Ranking

Kocham ten cytat. Jest taki... Głęboki.

Rozdział IV-Końcowy Kalkinizm Okres 1950-1962. W Ampraczy dalej rządził Oleg Mjadarr. Zakłady Zbrojeniowe Ampraczy podjęły decyzje, że będą produkować zarówno broń strzelecką dla piechoty ZSRM, jak i pojazdy wojskowe dla wojska ZSRM i ZMK. Jednak o ile w produkcji drugiego oręża utrzyma się przez długi czas, tak ostatnią konkretną i udaną broń strzelecką zbudowano w roku 1951. Był to pierwszy(i jedyny) karabin przeciwpancerny Karjabin Ampracz P1 . Potrafił przebić nawet średni pancerz czołgu! W 1952 roku zbudowano już trzeci model autobusu pancernego(Wojsko ZSRM, przez cały okres rządów Kalkila Kramasza, uwielbiało te autobusy), który do produkcji seryjnej wszedł w 1953 roku, tym samym nazywając go Polio wzór 1948/53 . Tutaj głównie skupiono się na mocniejszym pancerzu oraz zamiast tylnego obrotowego stanowiska działa czołgowego, to dano po 4 bokach stanowiska z km Ampraczy wz.1935 . Dodatkowo, na dachu zamontowano 2 wieżyczki obrotowe z działkami przeciwlotniczymi! Jednak oprócz autobusów pancernych, wznowiono produkcję samochodów pancernych. Zrobiono zarówno wersję wojskową, jak i wersje dla ZMK. Obie wersje miały wspólne to, że posiadały 6 kół. Pierwsza wersja- Polio wzór 1944/52W miała mocniejszy pancerz oraz posiadała 1 działo czołgowe. Natomiast wersja dla ZMK, nazywała się Polio wzór 1944/52Z i miała słabsze 2 km-y Ampraczy wz.1935 oraz posiadała lżejszy pancerz, ale w zamian te pojazdy znacznie szybciej się poruszały od modelu Polio wzór 1944/52W . Ponadto zakończyła się era totalnej dominacji szachistów z ZSRM. Szachiści z Sarmacji przejęli pałeczkę i teraz to oni zdominowali szachy od lat 50' XX wieku. Potem przez większość czasu, była stagnacja. Dopiero nową ważną, aczkolwiek smutną, była śmierć Olga Mjadarra w roku 1960. Tym samym okres 1960-1962 był dla Ampraczy, okresem bez Drugiego Towarzysza, czyli władzę w tym mieście, utrzymywała Tymczasowa Rada Ampraczy. W 1961 roku, Zakłady Zbrojeniowe Ampraczy do gry wprowadziły pływający transporter opancerzony Mjadarr-Polio Morski . Tym samym były one wysłane głównie dla jednostek pływających wojska ZSRM. I tak w roku 1962 zmarł Kalkil Kramasz, wybitny władca Związku Socjalistycznych Republik Muratyckich. To on był odpowiedzialny za powstanie nurtu komunistycznego w Muratyce. Żył też baaardzo długo. Jednak nadchodzi i czas na niego.... Koniec Rozdziału IV.

To znaczy pan @AleksanderNovak ma pełne prawo do wypowiadania się, bez względu czy negatywnie czy pozytywnie i może mu się nie podobać to co robi rząd Muratycki, ma do tego jak najbardziej prawo. Nie naruszył on żadnych zapisów kodeksu karnego i ogólnoprzyjętej etyki (chociaż niektórzy by się z tym kłócili) więc może dalej mówić co chce. To że jego słowa na pewno nie będą miały wpływu na jakiekolwiek działania podejmowane przez rząd Muratycki i nie zmienią niczego to inna kwestia. No ale jeżeli chce wyrażać swoje niezadowolenie, niech sobie wyraża, nie zmieni to praktycznie niczego ale jeżeli chce może to robić, dopóki oczywiście komuś coś do głowy nie strzeli i nie przekroczy dopuszczalnej linii. Dodatkowo nie wiedze dalszego sensu robienia z tego wątku miejsca wylewania swoich żali, Operacja była próbą nowej narracji, operacja zakończyła się sukcesem, tak Muratyka przejęła protekcje nad korytarzem lądowym zapewniającym stałe połączenie z Kirianią, na tą chwilę tak pozostanie, a w przyszłości kto wie jak będzie.

