Kapłan zmoczył ich dłonie splecione wstęgą poświęconą świętą wodą z znajdującego się w pobliżu dzbana, po czym splótł własne dłonie nad ich, symbolicznie złączając je w punkcie kulminacyjnym całej uroczystości.
Jahwe Yëremi z łhóok có pëczáh Jerme hűség esvja, tsakke ytüsani nmyji niéleti w pruka Ółbyj döm
– donośnie wypowiedział kiryjską sentencję przewodnią, która przyświecała kolejnym pokoleniom wyznawców Wiary.
– Oto niby drzewo ogniste przemówiło – odparła Adelaide.
(-) Adelaide Radziwiłł-Chojnacka
Tcsno, có Łhóok, có Jst jsta unikara niege ni niunikara, leuta Ółb.
– Oto niby drzewo ogniste 🔥 przemówiło – tym razem odpowiedział Bolesław.
Bolesław Kirianóo von Hohenburg de la Sparasan
w Winkulii jako Mikołaj III
"Gdy gardzisz mszą i pierogiem: Idźże sobie z Panem Bogiem! A kto prośby nie posłucha: W imię Ojca, Syna, Ducha!"
Jahwe ółbyj Spirytusow, ółbyj Helmut, ółbyj Augustus, ółbyj Erb, ółbyj Aaranok z ółbyj Pokornikus w nmyji wéćnje yëre unikara wgłyjr na stóhagi, cór jah’jst tään.
– ogłosił linitiar, oficjalnie zawiązując związek małżeński.
– Niech tak się stanie – stwierdziła Adelaide.
(-) Adelaide Radziwiłł-Chojnacka
Konfæcce Szentëi z Kirym ółbi ćerszła nijiszan cänneä
– zakończył xiądz.
– Niech tak się stanie – odrzekł Bolesław.
Bolesław Kirianóo von Hohenburg de la Sparasan
w Winkulii jako Mikołaj III
"Gdy gardzisz mszą i pierogiem: Idźże sobie z Panem Bogiem! A kto prośby nie posłucha: W imię Ojca, Syna, Ducha!"
Wszyscy goście śledzili tą trójkę, kiedy w tradycyjnym rycie zawarto małżeństwo. Ci, którzy nie byli stąd, niewiele mogli zrozumieć, nie studziło to jednak z pewnością ich entuzjazmu, z którym śledzili kolejno wypowiadane kwestie.
Na znak zawartego małżeństwa nałóżcie sobie obrączki.
– Adelaide, przyjmij tę obrączkę jako znak mojej miłości i wierności – mówiąc to, nałożył na serdeczny palec żony przeznaczoną dla niej obrączkę.
Bolesław Kirianóo von Hohenburg de la Sparasan
w Winkulii jako Mikołaj III
"Gdy gardzisz mszą i pierogiem: Idźże sobie z Panem Bogiem! A kto prośby nie posłucha: W imię Ojca, Syna, Ducha!"
– Bolesławie, przyjmij tę obrączkę jako znak mojej miłości i wierności – także ona nałożyła na serdeczny palec męża obrączkę przeznaczoną dla niego.
(-) Adelaide Radziwiłł-Chojnacka
W tym momencie kotary zostały zdjęte, a światło wpuszczone. Para młoda zgasiła pochodnie w dzbanie patriarszym i odłożyła. Nowożeńcy obejmują się i całują, podczas gdy przez cerkiew przetaczają się wyrazy radości, a August zdejmuje im wstęgę i udziela błogosławieństwa. Dwoję klękają, podczas gdy on po krótkiej chwili przemawia
Ty, Jahwe, któryś stworzył mężczyznę i kobietę przy początku czasu,
Któryś posłał lud Kiriowy ze swoim posłannictwem na wszystkie strony świata,
Ześlij swoje błogosławieństwo na tych nowożeńców Adelaidę i Bolesława.
Spraw, Stwórco, aby żyjąc w tej sakramentalnej wspólnocie,
Którą dziś zapoczątkowali, obdarzali się wzajemnie miłością i świadcząc w ten sposób,
Że jesteś wśród nich obecny, stanowili jedno serce i jedną duszę.
A ty, Święty Helmucie z Jungingenburga, patronie małżonków
Wspomóż swoją służebnicę i swojego sługę,
Tak, aby na przekór pokusom Sprzeniewierzonej trwali razem
A swoim dzieciom przekazali Wiarę i Tradycję.
Za jakiś czas Adelaide uklęknęła ponownie, tym razem na jedno kolano, dbając przy tym, żeby nie skończyć zaplątana w ciągnący się za nią materiał sukni. Chorągwie zawierające symbole dziewięciu guberni, ośmiu lenn, czterech guberni autonomicznych, czterech wysp nieskonfederowanych, trzech miast wydzielonych i jednego księstwa Monarchii Kiryjskiej powiewały, zawieszone wysoko na sklepieniu cerkwi Świętego Piotra Rycerza, stanowiąc namacalny symbol wielokulturowości i federalizmu Imperium, którego często jedynym spoiwem jest religia kirystyczna.
(-) Adelaide Radziwiłł-Chojnacka
Bolesław, stanąwszy obok, patrzył z powagą i wyczekiwaniem na małżonkę, kiedy x. August stanął przy niej trzymając w rękach przekazaną mu przed chwilą Koronę św. Yulii, stworzoną oryginalnie w 1827 na zamówienie królowej Yulii Hohenburżanki jako koronacyjna korona królewska.
Była noszona przez nią oraz jej syna Josepha do 1881, kiedy nastąpił upadek państwa kiriańskiego. Dziś, po wielu przeróbkach i dodatkach jubilerskich mających na celu wizualne podniesienie jej do rangi imperialnej powróciła na monarsze salony jako atrybut władzy powiązany już w zupełności z godnością Imperatorowej–Małżonki. Zanim jednak celebrans włoży ją na głowę Adelaide, wypowie parę kwesti.
Bolesław Kirianóo von Hohenburg de la Sparasan
w Winkulii jako Mikołaj III
"Gdy gardzisz mszą i pierogiem: Idźże sobie z Panem Bogiem! A kto prośby nie posłucha: W imię Ojca, Syna, Ducha!"
Wraz z zawarciem związku małżeńskiego, przyjęłaś na siebie obowiązek wspierania męża w sprawowaniu władzy nad Ludami Imperium w imieniu Jahwe, oraz wespół z nim zasiadania na tronie Kirianii i Norweglandu
– oznajmił August. Stanął na wprost przed nią, ujmując jej dłoń i kładąc ją na Mnogoryvie, Wieloksięgu, na
którego autorytet będzie się ona za chwilę powoływać, składając przysięgi. Przeszedł na kiriański.
Stnöwyłł jsta tołb ezrea Ółbyj Ímperîj z Királ Vigaar w źdraża djuło w Kirymë Konsulija?
