Ranking

Wasza Ekscelencjo Chengxiangu, Szanowni Obywatele Imperium Nandyjskiego, Rodacy, Po długiej przerwie od Niebiańskiego Tronu powracam do naszej ukochanej Ojczyzny. Nadrobiłem z grubsza to co działo się pod moją nieobecność, chociaż wiem, że nie jest to i tak wszystko co miało miejsce i nie są to wszelkie Wasze działania dla dobra naszego kraju. Przy swoim powrocie nie chcę obiecywać nic, bowiem czasy XXI wieku są niepewne. Nigdy nie wiemy, gdy przyjdzie realioza, a kiedy odejdzie. Chciałbym podziękować z całego serca Chengxiangowi za to, że gdy Ojczyzna potrzebowała to ten chwycił ster w swoje ręce i stabilnie prowadził nasz kraj do przodu, na dobre i na złe. Mam nadzieję, że wraz z Wami wspaniały narodzie zacznę wracać na odpowiednie tory i już niedługo będziecie mogli mówić, że Wasz wódz powrócił i prowadzi swoje wielonarodowe społeczeństwo do przodu, do Nowego Aleksandryjskiego Świtu!

Nordata to kontynent, który rozwinął autorefleksję, jak żaden inny w mikroświecie. Nie jest on jedynie przestrzenią geograficzną, którą bez głębszego namysłu zajmują różne państwa, ale najprawdziwszą przestrzenią bardziej lub mniej otwartego dialogu. Dyskusje o istocie i kształcie Nordaty są na tyle skomplikowane, że ludzie z zewnątrz nie są w stanie w pełni ich zrozumieć, bez zagłębienia się w nasze wewnętrzne sprawy. A zagłębienie to nie jest proste, bo nie wystarczy spojrzeć na najnowsze wątki na forum lub dyskusje discordowe. Chcąc rozjaśnić i podsumować jeden z aspektów naszych nordackich dyskusji, postanowiłem stworzyć niniejszy tekst, będący zarazem zaproszeniem do dyskusji. Aby zrozumieć, co się u nas dzieje, trzeba rozróżnić dwie podstawowe logiki, które od wielu lat współistnieją na naszym kontynencie: imperium jako roszczenie do uniwersalizmu oraz państwo narodowe jako praktykę zabezpieczania tożsamości. Imperium zakłada, że jego zasada ma mieć zastosowanie poza rdzeniem, że centrum powinno włączyć w swoją orbitę peryferie nie tylko siłą fizyczną, lecz poprzez przekazanie swojego światopoglądu i porządku. Etat‑nation przeciwnie: wyznacza granicę jako warunek możliwości bycia - tworzy narrację o „nas”, która chroni tożsamość, pamięć i wspólne normy. To rozróżnienie nie jest czysto akademickie, bowiem daje narzędzie do czytania działań politycznych: kiedy widzimy projekt integracji, jakim bez wątpienia jest Nordacka Unia Informatyczna, pytamy, czy jest to przejaw dążenia do uporządkowania niewidzialnego imperium, czy też zwykła organizacja międzynarodowa państw narodowych. Na Nordacie funkcjonują obecnie dwa silne ośrodki, które noszą w sobie logikę imperium, ale różnie ją realizują. Imperium Nandyjskie przejęło od Imperium Brodryjskiego nie tylko część terytoriów, ale i ciągłość instytucjonalną i legimityzację. Przywołać tu należy pojęcie translatio Imperii, które oznacza przeniesienie praw do porządku imperialnego. Nan Di utrzymuje imperatyw porządku uniwersalnego: nie tyle wprost ekspansywnego, choć na płaszczyźnie deklaratywnej i z taką tendencją można się spotkać. Rzeczywistą tendencją jest jednak budowanie struktur, które uporządkowują rozbite ziemie postbrodryjskie. Zupełnie inną genealogię ma Imperium Kiriańskie - jest to imperium o krótszej historii, ale niezwykłej sile, które zdołała z wielu środkowonordackich etnosów i dawnych państw utworzyć jeden sprawnie działający organizm. Kiriania stara się tworzyć model, w którym wiele tradycji historycznych współtworzy jedną tożsamość, która nie znosi wcześniejszych, lecz ogarnia je wspólną zasadą. Oba porządki - nandyjski i kiriański - deklaratywnie aspirują do uniwersalności, a praktycznie do możliwie szerokiego wpływu, ale czynią to różnymi środkami i inną retoryką. Obok nich żyją na Nordacie państwa narodowe - Winkulia, Voxland, Magnifikat, Hawiland i mniejsze podmioty - które nie pretendują do uniwersalizmu, lecz starają się budować stabilność przez spójność wewnętrzną. Ich polityka koncentruje się na zachowaniu i reprodukcji tożsamościowych praktyk. Granica - nie tylko geograficzna, ale przede wszystkim kulturowo-historyczna - jest u nich instrumentem ochrony tożsamości, a nie narzędziem ekspansji. Różnorodność tych bytów jest ważna dla równowagi kontynentu, bo to właśnie one w praktyce testują, jak daleko imperia mogą sięgać bez wykorzeniania lokalnych sposobów życia. Szczególną kategorią, która problematyzuje proste klasyfikacje, jest ZKRR — Związek Kolektywistycznych Republik Rad. Formalnie przedstawiany jako socjalistyczna federacja, w praktyce nosi cechy zarówno federalnego Etat-nation, jak i aspiracji imperialnych. Jego retoryka akcentuje solidaryzm i centralne planowanie, zaś jego praktyki pokazują tendencję do koncentracji narzędzi decyzyjnych. To prowadzi do pytania, które nie da się rozstrzygnąć bez obserwacji: czy ZKRR pozostanie federacją opartą na relacjach między formalnie równoprawnymi republikami, czy też stopniowo przekształcać się będzie w projekt uniwersalny, nawiązujący do brodryjskiej przeszłości, w którym kolektywizm stanie się zasadą narzucającą porządek poza jego rdzeniem? Współczesne kształty uniwersalizmu na Nordacie przybierają też niestandardowe formy. Nordacka Unia Informatyczna, w której Nan Di i Kiriania uczestniczą jako równorzędni aktorzy, pokazuje, że uniwersalizacja może przebiegać przez współpracę techniczną i wzajemne zależności funkcjonalne. To uniwersalizm mniej widowiskowy niż oficjalne deklaracje Imperatorów, co nie znaczy, że mniej skuteczny. Działanie na wspólnym forum tworzy codzienne więzy wymiany i zależności, które kształtują zachowania bez formalnego podporządkowania jednego organizmu innemu. Pytanie, które się z tego rodzi, brzmi: czy takie techniczne i instytucjonalne powiązania stworzą bazę do nowej imperialnej nadbudowy, czy też stare nadbudowy doprowadzą do rozsadzenia technicznej bazy? Federacja Nordacka (wraz z oplatającą je siecią stowarzyszeń) jest organizmem wciąż nie w pełni określonym: może być demokratycznym imperium, powstałym w oparciu o nowy mit imperialny, oparty na pannordatyzmie, albo formą rozbudowanego państwa narodowego, jeśli centrum zmierzać będzie do uniformizacji i tłumienia różnorodności form życia na Nordacie. To, co odróżni jedną trajektorię od drugiej, nie musi i prawdopodobnie nie będzie wynikać z oficjalnych aktów prawnych, lecz z praktyki, tj. mechanizmów rozstrzygania sporów, sposobu doboru elit i przejrzystości instytucji. Przyszłość Nordaty zależy od trzech powiązanych czynników: od technologii i sposobu integracji, od równowagi instytucjonalnej i od narracji, która pełni funkcję legitymizacyjną władzy. Możliwych jest kilka trajektorii: trwała równowaga wielu centrów, synteza idei w ramach pannordackego imperium i nowej mitologii politycznej, albo dominacja jednej tradycji poprzez kolejną translatio imperii - tym razem na rzecz imperium o zasięgu kontynentalnym. Która z tych dróg zostanie podjęta, zależeć będzie od codziennej praktyki - od sposobów, w jakie rozwiązywane będą konflikty, jak szeroka będzie partycypacja i czy codzienne mechanizmy władzy będą transparentne.

Wesoły nam dzień dziś nastał! Po kilku miesiącach Nandyjczycy mogą odetchnąć z ulgą, wiedząc, że Imperator powrócił do Niebiańskiego Pałacu.

EWUNIA - SIŁA JAHWE - YEREMI

Achkov, 9 listopada 2025 RR. Wasza Ekscelencjo @Aleksej Reutow! Niezwykle doceniamy gest, jaki Związek Rad postanowił wystosować w stosunku do II Federacji Nordackiej. Kancelaria podziela wiarę, że nasze obustronne stosunki, choć dawniej w najlepszym wypadku chłodne, w najgorszym zaś - wrogie, są jeszcze do odratowania. Pomyślnie również zapatrujemy się na proponowaną wizytę i dołożymy wszelkich starań, aby się odbyła. II Federacja jest jednak obecnie w dosyć wyjątkowej sytuacji, w której nie mamy obecnie Prezydenta, a nie chciałbym jako pełniący zaledwie jego obowiązki planować wizytę za kolejnego elekta. Liczymy więc, że sprawa rozwiąże się w miarę szybko, a Kancelaria kolejnej prezydentury już wkrótce skontaktuje się z Rządem Radzieckim w sprawie szczegółów spotkania i dalszej współpracy. Pozdrawiam, Bolesław Kirianóo von Hohenburg p.o. Prezydenta II Federacji Nordackiej