Rozdział III-Zakłady Zbrojeniowe Ampraczy kontra Iljan Iłumowicz Okres 1940-1950. Nowym Drugim Towarzyszem, został Oleg Mjadarr. Za jego kadencji, oprócz oczywiście standardowego pilnowania by w mieście był Kalkinizm, to postanowił rozwijać Zakłady Zbrojeniowe Ampraczy. Oczywiście były różne projekty. Ale pierwszy z takich projektów, co faktycznie miał miejsce to.... zaprojektowanie, a następnie zbudowanie prototypu pierwszego w historii Muratyki, pistoletu maszynowego Pistoliet Puliemiot Mjadarrira który został tak nazwany, na cześć Drugiego Towarzysza! Pokazanie tego prototypu, miało miejsce w roku 1942. Natomiast od 1943 była uruchomiona produkcja seryjna, a do służby wojsk ZSRM weszły pod koniec tego roku. Jednak była to druga i ostatnia broń palna, produkowana przez Zakłady Zbrojeniowe Ampraczy. Jednak od roku 1941 postanowili wejść na rynek pojazdów wojskowych, tym samym robiąc konkurencję dla wynalazków Iljana Iłumowicza. Początkowo opierała się ona o rywalizowaniu w samochodach pancernych. Zakłady Zbrojeniowe Ampraczy w 1942 roku zaprezentowali swój pierwszy samochód pancerny-Polio wzór 1942 na cześć zmarłego drugiego towarzysza-Svensona Polio. Ze względu na układ półgąsienicowy, był wolniejszy od Iłacza-1 , ale za to miał mocniejszy pancerz! Oczywiście na odpowiedź Iljana Iłumowicza, nie musieliśmy czekać długo. Zaprezentował on w tym samym roku Iłacz-2 . Była to wersja samochodu pancernego, która zamiast karabinu maszynowego, została zastąpiona działkiem szybkostrzelnym. Oczywiście druga wersja miała już dostać się bezpośrednio do wojska ZSRM. Ostatnim samochodem pancernym, zaprezentowanym przez Zakłady Zbrojeniowe Ampraczy, był w 1944 roku Polio wzór 1944 . Różnił się od poprzednika tym, że posiadał nie 4 koła, ale aż 8 kół! W dodatku miał nowy, nieco większy silnik od poprzednika. W 1944 roku, oczywiście wojsko ZSRM było zachwycone pojazdami zarówno Iljana, jak i Zakładów Zbrojeniowych Ampraczy! Dlatego Iljan Iłumowicz ogłosił w 1945 roku, że rewolucjonizuje jak dotąd swoje samochody pancerne i przenosi się na... czołgi kolejowe! Tak, dobrze przeczytaliście. Skoro pociągi mogą jechać po torach, to czemu nie czołgi? Tak też powstał pierwszy czołg kolejowy pod koniec jeszcze tego roku. Z porównaniem do czołgów z napędem gąsienicowym, ten miał być zdecydowanie szybszy i osiągać prędkość nawet 120 km/h(Gdzie czołgi gąsienicowe tego okresu jechały zaledwie 20 km/h)! Prototyp prawie się udał. Wprawdzie nie jechał 120 km/h, ale prędkość 100 km/h brzmi również imponująco jak na czołg! Nazwany wtedy został Iłacz-Tank . W odpowiedzi na to Zakłady Zbrojeniowe Ampraczy postanowiły pójść swoją ścieżką... W autobusy pancerne! Z porównaniem do zwykłych autobusów, te miały mieć pancerz oraz dodatkowo broń z tyłu tego pojazdu! Jednak pierwszy prototyp tego pojazdu powstał dopiero w 1948 roku, co powodowało, że do 1948 roku, dominowały Iłacz-Tanki . Nazwa prototypu to Polio wzór 1948 . Był to autobus z płytkami pancernymi po bokach pod szybami. Miał też obrotowe tylne stanowisko strzeleckie, które mogło strzelać jednak tylko do tyłu i do góry. Był on uzbrojony w Karabin Maszynowy Ampraczy wz.1935 . Rok później powstała modyfikacja, że zamiast karabinu maszynowego, zastąpiono go standardowym działem czołgowym. Tak też te wersje autobusów pancernych nazywały się Polio wzór 1948/49 . Jednak w 1950 roku, zmarł Iljan Iłumowicz, co spowodowało że wojsko ZSRM składało zamówienia tylko od Zakładów Zbrojeniowych Ampraczy. Ponadto ZMK zamówiła starsze wersje autobusów pancernych, dla swoich jednostek i tym samym Zakładami Zbrojeniowymi Ampraczy były zainteresowane zarówno wojsko ZSRM, jak i również ZMK, które co prawda miało w posiadaniu 50 samochodów pancernych Iłacz-2 , ale równocześnie potrzebowali ,,większego pojazdu". Koniec Rozdziału III.

