chwalmy dnia przed zachodem słońca - zauważyła jedna z pasażerek.

Mimo tego, że wśród pasażerów panowały mieszane nastroje, drzwi wagonu musiały się w końcu otworzyć. Świeże, wschodnie powietrze zaczęło docierać do urzędników, jakby chciało im udowodnić, że nie ma czego się bać.

[AleksanderNovak 106]

Güdtäk, kommt Det Hër! Union Nordäsdeg häjëh?rot reguert, m?t vüg, niuwe regirung? Det Ënt Winkulier reguert keere! - donośna winkulijska mowa wybrzmiała wraz z pierwszymi krokami na Taskaskiej ziemi, jak tylko Aleksander Novak wraz z pozostałymi funkcjonariuszami wyszli z wagonu. 

[Kamiljan de Harlin 1 506]

Czy mamy tutaj tłumacza? Rozgląda się. Gudtak, kommtujemy w imieniu Stadt Westland. Przywracamy nasz regirung w land Taskas.

[AleksanderNovak 106]

Urzędnicy cywilni wraz z urzędnikami ustanawiali administrację w budynkach post-WRLowskich władz. Mieszkańcy Gryffina z w większości z niechęcią patrzyli na nowych politruków przybyłych ze zachodu. Niektórzy jednak, szczególnie przedsiębiorcy, cieszyli się z uwagi na prawdopodobną poprawę sytuacji ekonomicznej w tutejszym rejonie w związku z przyłączeniem do Federacji Nordackiej. Od dawna tereny te były podległe de facto tzw. Winkulijskiej Republice Ludowej. Wiadomo jest że politycznie region ten jest nadal aktywny i pro-winkulijski. Nie ma się co dziwić, skoro większość stanowią tutaj winkulijczycy.