RAPORT CHENGXIANGA IMPERIUM NANDYJSKIEGO Minęły kolejne tygodnie intensywnych działań Chengxianga i obywateli nandyjskich. Zakończył się okres regencji, a Imperium wkroczyło w nowy etap, pełne nadziei na dalszą poprawę sytuacji. Nan Di potwierdza swoją zdolność do działania w duchu odpowiedzialności, współpracy i twórczego rozwoju. I. PRZEKAZANIE WŁADZY I STABILIZACJA FINANSOWA Po dwumiesięcznym okresie regencji, na forum pojawił się Imperator Piotr Romanow, obejmując ponownie ster państwa. Jego powrót został przyjęty z entuzjazmem i symboliczną ulgą. W ramach działań stabilizacyjnych Imperator wpłacił ponad 4000 nordów na konto Cesarskiego Banku Nan Di — środki wcześniej wypłacone w celu zabezpieczenia. Ten gest znacząco poprawił sytuację ekonomiczną Imperium, wzmacniając jego zdolność do dalszych inwestycji i działań międzynarodowych. II. DZIAŁANIA LEGISLACYJNE I STRUKTURALNE Zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami, otwarta została III sesja Keisarnoudu — najwyższego organu opiniodawczego Imperium. Sesja ma na celu dalsze porządkowanie spraw ustrojowych, omówienie bieżących wyzwań oraz wyznaczenie kierunków rozwoju na kolejne miesiące. W ramach obrad Borys Zamycki rozpoczął dyskusję nad ustawą o obywatelstwie, proponując konkretne zasady nadawania i odbierania statusu obywatela, w tym wymóg przysięgi oraz aktywności w działach nandyjskich. III. KULTURA I MEDIA IMPERIALNE Rozpoczęły się prace nad utworzeniem nowego czasopisma ogólnonandyjskiego — „Nasze Nowe Imperium”. Inicjatywa, zainicjowana przez Andrzeja Ordyńskiego, ma na celu stworzenie przestrzeni dla narracji patriotycznej, refleksji politycznej i dokumentowania życia wspólnotowego. Czasopismo ma nawiązywać do tradycji „Naszego Imperium”, prowadzonego niegdyś przez Aleksandrę Izabellę Dostojewską-Swarzewską. IV. STATYSTYKA I WIDOCZNOŚĆ MIĘDZYNARODOWA Imperium Nandyjskie dołączyło do Instytutu Statystyk Międzynarodowych (ISM), wzmacniając swoją obecność w przestrzeni informatycznej mikroświata. Dzięki temu Nan Di będzie uwzględniane w statystykach dotyczących aktywności i demografii. V. WIZYTY LOKALNE I DYPLOMACJA W ramach cyklu Chengxiang Express odbyła się wizyta w Nanfang Yaosai — Południowej Twierdzy, jednym z największych miast portowych Imperium. Chengxiang, w towarzystwie gości z Nowalu — Karola Keane’a i Edwarda Teague’a — spotkał się z marynarzami, inżynierami stoczniowymi oraz lokalnymi wspólnotami. Wizyta miała na celu rozpoznanie potencjału regionu, wsparcie struktur terenowych oraz dokumentację kulturowej różnorodności południowej części kraju. VI. INSTYTUCJE PAMIĘCI I TOŻSAMOŚCI Borys Zamycki został oficjalnie koordynatorem prac nad Wielkim Muzeum Brodryjskim — instytucją mającą dokumentować historię, kulturę i współczesność Brodrii. Muzeum powstanie w Porcie Dostojewsk i Sankt Michajłowie, jako przestrzeń narracyjna, edukacyjna i twórcza. Zamycki zapowiedział podział muzeum na trzy działy: historię przedinternetową, historię internetową oraz współczesność. VII. ZAPOWIEDZI I PERSPEKTYWY Chengxiang zapowiedział kontynuację cyklu Chengxiang Express, obejmującego wizyty w regionach o szczególnym znaczeniu kulturowym i gospodarczym. W najbliższy weekend Chengxiang wybierze się do kolejnej miejscowości. Trwają także przygotowania do nowych publikacji w ramach „Naszego Nowego Imperium” , Dziękuję za uwagę. Niech żyje Imperium! @Obywatel Nan Di

O kurczę, toż to kapitan Ščžvörlitž... To znaczy nie, nie znam tego osobnika, na pewno nie pracował w wywiadzie amatorskim. Dementuję. I demontuję też.