Rozdział II-Sprawa Anarchistów i dalszy rozwój Kalkinizmu Okres 1920-1940. Nowym drugim Towarzyszem Ampraczy został Svenson Polio. Początkowe rządy były spokojnie i robotnicy dalej pracowali na rzecz kraju, jedynie co wtedy się zadziało, to w 1921 roku przybył kolejny nowy wynalazek-czołg! Jednak wraz z pojawieniem się czołgu, pojawiło się nowe ugrupowanie w Ampraczy-Anarchiści. W latach 1922-1924 rosło coraz większe napięcie między Komunistami, a chowającym się Anarchistami, którzy zbierali to coraz większe poparcie. Był to okres bandytyzmu. Jednak Svenson Polio ostatecznie rozpoczął ,,Kalkinistyczny Terror", tym samym powołując całą milicję i wojsko do wręcz unicestwienia Anarchistów! Wykorzystane nawet czołgi i samoloty do tego. Akcja trwała 2 miesiące i przez ten okres z powodzeniem zabijali wszystkich anarchistów! Tym samym pod koniec 1924 roku wrócił porządek sprzed okresu bandytyzmu. Jednak by sytuacja się nie powtórzyła, Svenson Polio zapowiedział u siebie ZMK-Zmotoryzowaną Milicję Kalkinistyczną. Posiadała w Ampraczy ona 10 ciężarówek milicyjnych, 30 samochodów milicyjnych i nawet 1 czołg milicyjny, jednak który musiał mieć przezbrojoną broń główną z działka, na ciężki karabin maszynowy, ponieważ Kalkil Kramasz nie chciał by ZMK było tak samo silne, jak wojsko ZSRM, a powodem było to, że ZMK miała służyć tylko do bezpieczeństwa wewnętrznego kraju. Jednak wraz z rozwojem wojska, był też powolny rozwój ZMK. Były eksperymenty samochodów, by były bardziej pancerne i to miało spowodować że ani nie będzie tak silną jednostką jak wojsko ZSRM(czyli będzie bez czołgów), ale też żeby nie było również za słabe, tak jak MA-Milicja Ampraczy(czyli posiadały ciężarówki oraz samochody, które będą mieć pancerz). Dlatego też od 1927 roku był konkurs na powstanie pierwszego samochodu pancernego dla ZMK. I tak w 1928 roku, konkurs wygrał pojazd Iljana Iłumowicza, który nazywał się IŁACZ-1. Miał ruchomą wieżę z tyłu, był całkowicie pancerny i dość długi. Miał na ruchomej wieży 1 ciężki karabin maszynowy Gargunov wz.1907 oraz jeden z przodu lekki karabin maszynowy Gargunov wz.1907/19 , który był lżejszą wersją produkowaną od 1919 roku. Następnie samochód pancerny IŁACZ-1 został zaprezentowany Kalkilowi Kramaszowi, który był pod wrażeniem tego wynalazku i kazał by we wszystkich większych miastach ZSRM, ZMK miała chociaż po 1 samochodzie pancernym IŁACZ-1. Stan uzbrojenia Ampraczy na rok 1928 wyglądał tak: 3 samochody pancerne IŁACZ-1, 45 ciężarówek ZMK oraz 20 samochodów ZMK. Dążono do tego, by zwykłe samochody ZMK zastępować właśnie samochodami pancernymi IŁACZ-1. W ciągu 3 najbliższych lat zmieniało się prężnie. W 1929 roku było 6 samochodów pancernych IŁACZ-1, 50 ciężarówek ZMK oraz 10 samochodów ZMK. W 1930 roku wszystkich samochody ZMK przekazano MA. Natomiast tego samego roku ZMK w Ampraczy miała 11 samochodów pancernych IŁACZ-1 i 60 ciężarówek ZMK. A w 1931 roku było już 20 samochodów pancernych IŁACZ-1 i 80 ciężarówek. Jednak nie tylko wojskiem człowiek żyje. Już w 1926 roku powstały Autobusy. Miały one zastąpić ciężarówki w przewożeniu pasażerów do miejsc pracy w te i z powrotem. W 1930 roku było już 100 autobusów w Ampraczy, co spowodowało praktycznie całkowite wyparcie ciężarówek z transportowania pasażerów. Od teraz Ciężarówki służyły tylko do transportowania przedmiotów, służenia dla ZMK oraz jako wojskowe ambulanse czy ciężarówki amunicyjne wojska ZSRM. Kolejnym wynalazkiem było powstanie radia w 1930 roku. Dzięki temu samoloty, już nie musiały zrzucać ulotek propagandowych, a za pomocą radia zaczęto szerzyć propagandę. Kolejną sprawą była piłka nożna. O ile w latach 20' nie specjalnie interesowano się jej rozwojem, tak w latach 30' to się zmieniło i ZSRM coraz częściej brał udział w piłkarskich turniejach nordackich oraz nawet w meczach z reprezentacjami całego Pollinu! Za to 4 inne dyscypliny sportowe, cały czas cieszyły się popularnością odkąd powstało ZSRM-Boks, Podnoszenie ciężarów, Szachy oraz Zapasy! W 1934 uznano że obecne Karabiny Maszynowe są dość przestarzałe i ogłoszono konkurs, tym razem na nowy karabin maszynowy! Zakłady Zbrojeniowe Ampraczy wygrały konkurs i w 1935 roku zaprezentowali Karabin Maszynowy Ampraczy wz.1935 . Z porównaniu z poprzednikiem, ten Karabin Maszynowy miał magazynki talerzowem, które mieściły aż 70 naboi! Powstała też kolejna rewolucja, tym razem motoryzacyjna. Od 1936 roku, mieszkańcy Ampraczy, którzy przerobili co najmniej 10 lat pracy, mogli ubiegać się o własny samochód! Wcześniej tacy robotnicy mogli jedynie korzystać z rowerów lub komunikacji miejskiej czyli ciężarówek, a potem zastępujących ich autobusami. W 1940 roku zmarł na chorobę płuc, Svenson Polio. Koniec Rozdziału II.