Cerkiew Kiryjska pw. Św. Piotra w Kirianopolu

[August de la Sparasan 1 161]

Takie są Wasze przysięgi. Lud powołuję na świadka, a słowa wasze poprzez Prawdę zanoszę do Jahwe. On będzie je miał w depozycie, aż się wszystko wypełni.

[Adelaide Radziwiłł-Chojnacka 311]

Niech tak będzie.

[August de la Sparasan 1 161]

Wysłuchaliśmy, co przysięgacie Bogu. Teraz zaś w imieniu Przenajświętszego Kościoła Kiryjskiego pytam Was, co przysięgacie sobie wzajem.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg 2 086]

–  Ja, Bolesław, biorę ciebie, Adelaide, za żonę i ślubuję ci miłość, wierność i świętość oraz że cię nie opuszczę; do grobu i za grób. Tak mi dopomóż Jahwe Jednotwórco.

[Adelaide Radziwiłł-Chojnacka 311]

–  Ja, Adelaide, biorę ciebie, Bolesławie, za męża i ślubuję ci miłość, wierność i świętość oraz że cię nie opuszczę; do grobu i za grób. Tak mi dopomóż Jahwe Jednotwórco.

[August de la Sparasan 1 161]

Kapłan zmoczył ich dłonie splecione wstęgą poświęconą świętą wodą z znajdującego się w pobliżu dzbana, po czym splótł własne dłonie nad ich, symbolicznie złączając je w punkcie kulminacyjnym całej uroczystości.

Jahwe Yëremi z łhóok có pëczáh Jerme hűség esvja, tsakke ytüsani nmyji niéleti w pruka Ółbyj döm

– donośnie wypowiedział kiryjską sentencję przewodnią, która przyświecała kolejnym pokoleniom wyznawców Wiary.

[Adelaide Radziwiłł-Chojnacka 311]

–  Oto niby drzewo ogniste przemówiło –  odparła Adelaide.

[August de la Sparasan 1 161]

Tcsno, có Łhóok, có Jst jsta unikara niege ni niunikara, leuta Ółb.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg 2 086]

–  Oto niby drzewo ogniste 🔥 przemówiło –  tym razem odpowiedział Bolesław.

[August de la Sparasan 1 161]

Jahwe ółbyj Spirytusow, ółbyj Helmut, ółbyj Augustus, ółbyj Erb, ółbyj Aaranok z ółbyj Pokornikus w nmyji wéćnje yëre unikara wgłyjr na stóhagi, cór jah’jst tään.

– ogłosił linitiar, oficjalnie zawiązując związek małżeński.

Edytowane 28 Czerwca przez August de la Sparasan

[Adelaide Radziwiłł-Chojnacka 311]

–  Niech tak się stanie –  stwierdziła Adelaide.

[August de la Sparasan 1 161]

Konfæcce Szentëi z Kirym ółbi ćerszła nijiszan cänneä

– zakończył xiądz.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg 2 086]

–  Niech tak się stanie –  odrzekł Bolesław.

[August de la Sparasan 1 161]

Wszyscy goście śledzili tą trójkę, kiedy w tradycyjnym rycie zawarto małżeństwo. Ci, którzy nie byli stąd, niewiele mogli zrozumieć, nie studziło to jednak z pewnością ich entuzjazmu, z którym śledzili kolejno wypowiadane kwestie.

Na znak zawartego małżeństwa nałóżcie sobie obrączki.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg 2 086]

–  Adelaide, przyjmij tę obrączkę jako znak mojej miłości i wierności –  mówiąc to, nałożył na serdeczny palec żony przeznaczoną dla niej obrączkę.

[Adelaide Radziwiłł-Chojnacka 311]

–  Bolesławie, przyjmij tę obrączkę jako znak mojej miłości i wierności –  także ona nałożyła na serdeczny palec męża obrączkę przeznaczoną dla niego.

 

[August de la Sparasan 1 161]

W tym momencie kotary zostały zdjęte, a światło wpuszczone. Para młoda zgasiła pochodnie w dzbanie patriarszym i odłożyła. Nowożeńcy obejmują się i całują, podczas gdy przez cerkiew przetaczają się wyrazy radości, a August zdejmuje im wstęgę i udziela błogosławieństwa. Dwoję klękają, podczas gdy on po krótkiej chwili przemawia

Ty, Jahwe, któryś stworzył mężczyznę i kobietę przy początku czasu,

Któryś posłał lud Kiriowy ze swoim posłannictwem na wszystkie strony świata,

Ześlij swoje błogosławieństwo na tych nowożeńców Adelaidę i Bolesława.

