Operacja „Hohbojar” – Faza II: Konsolidacja i wprowadzenie administracji nandyjskiej
Zajęcie Iżewska i zabezpieczenie granic Związku Winkulijskiego zakończyły się sukcesem. Wczesnym rankiem, gdy opadła mgła i zaczęło się wyłaniać słońce, rozpoczęła się nowa faza operacji „Hohbojar” – umacnianie pozycji i organizacja struktur administracyjnych pod zwierzchnictwem Nandyjskim.
1. Strefy bezpieczeństwa i kontrola terytorium
Korpus Pancerny pozostał w rejonie Iżewska jako główna siła stabilizacyjna. Miasto podzielono na sektory operacyjne, każdy przypisany jednej brygadzie z zadaniem:
oczyszczenia terenu z pozostających ognisk oporu,
zabezpieczenia kluczowych instalacji: elektrowni, wodociągów, magazynów,
identyfikacji i neutralizacji lokalnych siatek wywiadowczych.
Brygada Dehreińska, posiadająca doświadczenie w działaniach asymetrycznych, rozpoczęła patrole w regionach wiejskich i pograniczu, zabezpieczając szlaki komunikacyjne i przygotowując tereny pod rozwinięcie siatki administracyjnej.
2. Utworzenie administracji cywilno-wojskowej
Na mocy dekretu operacyjnego dowództwa, ustanowiono Tymczasowy Zarząd Nandyjski dla Regionu Iżewskiego (TZNI), składający się z:
komisarza wojskowego – gen. Asfar Harvkud, odpowiedzialnego za bezpieczeństwo i nadzór nad strukturami porządkowymi;
delegata cywilnego – Leora Mihmer, mianowanego pełnomocnika do spraw odbudowy infrastruktury i organizacji lokalnej administracji;
przedstawicieli sił porządkowych i służb logistycznych.
W pierwszej kolejności powołano Rady Lokalnej Stabilizacji, złożone z wyselekcjonowanych przedstawicieli społeczności lokalnych i doradców nandyjskich.
Rozpoczęto:
rejestrację ludności,
przywracanie podstawowych usług komunalnych (prąd, woda, komunikacja),
rekonfigurację systemu edukacji i mediów lokalnych, zgodnie z założeniami nandyjskiej polityki informacyjnej.
3. Utrwalenie wpływów i integracja polityczna
Brygada Dehreińska, współdziałając z nowo powołanymi Radami Lokalnymi, rozpoczęła program „Nowa Umowa dla Wschodu”, obejmujący:
programy pomocy żywnościowej i medycznej,
przyspieszoną odbudowę szkół i urzędów,
propagandę stabilizacyjną promującą współpracę z władzami nandyjskimi.
Jednocześnie w terenie pojawiły się mobilne punkty informacyjne i rekrutacyjne, zachęcające lokalną ludność do wstępowania w szeregi Gwardii Regionalnej, tworzonej z myślą o długofalowej obecności i integracji regionu.
4. Granica – mur ciszy i siły gotowe
Na granicy Związku Winkulijskiego Brygada Dehreińska utworzyła stałą linię kontrolną, złożoną z:
fortyfikacji ziemnych,
punktów obserwacyjnych z bezzałogowcami,
stref zakazu cywilnego ruchu.
Za linią frontu trwały stałe ćwiczenia i rotacja sił, mające podkreślić gotowość bojową i odstraszyć ewentualne działania odwetowe Winkulii.
Status operacji
Operacja „Hohbojar” przeszła w fazę trwałej obecności. Region dawnego Iżewska znajduje się pod pełnym nadzorem Nandyjskim, a struktury zarządcze są sukcesywnie rozbudowywane.
Następnym krokiem – decyzja polityczna: czy region ma zostać zintegrowany w pełni jako strefa autonomiczna, czy przekształcony w nowy obszar protektoratu nandyjskiego.
Raport końcowy: Dzień +2 od rozpoczęcia operacji – stabilność wysoka, opór niski, morale sił nandyjskich: podwyższone.