Powitanie delegacji FN w Wiecznym Mieście

[Andrzej Ordyński 782]

Dziś na lotnisku w Wiecznym Mieście, stolicy Imperium Nandyjskiego, odbyła się uroczysta ceremonia powitalna delegacji Federacji Nordackiej. W jej skład weszli:

• August Spasaran – Premier Federacji Nordackiej,

• Bolesław Kirianóo – Minister Spraw Zagranicznych.

Gości przywitała delegacja możnych Imperium, złożona z przedstawicieli Keisarnoudu oraz Chengxianga i Regenta Andrzeja Ordyńskiego, który osobiście przewodniczył ceremonii.

Po oficjalnym powitaniu wszyscy uczestnicy udali się wspólnie do Pałacu Świetlistej Harmonii — rezydencji dyplomatycznej i miejsca rozmów wysokiego szczebla. Przejazd przez historyczne aleje Wiecznego Miasta podkreślił rangę wizyty i symboliczne znaczenie relacji między Federacją a Imperium.

Spotkanie w Pałacu Świetlistej Harmonii zapowiada intensyfikację współpracy, wymianę idei oraz wspólne działania na rzecz stabilności i rozwoju Kontynentu Północnego.

Wkrótce więcej informacji...

[August de la Sparasan 498]

Było już po północy i tych, którzy zgromadzili się przed Pałacem Świetlistej Harmonii w oczekiwaniu na wynik spotkania nie było już tak wielu. Na zewnątrz wyszedł premier FN we własnej osobie, po czym ogłosił:

- Szanowni Państwo, rozmowy przedłużyły się. Tematy przez nas podejmowane są niezmiernie istotne, toteż poświęcenie na nie więcej czasu zdecydowanie przyniesie korzyści naszym państwom i całemu Kontynentowi Północnemu. Dziękuję za uwagę. -

Po wygłoszeniu tego krótkiego oświadczenia wrócił do środka.

[August de la Sparasan 498]

Godzina 21:44, jako pierwszy z Pałacu wyszedł August de la Sparasan, trzymając dokument, którego tekst zaprezentował publicznie:

Umowa o proporcjonalnej redystrybucji środków

 

Art. 1.

 

Mając na uwadze konieczność proporcjonalnej redystrybucji środków finansowych uzyskanych z aktywności generowanej przez użytkowników wspólnego forum Federacja Nordacka zobowiązuje się do comiesięcznego wpłacania kwoty 150 nordów Międzynarodowego Banku Pollinu ze środków Skarbu Państwa Federacji Nordackiej (N0261009) do Cesarskiego Banku Nan Di (BP597209) do czasu wypowiedzenia niniejszej umowy.

 

Art. 2.

 

Egzekwowanie wspomnianych w art. 1. wpłat i dbanie o ich regularność powierza się osobie lub grupie osób uprawnionej do gospodarowania środkami Skarbu Państwa Federacji Nordackiej w Międzynarodowym Banku Pollinu.

 

Art. 3.

 

Niniejsza umowa nie jest aktem pożyczki i nie może być za takowy uznana przez żadną z zawierających ją stron, a wypłacone środki finansowe nie mogą podlegać zwrotowi.

 

Art. 4.

 

Niniejsza umowa może być wypowiedziana przez którąkolwiek ze stron. W takim wypadku traci ona ważność po upływie dwóch tygodni od momentu wypowiedzenia.

 

Art. 5.

