Port w Nadmorzcu

[Erik Otton von Hohenburg 128]

 

Winkulijski galeon Aleksander van der Egval zbudowany na zamówienie Winkulijskiej Kompanii Patodeweloperskiej opuścił port w najdalej na południe wysuniętym punkcie metropolitalnej Winkulii i udał się na nieznane wody. Na pokładzie znalazło się 160 winkulijskich deweloperów ściąganych dekretem królewskiego nadzoru budowlanego w poszukiwaniu ziemi obiecanej na dalekich wodach mikroświata...

[Erik Otton von Hohenburg 128]

14 kwietnia, gdy ląd winkulijski schował się już za horyzontem, okręt napotkał wielogodzinny storm, a gdy ustał pasażerowie i załoga spostrzegli, że znaleźli się daleko od wybrzeży nie tylko starego kraju, a ile  jak się zdawało - Nordaty wogóle. Wieczorem gdy słońce wisiało już nisko za horyzontem ich oczom ukazał się widok nieznanego im wcześniej lądu - nawigator statku pewnością siebie w głosie oznajmił, że znajdują się na północ i zachód od Moreniki, konkretnie wyspy Fardon, a sam kraj nie mógł się nazywać inaczej jak

- Tanequetil

[Erik Otton von Hohenburg 128]

Wpierw na brzeg wyszedł kapitan oraz część załogi po uprzednim uprawnieniu się, że rejon lądowania jest całkowicie bezpieczny i najpewniej bezludny, zabrali ze sobą wszystkie niezbędne sprzęty, broń i mapy i udali się w poszukiwaniu drogi do Tirion - dawnej stolicy kraju. Tymczasem załoga statku już rozmyślała nad tym jak najefektywniej wykorzystać każdy centymetr plaży budując osiedla na terenach zalewowych oraz gdzie ruszyć z hodowlą glizdy kalifornijskiej...

[Erik Otton von Hohenburg 128]

Droga do Tirion choć długa i żmudna odbyła się bez przeszkód i niebezpieczeństw - miasto zastano wyludnione, budynku mieszkalne, monumentalne pomniki władców elderlandzkich i infrastruktura publiczna nie będąc użytkowana od lat porosła rdzą i chwastem - co cenniejsze przedmioty dawni mieszkańcy zabrali ze sobą w podróż do Królestwa Dreamlandu, z której już mieli nie wrócić. Według posiadanych informacji ledwie 5 procent mieszkańców regionu z roku 2020 pozostaje nadal na obszarze wicekrólestwa zorganizowani w rozrzucone po całym kraju komuny w oczekiwaniu na powrót władzy centralnej...

[Erik Otton von Hohenburg 128]

W mieście wszyscy zaczęli odczuwać atmosferę, nie do końca zrozumiałego, aczkolwiek i zarazem wielkiego poruszenia - przybycie przybyszów do miasta zwiastowało powiew zmian dla całej wyspy - kto mógł stawił się w budynku dawnego ratusza, gdzie do niedawna opustoszałym holu spoglądał teraz na całe morze głów Daniel von Witt ostatni król Elderlandu z obrośniętego czarną pleśnią portretu koronacyjnego. Rozgorzała dyskusja czy ogłosić niepodległość, czy wstrzymać się z deklaracją? Agencje prasowe z całego mikroświata donosiły, iż Nowak byłby skłonny uznać ans za część spoleczności międzynarodowej, być może na podobny krok zdecydowaliby się Winkulijczycy i Nordatczycy, jednak największą zmorą miała się okazać reakcja Królestwa Dreamlandu - czy zaakcpetują ten fakt, czy znowu jak przed laty cały kraj znajdzie się pod butem elderlandzkiego dworu?