Spraw, Stwórco, aby żyjąc w tej sakramentalnej wspólnocie,

Którą dziś zapoczątkowali, obdarzali się wzajemnie miłością i świadcząc w ten sposób,

Że jesteś wśród nich obecny, stanowili jedno serce i jedną duszę.

A ty, Święty Helmucie z Jungingenburga, patronie małżonków

Wspomóż swoją służebnicę i swojego sługę,

Tak, aby na przekór pokusom Sprzeniewierzonej trwali razem

A swoim dzieciom przekazali Wiarę i Tradycję.

Edytowane 28 Czerwca przez August de la Sparasan

[Adelaide Radziwiłł-Chojnacka 311]

Za jakiś czas Adelaide uklęknęła ponownie, tym razem na jedno kolano, dbając przy tym, żeby nie skończyć zaplątana w ciągnący się za nią materiał sukni. Chorągwie zawierające symbole dziewięciu guberni, ośmiu lenn, czterech guberni autonomicznych, czterech wysp nieskonfederowanych, trzech miast wydzielonych i jednego księstwa Monarchii Kiryjskiej powiewały, zawieszone wysoko na sklepieniu cerkwi Świętego Piotra Rycerza, stanowiąc namacalny symbol wielokulturowości i federalizmu Imperium, którego często jedynym spoiwem jest religia kirystyczna.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg 2 086]

Bolesław, stanąwszy obok, patrzył z powagą i wyczekiwaniem na małżonkę, kiedy x. August stanął przy niej trzymając w rękach przekazaną mu przed chwilą Koronę św. Yulii, stworzoną oryginalnie w 1827 na zamówienie królowej Yulii Hohenburżanki jako koronacyjna korona królewska. 

Była noszona przez nią oraz jej syna Josepha do 1881, kiedy nastąpił upadek państwa kiriańskiego. Dziś, po wielu przeróbkach i dodatkach jubilerskich mających na celu wizualne podniesienie jej do rangi imperialnej powróciła na monarsze salony jako atrybut władzy powiązany już w zupełności z godnością Imperatorowej–Małżonki. Zanim jednak celebrans włoży ją na głowę Adelaide, wypowie parę kwesti.

[August de la Sparasan 1 161]

Wraz z zawarciem związku małżeńskiego, przyjęłaś na siebie obowiązek wspierania męża w sprawowaniu władzy nad Ludami Imperium w imieniu Jahwe, oraz wespół z nim zasiadania na tronie Kirianii i Norweglandu

– oznajmił August. Stanął na wprost przed nią, ujmując jej dłoń i kładąc ją na Mnogoryvie, Wieloksięgu, na

którego autorytet będzie się ona za chwilę powoływać, składając przysięgi. Przeszedł na kiriański.

Stnöwyłł jsta tołb ezrea Ółbyj Ímperîj z Királ Vigaar w źdraża djuło w Kirymë Konsulija?

[Adelaide Radziwiłł-Chojnacka 311]

–  Jo, jah stnöwyłł. Jo jah ezrea Jahwe. 

[August de la Sparasan 1 161]

Stnöwyłł jsta tołb uralkodik príwänekh z hűség mígü szív byje hjokü gróm ni niélet pő Kirianóoj, Norweglandóoj, Amatoróoj, Repujeróoj, Doctrinóoj, Abachazóoj, Uhrainóoj, Begnamóoj, Indianóoj, Kugaróoj, Aztecóoj, Rohanóoj z szwiesz ukhva plëær có mieszkanóo w Ímperstyjó?

[Adelaide Radziwiłł-Chojnacka 311]

–  Jo, jah stnöwyłł. Jo jah ezrea Jahwe. 

[August de la Sparasan 1 161]

Stnöwyłł jsta tołb ezrea nmyj hetóság Prówóo z Tradycjóo, ćyne hűség hasehja od wóoeb Szentë Kścióołło Kirymë z Kirymë Wjarë, pő kévalósá niwéćnje z wéćnje shull Kirymëj?

Stnöwyłł jsta tołb zcyncei Atarnósamma w miano Jahwe w nihűség kräji?

[Adelaide Radziwiłł-Chojnacka 311]

–  Jo, jah stnöwyłł. Jo jah ezrea Jahwe.