Zakład Przetwórstwa Kamienia "Feryiara"

[Mateusz Brzęczyszczykiewicz 33]

Gdy robotnicy dotarli z Klikieru do Feryiary była już godzina 15:00. Robotnicy wzięli się ostro do pracy. Zdołali oni tego dnia ogrodzić teren oraz postawić fundamenty. Wiedzieli oni jednak, że przed nimi jeszcze wiele ciężkiej pracy. Postanowili oni zatem, że dnia następnego wyłoni się spośród nich najlepszy budowniczy, organizując ponownie konkurs na to kto najbardziej pobije normę. Gonił ich czas, gdyż zakład miał zostać oddany do użytku już dwa dni później, 22 marca.

[Mateusz Brzęczyszczykiewicz 33]

Następny dzień budowy stanowił najbardziej wydajny dzień z całego przedsięwzięcia budowy trzech zakładów. Zdołano w jego trakcie postawić bowiem resztę budynku głównego oraz pociągnąć prąd i ogrzewanie. Z racji na nieunikniony pośpiech nieunikniono także błędów, momentami wręcz zabawnych (wszystkie z nich zostały jednak naprawione). Najlepszym tego przykładem była sytuacja, w której zmęczony lecz wciąż zdeterminowany elektryk (a chciał on najlepiej pobić normę) chciał pociągnąć kable. Udało mu się to, jednak w wyniku błędu płynącego z niewyspania faza jakimś cudem znalazła się na kaloryferze. Następnie, zmęczony oparł się o niego. Po naprawieniu swojego błędu opowiadał swoim kolegom, że błąd ten dał mu jedynie "kopa" do dalszej i efektywniejszej pracy. Z racji na swoje poświęcenie to właśnie on został największym przodownikiem pracy tej doby.

[Mateusz Brzęczyszczykiewicz 33]

Ostatni dzień budowy Zakładu w Feryiarze był, podobnie do poprzedniego, niezwykle intensywny. Robotnicy zdołali bowiem tego dnia wnieść do zakładu wszelkie potrzebne maszyny oraz meble, a także wstawić okna. Oddanie zakładu do użytku nastąpiło dopiero około godziny 18:00. Kierownik budowy podziękował przy tej okazji raz jeszcze wszystkim robotnikom za ich trud i poświęcenie. Pomimo pozytywnego wrażenia jakie wywarła na nich Muratyka, wielu z nich zaczynało również tęsknić za swoimi bliskimi pozostawionymi w kraju jak i za samą Beatudią. Wszyscy robotnicy, nie pozostawiając za sobą żadnego z błędów popełnionych przy budowie, dumni ze swojego dzieła zgodnie jednak stwierdzili, że zakłady które postawili będą działały jeszcze wiele lat po nich. Podczas lotu powrotnego, wszyscy robotnicy, zmęczeni ciężką pracą, spali. Był to już koniec inwestycji.

Spoiler

Dziękuję z całego serca wszystkim, którzy pilnie śledzili przebieg inwestycji! Dziękuję także władzom za możliwość jej przeprowadzenia.