Bolesław Kirianóo von Hohenburg

/-/ Bolesław Franciszek Kirianóo von Hohenburg

Wniosek rozpatrzony pozytywnie. Rozporządzenie właśnie się pojawiło. DW: @Tadeusz I Wielki

Art. 1 Nadaje się obywatelstwo kiriańskie Tadeuszowi I Wielkiemu Henrykowskiemu Art. 2 Rozporządzenie wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

Okej, wklejam.

No to proszę o wklejenie go tu, ja obecnie jestem na mobilu. Najwyżej jak wrócę to sam wkleję.

Wzywam do podpisania przez zainteresowane strony traktatu o FN już dzisiaj. Wiemy że Winkulia nie wstąpi, za to Hawiland zawsze może podpisać z opóźnieniem. Tekst traktatu wszyscy zainteresowani mają na naszym serwerze.

"Tylko niektóre osoby wyraziły swoje prywatne zdanie o tym, że jest część Sarmacji zaznaczona jako Sclavinia. Więc Sarmacja żadnych pretensji nie ma, tylko osoby prywatne." "Nadal uważamy je za swoje ziemie." ???

Pozdro

Czyli co, Sarmacja uznaje te tereny za sclavińskie xD? Jeśli tak, to śmiesznie trochę bo to wyrzucenie tradycji do kosza.

Mapa wyznań w Adlernburgu:

Ostatnimi czasy w Adlernburgu przycichło, ale już teraz teren freutu ożywił się widocznie. Jest to spowodowane tym, że Jego Ekscelencja, Naczelnik Krucjaty Antykomarowej, Broskiewskiej, i Garmańskiej, Patriarcha Marsylii i całego Kirioświata, Borys wydał dokument ogłaszający Krzysztofa Kononova świętym i zezwalający na jego kult na terenie Adlernburga, który do tej pory miał status pogańskich mrzonek. Jest to o tyle ważne, że Adlernburg jest największym w IV Repuiblice skupiskiem wyznawców kiryzmu, a jednocześnie wiernych kultu krzysztofowego. Bowiem Krzysztof Kononov jest adlernburskim bohaterem, wyzwolicielem i idolem. Nie wiadomo kiedy się urodził. Jedni wskazują na 1923, inni na 1912, jeszcze inni na 1901, jednak wszystkie relacje są zgodne co do tego, że Kononov się nie starzeje, i że jest lokalnym obrońcą przed siłami nieczystymi. Wieść gminna niesie, że każda zwycięska dla Koribii wojna była jego zasługą (także te odbyte przed jego urodzeniem). Natomiast z pewniejszych informacji wiadomo o Krzysiu tyle, że już w latach 60. i 70. był bardzo popularny w społeczeństwie, a w 1969 wyruszył do Kirianii, gdzie pod koniec istnienia reżimu siarkovistów zapisał się do opozycyjnego Ruchu Chłopów, Robotników, Urzędników, Inteligencji, Obcokrajowców, Kirystów, Rotrystów, Polityków i Żulów Sława i Uczciwość (Ruch CRUIOKRPiŻ SiU), gdzie odegrał kluczową rolę w protestach i zamieszkach w skutek których Jenerał Aleksander Siarkov popełnił samobójstwo, a wraz z jego odejściem nastała III Republika Kiriańska. Został wybrany jako jej drugi prezydent w 1973 i rządził aż do 1977, kiedy nie uzyskał reelekcji. Po udanej prezydenturze powrócił do rodzinnej Koribii, do Adlernburga, gdzie założył Bataliony Antyabstynencyjne, których celem była antyabstynencja alkoholowa aż do całkowitego pokonania reżimu kalkilistycznego. Organizacja ta w praktyce była siłami paramilitarnymi, które nigdy nie zostały oficjalnie zalegalizowane, chociaż w różnych latach zmieniało się usposobienie władz wobec nich. Kononov był organizatorem górniczych zamieszek antykalkilistycznych w Adlernburgu 11 kwietnia 2021 przeciw Grzegorzowi Szarakowi von Hohenburgowi, na których też zginął przygnieciony przez szarżujący na milicjantów tłum. Jego ciało pochowano najpierw w Kirianii, ale w związku z niedawnym zarządzeniem Patriarchy Marsylijskiego zostanie on przeniesiony do Koribii już za parę dni, gdzie odbędzie się jego uroczysty pochówek. Do dziś w sercach wielu był świętym za życia a po śmierci to w ogóle, ale teraz mogą ten kult łączyć z wyznaniem kiryjskim. Flaga Adlernburga

Spoiler alert: w drugim sezonie będą scamować na żelazo.