 

Niniejsza umowa wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

Po uczynienia tego oznajmił:

- Szanowni Państwo, oto i wynik naszych długich negocjacji. Imperium Nandyjskie słusznie domagało się udziału w zyskach osiąganych dzięki pracy ich obywateli przez Federację Nordacką, której prowincją w żadnym wypadku nie jest. By zatem rozpocząć nowe otwarcie i nawiązać stosunki na nowych zasadach, należy dokonać uczciwych rozliczeń. Dzisiejszy dokument jest cezurą w relacjach nandyjsko-nordackich i udowadnia, że Federacja traktuje swych sojuszników jak równych sobie. A zatem podpisuję dziś tu i teraz ten dokument w imieniu swoim i II Federacji Nordackiej. -

 

To mówiąc wyjął długopis i podpisał:

 

/-/ August de la Sparasan,

Premier II Federacji Nordackiej 

[Andrzej Ordyński 782]

Imperium Nandyjskie docenia wolę współpracy między naszymi państwami oraz kooperacji na uczciwych warunkach. Z ogromną radością złożę podpis pod niniejszą Umową, wierząc, że jest ona wyraźnym gestem nowego otwarcia, które przyniesie Imperium i Federacji wiele wspólnych sukcesów

/-/ Andrzej Ordyński, Chengxiang i Regent Imperium Nandyjskiego

[August de la Sparasan 498]

Po wczorajszych obwieszczeniach nadszedł czas opuszczenia gościnnych rejonów Wiecznego Miasta przez delegację FN. Bardzo możliwe, że powrót w te strony będzie rychły, lecz na razie pora była wracać.

[Andrzej Ordyński 782]

Na dziedzińcu Pałacu Świetlistej Harmonii, w obecności przedstawicieli lokalnych władz i mieszkańców, odbyła się ceremonia pożegnania delegacji Federacji Nordackiej. Atmosfera była spokojna, bez przesadnego patosu, ale z wyraźnym poczuciem znaczenia chwili. Delegacja FN kończyła swoją wizytę, która – choć krótka – pozostawiła wyraźny ślad w relacjach między stronami.

Głos zabrał Chengxiang Andrzej Ordyński, pełniący funkcję gospodarza uroczystości. W swoim wystąpieniu podkreślił wagę spotkań, które odbyły się w ostatnich dniach, oraz wyraził nadzieję na kontynuację dialogu. 

W ramach gestu wdzięczności i uznania, delegatom wręczono symboliczne prezenty. Premier, Minister Spraw Zagranicznych oraz dowódca Sił Zbrojnych FN otrzymali po jednej pandzie – zwierzęciu uznawanym w Wiecznym Mieście za znak łagodności, równowagi i długowieczności. Dodatkowo każdemu z nich przekazano starożytną szablę nandyjską, pochodzącą z lokalnych zbiorów, jako wyraz szacunku dla ich pozycji i reprezentowanego przez nich państwa.

[August de la Sparasan 498]

Potem wypowiedział się jeszcze Premier FN:

- Dziękuję serdecznie w imieniu swoim i całej delegacji za te dary. Szczególnie za pandy, urocze stworzenia. Najważniejszym darem jest jednak dla Federacji przyjaźń nandyjska, za którą nie zdołamy się proporcjonalnie odwdzięczyć, nawet, gdybyśmy się bardzo starali. Ale spróbujemy. Darowujemy Wam oto tradycyjną nordacką betonówkę (to trochę taki nasz kumys) oraz pryncypałki (to takie nasze... pryncypałki, można je palić, co ciekawe) w ilościach na tyle dużych, by wystarczyły na jakiś czas -

Tu dał towarzyszącym delegacji tragarzom, którzy byli tu w końcu nie przypadkiem, aby wnieśli dwie skrzynie wypełnione tymi produktami nordackiej ziemi.

- Wizyta była wprawdzie krótka, jednakowoż podjęliśmy przy niej ważną decyzję, która otwiera nam drogę do dalszego wspólnego rozwoju we wzajemnym poszanowaniu. Oby wielkie wschodnie Imperium Nandyjskie zawsze już było pod rządami ludzi tak dobrych i mądrych. Dziękuję. -

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg 1 136]

Kirianóo skłonił się, dziękując JE Regentowi Ordyńskiemu za podarunki, ściskając pod pachą pandę.

- Nazwę cię Ewunia - powiedział do niej, wyraźnie zadowolony.