Chengxiang Express: Arctiq

[Andrzej Ordyński 785]

 

Zgodnie z zapowiedzią rozpoczynamy cykl gospodarskich wizyt „Chengxiang Express”. Seria podróży rozpoczyna się w miejscu szczególnym — w Protektoracie Arctiq. Region ten, położony na dalekiej północy, znany jest z surowego klimatu, krótkiego lata i niezwykłej pracowitości lokalnych wspólnot. To właśnie tutaj, wśród chłodu, wiatru i mgły, kształtuje się nowa przestrzeń współpracy, pionierstwa i wspólnotowego wysiłku.

Wizyta Chengxianga ma charakter poznawczy, wspierający i promocyjny. Celem jest bezpośrednie zapoznanie się z warunkami życia w Arctiq, rozmowa z przedstawicielami lokalnych władz, obserwacja działań pionierów oraz identyfikacja potrzeb, które wymagają uwagi ze strony centrali. Wraz z Chengxiangiem przybyli doradcy i przedstawiciele administracji, gotowi do rozmów z lokalsami i współpracy przy planowaniu dalszego rozwoju.

Pierwsze wrażenia są wyraziste: chłód, wiatr, nieprzeniknione chmury, ale też obecność ludzi, którzy mimo trudnych warunków budują codzienność z godną podziwu. Już teraz widoczne są efekty pracy Gubernatora i jego współpracowników. Na miejscu obecni są lekarze, budowlańcy, naukowcy — wszyscy gotowi do działania.

DW: @Borys Zamycki

[Borys Zamycki 254]

Mimo bardzo chłodnej pogody (5°C w najcieplejszym momencie dnia), na Chengxianga czekało bardzo ciepłe powitanie. W Kooplyq na spotkanie wyszedł Gubernator Borys Zamycki wraz z delegacją lokalnych radnych i przedstawicieli nandyjskich imigrantów-wolontariuszy.

 

Po opuszczeniu lotniska, wizytę rozpoczęło otwarte spotkanie z mieszkańcami na Placu Arctosa w Kooplyq. Ludzie zgromadzili się bardzo licznie - obecni byli nie tylko dziennikarze czy lokalni działacze, ale również zwykły naród: rodziny z dziećmi, robotnicy, rybacy, hodowcy. Wszyscy chcieli na własne oczy zobaczyć Chengxianga. Oczywiście nie zabrakło też Nandyjczyków, którzy od kilku miesięcy pracowali tu zarówno w charakterze wolontariuszy, jak i zwykłych pracowników.

 

Głos zabrał Gubernator:

 

- Jest mi niezmiernie miło powitać Waszą Ekscelencję na naszej skromnej, arktycznej ziemi. Ta wizyta jest dla lokalnej społeczności bardzo ważnym momentem - oto po kilku latach kryzysu i stagnacji, Arctiq odzyskało nadzieję i szansę na dobrą przyszłość pod znakiem współpracy z Nan Di. Współpracy nie na zasadzie eksploatacji, a na zasadzie obópólnie korzystnego partnerstwa i przyjaźni. Fakt, że Chengxiang wybrał właśnie Arctiq jako miejsce swojej pierwszej oficjalnej wizyty, świadczy o tym, że ten pozornie niegościnny kawałek ziemi na dalekiej północy staje się ważną częścią Nan Di - państwa, które udowodniło już, że potrafi budować mosty między narodami i angażować je do wspólnej pracy, przy jednoczesnym szacunku dla naturalnych różnic i pielęgnowaniu lokalnych tradycji.

 

W imieniu miejscowej społeczności wypowiedział się też mer Kooplyq:

 

- Mi również niezmiernie miło jest powitać Waszą Ekscelencję w naszym arktycznym domu! Wasza wizyta jest dowodem na to, że decyzja o nawiązaniu stosunków z imperium Nan Di to prawdopodobnie najlepsza decyzja, jaką nasza społeczność mogła podjąć.

 

Dzięki wspólnemu, nandyjsko-arktycznemu wysiłkowi oraz otworzeniu łańcucha logistycznego między Nan Di a Arctiq, dzisiejsze Arctiq jest pod względem humanitarnym o poziom wyżej niż rok temu. Zażegnaliśmy niedobory owoców, warzyw i zbóż, doposażyliśmy szpitale i przychodnie, wyremontowaliśmy wiele domów oraz lotnisko. Ponadto, wznowiliśmy eksport naszych dóbr na Nordatę, zatrzymaliśmy odpływ mieszkańców i stworzyliśmy dobre warunki dla nordackich inwestorów, co z kolei przekłada się na spadające bezrobocie. Zrobione jest bardzo wiele. Nigdy nie zapomnimy Nan Di tej wyciągniętej do nas ręki.

 

Co jest jeszcze do zrobienia? Otóż mając zaspokojone najbardziej podstawowe potrzeby, możemy myśleć o rozwoju. Przede wszystkim, mając już zabezpieczony równy dostęp do nandyjskiego rynku, zależy nam na dostępie do nandyjskiego świata nauki. Mamy dużo utalentowanej młodzieży, która mogłaby z powodzeniem studiować na nandyjskich uczelniach i pracować na Imperium jako pracownicy wykwalifikowani. Mamy też specjalistów wykształconych za czasów Cesarstwa Arctiq oraz Batawii i Abachazji, którzy są chętni, by zwiększyć i zaktualizować swoją wiedzę. Z drugiej strony, jesteśmy w stanie nandyjskiej nauce zaoferować dostęp do naszej unikalnej, polarnej flory i fauny. Nandyjscy botanicy, geolodzy, glacjolodzy i inni naukowcy, są u nas zawsze mile widziani i zostanie im okazana wszelka potrzebna pomoc. Będziemy również wspierać z całych sił i dążyć do zakładania ośrodków akademickich w samym Arctiq.