Na samym dole? Trochę to Czesnoradczycy podkoloryzowali, to będzie prawdopodobnie drugi dział od góry, nawet scrollować nie będzie trzeba XD

Ale tak się nie da. Głównie dlatego, że forum Muratyki już nie ma od jakiegoś czasu, jest forum Nowej Transnordaty Federacji Nordackiej

Proszę mnie źle nie zrozumieć, ale chociażby do pisania nowej Szabli chciałbym poznać powód, motywacje czy coś.

Żądam wyjaśnień odnośnie dziwnych eksperymentów na świni w oddziale Kororsto w Kiriańskich Terytoriach Arktycznych. Czy były zachowane warunki dla zwierzęcia? Czy spytaliście chociaż biedną świnię o.... jej preferencje?

Freutreggër jest, ale wyszedł po mleko. Ja akurat dalej mam pomysł na narrację w Adlernburgu, ale jest cała lista rzeczy które robię, łącznie z nieogłoszonymi jeszcze projektami, że tego czasu braknie. Nie mam nic przeciwko, żeby funkcję mi odebrać, a ja w swoim czasie bym się o nią ubiegał jak będzie czasochęć. Raczej mi posady nikt nie zajmie

BAR POD WOŁEM Dziś ukończono budowę lokalnej karczmy. Oprócz napicia się słynnego piwa kiriańskiego można także zejść do piwnicy i pić piwo kiriańskie oglądając taniec Romana Optopica na rurze, albo na piętrze wynająć pokój i w nim pić piwo kiriańskie. Możliwości są nieograniczone.

Po dość długim czasie eestińskie media dobiegła wieść, że Patriarcha po cichu wyleciał z Ajmurstanu, bez oficjalnego pożegnania. Cichy układ czy rozpoczęty konflikt? Tabloidy hulają w najlepsze, a a teiści zyskali nowy pocisk w wojnie o pietruszkę.

Dokonało się

Aaa, a ja myślałem że skoro nie macie o czym gadać to skracacie termin, a nie przedłużacie

Czemu wy to przesuwacie na jeszcze dalszy termin xD

Za czasów istnienia niepodległego Królestwa Bornfostu, kiedy u rządów był JKW Piotr Jankowski, państwo to nawiązało relacje dyplomatyczne z Hawilandem. Kiedy jednak Bornfost połączył się z Kirianią w jedno Imperium, budynek ambasady w Hókäs został na chwilę sklepem spożywczym aż do chwili, gdy Bolesław Kirianóo von Hohenburg zakupił całą kamienicę. Transakcja została sfinalizowana już 12.02.2023, ale dopiero teraz, za niedługo, planuje się otwarcie w tym miejscu Muzeum Bornfostu i relacji bornfoscko-hawilandzkich. Na ten moment nowy właściciel zdradził, że na parterze będzie sklepik z bornfosckimi produktami na bieżąco sprowadzanymi z wyspy, a na piętrach będą wystawy muzealne, na które wejść można będzie za darmo. Otwarcie już wkrótce.

Wina Sarmatów.