 

Biorąc pod uwagę intensywność wymiany handlowej między macierzą Nan Di a Arctiq, będziemy pewnie w niedługim czasie myśleć też o rozbudowie portu morskiego i lotniska tak, byśmy mogli przyjmować i wydawać jeszcze więcej różnego rodzaju towarów.  Uwagi będzie również wymagała infrastruktura lokalna Arctiq, która - choć obecnie funkcjonuje - to jednak będzie potrzebowała ulepszenia, gdy wymiana handlowa zacznie osiągać jeszcze większe rozmiary. Chodzi o to, by inwestorzy dotarli nie tylko do Kooplyq, ale by zawitali również do bardziej oddalonych gmin w Arctiq - tak, by na otwarciu się na rynek nandyjski skorzystali nie tylko mieszkańcy stolicy, ale również nasi rodacy z bardziej oddalonych rejonów Arctiq, które przecież też mają potencjał do przyciągnięcia nordackiego biznesu i z pewnością, jeśli da im się szansę, wypracują zyski przewyższające koszty ulepszenia infrastruktury typu drogi lub nawet kolej.

[Andrzej Ordyński 785]

W odpowiedzi na poruszające słowa Gubernatora Arctiq oraz mera Kooplyq, Chengxiang postanowił przemówić nie tylko jako przedstawiciel Imperium Nan Di, lecz przede wszystkim jako człowiek poruszony siłą wspólnoty, która potrafi rozkwitnąć nawet w najbardziej surowych warunkach.

Wizyta w Arctiq była dla niego czymś więcej niż dyplomatycznym obowiązkiem. Była spotkaniem z ludźmi, którzy, mimo trudnych warunków,  zachowali godność, solidarność i wiarę w przyszłość. Plac Arctosa, wypełniony rodzinami z dziećmi, rybakami, hodowcami, dziennikarzami i wolontariuszami, stał się żywym dowodem na to, że Arctiq nie tylko przetrwało, ale zaczyna nowy, lepszy rozdział.

Chengxiang, stojąc przed zgromadzonymi mieszkańcami, przemówił z głębi serca:

„Wasze Ekscelencje, Szanowni Gospodarze, Drodzy Mieszkańcy Arctiq,

Nie sposób wyrazić słowami, jak bardzo poruszyło mnie Wasze powitanie. Wśród lodu i wiatru poczułem ciepło, które nie pochodzi z temperatury, lecz z ludzkich serc. Arctiq jest miejscem wyjątkowym – nie tylko ze względu na swoją geografię, ale przede wszystkim ze względu na ludzi, którzy tu żyją. Ludzi silnych, odważnych, gotowych do współpracy i otwartych na nowe idee.

Wasze słowa są dla mnie nie tylko zaszczytem, ale i zobowiązaniem. Nan Di nie zapomni tej wyciągniętej ręki. Nie zapomni, że w odległym zakątku północy znalazła przyjaciół, partnerów, współtwórców przyszłości. To, co już wspólnie osiągnęliśmy, tj. poprawa warunków życia i odbudowa infrastruktury, to dopiero początek.

Z pełnym przekonaniem deklaruję dziś, że Arctiq będzie równoprawnym uczestnikiem nandyjskiego świata. Wasza młodzież zasługuje na dostęp do najlepszych uczelni, Wasza kadra – na możliwość aktualizacji wiedzy, a Wasza ziemia – na obecność naukowców, którzy będą badać jej unikalne zasoby z szacunkiem i ciekawością. Wspólnie stworzymy przestrzeń dla akademickiej wymiany, dla badań, dla rozwoju.

Wiem, że przed nami kolejne wyzwania – rozbudowa portu, lotniska, dróg, kolei. Ale wiem też, że z takim duchem, jaki dziś tu zobaczyłem, nie ma rzeczy niemożliwych. Inwestorzy przyjdą nie tylko do Kooplyq, ale i do najdalszych gmin, jeśli pokażemy im, że Arctiq to obietnica wspaniałej przyszłości. Obietnica uczciwej pracy, lokalnej dumy i wspólnego zysku.

Dziękuję Wam za to, że pokazaliście światu, czym jest prawdziwa gościnność. Dziękuję za to, że uwierzyliście w Nan Di. I dziękuję za to, że razem możemy budować przyszłość, która będzie nie tylko cieplejsza, ale też sprawiedliwsza, mądrzejsza i piękniejsza.”

[Borys Zamycki 254]

Zgromadzonych mieszkańców bardzo ucieszyły słowa Chengxianga. Były one dowodem na to, że Nan Di chce współpracować z całym Arctiq i do współpracy tej zaproszeni są wszyscy - młodzi i starzy, robotnicy i uczeni, mieszkańcy miasta i wsi.

Aby przybliżyć Chengxiangowi lokalną kulturę, miejscowy zespół muzyczny ze wsi Tutketa zaprezentował taniec charakterystyczny dla wyżynnych rejonów centralnego Arctiq.

 

 

- Ten taniec ludowy towarzyszy naszej społeczności w radosnych momentach, takich jak wesela czy święta. Z pewnością takim momentem jest wizyta Waszej Ekscelencji. Jestem przekonany, że przed naszymi narodami otwiera się świetlana przyszłość - powiedział burmistrz gminy Tutketa po zakończonym występie.