No i ten, ugułem przypomniałem sobie, iż na starym forum Kirianii był ciekawy narracyjnie wątek o zwyczajach kiriańskich które opisywaliśmy na przemian z Ferdynandem Gutowskim, postanowiłem więc zrobić przedruk. Ferdynand Gutowski: Kiriania jak każda mikronacja posiada różne zwyczaje, które w wielu zakątkach Kraju są jeszcze kultywowane. Zachęcam do wrzucania w tym wątku opisów zwyczajów, zacznę od siebie. Bärasal - zwyczaj wywodzący się z wschodniej Kirianii. Pochodzi prawdopodobnie z XI wieku, kiedy w Kirianii działali już misjonarze, którzy nawracali lud. Nazwa "Bärasal" pochodzi z Języka starokiriańskiego i oznacza początek wiosny. Zwyczaj polegał na tym że na polu zbierali się rolnicy, ubrani w tradycyjne stroje i niosąc w rękach zboże śpiewali tradycyjne pieśni o wiośnie i szli ku rzece. Tam ku uciesze tłumów zrzucali płatki śniegu do rzeki, przebierając się w zielone ubrania. Zwyczaj był popularny jeszcze w drugiej połowie XX wieku, a następnie stopniowo zanikał. Obecnie jest kultywowany w okolicach Victoriacity. Bolesław Kirianóo von Hohenburg: Ciekawa inicjatywa, nie wpadłbym... Ädrosäna - święto wywodzi się z czasów pierwszego Króla Kiriannosu, Ädrosa a obchodzone jest 29 sierpnia, w dzień jego śmierci. Polegał na przenoszeniu relikwii króla-założyciela (powszechnie uznawanego za świętego) z Kirian city gdzie były cały rok, do Targowa. W trakcie tej ciężkiej wędrówki przez bagna i rozlewiska, procesja często była napadana przez Abachazów, naród historycznie wrogi Kiriańczykom, którego wrogie aspiracje do zawładnięcia krajem pokrzyżował traktat kiriańsko-abachazki z 2000. Abachazowie nie uznawali Ädrosa za świętego, gdy napadali więc na konwój, zaczynała się bitwa. Jeszcze żadnej takiej bitwy o procesję nie przegrano, co przypisuje się opatrzności Króla zza światów. Zwyczaj zaczął zanikać w połowie XX wieku, a jemu kres ostatecznie położył jeden z punktów traktatu w 2000. Obecnie w ramach kruchej równowagi między Kiriańczykami i Abachazami żyjącymi w jednym państwie zabroniono kultywować tego zwyczaju, jednak to właśnie o nim jest znana piosenka folkrolowa pt. "bijmy Abachazów, bijmy wesoło" Ferdynand Gutowski: Balanga - ludowe święto wywodzące się z VI wieku, pierwsze wzmianki o nim pochodzą z Kroniki Taryza. Zwyczaj polegał na organizowaniu kolacji i składani? obfitych darów dla Boga Tarana, który patronował rodzinom oraz biednym. Święto to było wielokrotnie zakazywane przez wyznających rotryzm władców, ale lud dalej obchodził Balangę. Święto nabrało popularności w XVIII wieku, kiedy na terenie Kirianii odradzały się pogańskie związki religijne. W pierwszej połowie XIX wieku święto zmieniło swój charakter i przekształciło się na zabawę. Jeszcze w latach 70 XX wieku były organizowane przez wspólnoty neopogańskie ostatnie tradycyjne ceremonie, które w 1993 zostały zakazane przez władze i święto uznane za heretyckie. Obecnie Balanga przetrwała jako słowo oznaczające wielką imprezę. Bolesław Kirianóo von Hohenburg: [Treść ocenzurowana przez Narodowy Komitet Kiriański ze względu na niezgodność z dziś obowiązującą linią narracyjną] Ferdynand Gutowski: Zühariggun - tygodniowe święto ku czci Zühara, boga lasu. Pierwsza wzmianka o Zühariggun pochodzi z IX wieku z kroniki autorstwa uczonego Tadazego, który opisał wiele pogańskich świąt. Zühariggun rozpoczynał się w dniu 14 maja, kiedy przeprowadzano rytuał przywoływania deszczu, który według legend był głównym atrybutem Zühara. W kolejnych dniach odbywały się zabawy i gonitwy na cześć boga, oraz były składane ofiary z ludzi dla Zühara. Tygodniowe święto kończyła gonitwa koni z udziałem myśliwych, którzy wsiadali na konie i galopowali w kierunku karczmy, gdzie odbywał się posiłek, na którym wysławiano boga lasów licznymi wierszami. W XVI wieku Zühariggun było już tylko popularne wśród pijaków i obłąkanych ludzi, którzy często w czasie Zühariggun napadali na domostwa i rabowali wszystkie znajdujące się tam rzeczy. W XIX wieku ze względu na brutalność święta Zühariggun zakazano. Bolesław Kirianóo von Hohenburg: Abadda - święto pochodzące z północnych portów, narodziło się w XV wieku wśród portojęzycznych (mówiących językiem "samoróbką" - portowym) Kiriańczyków wyznających wierzenia protestanckie. Polegał na corocznym losowaniu jednego statku mieszkańca miasta na pokład którego ładowano różne dobra. Statek musiał być mały a dóbr dużo. Jeśli zatonął, to... zatonął, a właściciela obśmiewano, ponieważ właśnie nabawił się pecha na 69 lat. Jeśli łódź wytrzymywała, właściciel mógł liczyć na szczęście przez 69 lat i urządzano huczną zabawę. Święto zakazane przez władze w 1906, z powodu zbyt wielu straconych łodzi i towarów. Ferdynand Gutowski: Zäharal-Kakkar - tradycyjny obrzęd, który wywodzi się z wschodniej Kirianii. Jego nazwa z Języka starokiriańskiego oznacza "święto losu". Uroczystości obrzędowe zaczynały się z wschodem słońca, kiedy wzywano Tärasy, kiriańskie boginki losu. Wtedy obracano nić, gdyż wierzono że wróży ona liczbę lat życia. Po obrzędzie wezwania odbywały się liczne zabawy i hulanki w karczmie. Następnie wołano konia, który jak wierzono był wysłannikiem boginek losu, wierzono że jak pojawił się koń, wróży to dobry los. Cały obrzęd trwał do zachodu słońca, kiedy spalano nici, symbolicznie zakończając święto. Święto zaczęło wymierać w połowie XIX wieku z względu na zanik związków neopogańskich. Ostatnie obchody tego święta miały miejsce w latach trzydziestych XX wieku.