Część centralna wizyty bialeńskiej w II Federacji Nordackiej

[August de la Sparasan]

Limuzyny dotarły pod Plac Centralny. Jego nazwa istotnie była prawdziwa, znajdował się w centrum miasta i pomiędzy siedzibami dwóch organów władzy. Już wcześniej zadbano, aby nikt niepowołany nie dostał się w okolicę, ażeby zagwarantować spokój i bezpieczeństwo. Nie znaczy to, że na miejscu było zupełnie pusto. Przyszykowano kilka miejsc siedzących w pierwszym (i jedymym) rzędzie. Gdy wszyscy członkowie obu delegacji zajęli miejsca, zwrócił się do nich krótko Prezydent August:

- Wasze Ekscelencje, za chwilę zobaczycie prawdziwą dumę I siłę Nordaty czasów Odrodzenia Narodowego, będzie to zapewne najbardziej oryginalna defilada zorganizowana na tym placu. Nie uczestniczy w niej bowiem wojsko, ale obywatelski ruch - konkretnie Brygady Budowlane Ruchu 12 Kwietnia, które to w przyszłości mają odegrać niezmiernie istotną rolę na scenie gospodarki Nordaty (państwa), a może i Nordaty (kontynentu) -

Tu zakończył i zajął miejsce. Na plac w zorganizowanej formacji wmaszerowały Brygady Budowlane. Byli to cywile, jednak różnorodne ich ubiory łączył jeden element - opaska z nadrukowanym napisem "TŚK". Wielu niczym broń trzymało narzędzia pracy, a na czele każdej z grup stał Brygadier. Była oczywiście Brygada Achkovska, ale też i te z pobliskich miast, a jedna aż z Robotniczogradu. Mijając niewielką, choć imponująco przystrojoną trybunę członkowie każdego z nich salutowali, ustawiając się potem na przeciwległym końcu placu. Gdy dotarła tam ostatnia Brygada, zgromadzeni tam zakrzyknęli "Chwała Nordacie!" 

- Imponujące, prawda? Ci ludzie to właśnie krew w żyłach nordackiego państwa. A skoro o państwie mowa, zapraszam teraz do budynku Kongresu, mównica czeka, a to tylko kilka kroków stąd -

oznajmił August przedstawicielom Republiki Bialeńskiej.

[Markus Wettin]

Markus Wettin z dużą dozą zainteresowania obejrzał defiladę. Czegoś takiego nie widział jeszcze w swoim życiu.  
- Muszę przyznać, że to dość nietypowa forma prezentacji państwa, ale przez to też bardzo charakterystyczna - powiedział w kierunku Prezydenta Sparasana. - Widać ogrom pracy organizacyjnej i przede wszystkim zaangażowanie ludzi, co jest chyba najciekawsze w tym wszystkim. - oznajmił.

- Chciałbym dopytać o Ruch 12 Kwietnia, a mianowicie jakie są jego cele i jaką rolę odgrywa w obecnym systemie? Trochę się pozmieniało od mojej ostatniej wizyty.

[Peter Grüner]

Prezydent Suworow z nieskrywanym zainteresowaniem obserwował wmaszerowujące Brygady Budowlane. Widok cywilów salutujących z narzędziami pracy w dłoniach był surowy i wymowny - biła od nich dyscyplina, której nie powstydziłyby się regularne jednostki wojskowe. Gdy placem wstrząsnął okrzyk „Chwała Nordacie!”, Piotr lekko skinął głową, uznając skalę tej mobilizacji.

- Imponująca dyscyplina, Panie Prezydencie - zwrócił się do Augusta, gdy ruszyli w stronę gmachu Kongresu. - Widząc te brygady, rozumiem, dlaczego mówi Pan o Odrodzeniu. To żywy fundament.

Gdy zbliżali się do schodów Kongresu, Suworow wyprostował sylwetkę, dostosowując krok do powagi miejsca.

- Skoro ci ludzie są krwią w żyłach państwa, to my jesteśmy jego sercem, które musi nadawać odpowiedni rytm. Chętnie skorzystam z zaproszenia na mównicę. Mam kilka słów, które Naród Nordacki, jak i Wasz Kongres, powinny usłyszeć właśnie dzisiaj. To odpowiedni moment, by nakreślić wspólną drogę dla naszych narodów.

Suworow rzucił szybkie, porozumiewawcze spojrzenie swojemu adiutantowi, sprawdzając, czy teczka z dokumentami jest w gotowości.

[Elina von Gredensburg]

W tym ja jestem jestem Elektem-Ministerka spraw Zagranicznych w Związku Winkulijskiego, w tym dopowiem że Ruch TŚK bo i głosimy Śmierć Kalkinistom w ten sposób powiem że Kaliniści to są terroryści i trzeba na nich uważać bo mi nie dali obywatelstwa w IV Rep. Muratyki to jakiś skandal tak powiedzieć. W tym że Związek Winkulijski też dołączył do Ruchu TŚK i wszystko przez Elekta-Ministerką spraw Zagranicznych w Związku Winkulijskiego. W tym dawna obywatelka w Rep. Bialeńskiego a teraz obecna obywatelka II FN i Zwiazku Winkulijskiego powiem że mi jest tutaj łatwiej żyć w II FN u nich na forum tutaj bo lepszy poziom życia. W tej defilacie jestem tylko gościem tzw. nie formalne spotkanie jako Elekt to czyli ja.

[August de la Sparasan]

Cytuję słowa Markus Wettin (16 maj 2026, 15:34):

- Chciałbym dopytać o Ruch 12 Kwietnia, a mianowicie jakie są jego cele i jaką rolę odgrywa w obecnym systemie? Trochę się pozmieniało od mojej ostatniej wizyty.

- Cóż, jest to ruch ponadpolityczny i wykształcił się w odpowiedzi na poprzedni rząd, zdominowany przez kalkilistów, którzy próbowali zniszczyć nasze państwo, zniszczyć Nordatę. Obywatelski Ruch 12 Kwietnia stanął wtedy w obronie II Federacji, a kalkiliści zbiegli na południe, do Muratyki. Od tego momentu odbudowujemy Nordatę i czynimy ją silniejszą. Dążymy do przywrócenia jej potęgi, niekoniecznie w militarnym sensie -

objaśniał de la Sparasan w drodze do Kongresu.

- Kiedyś, może, obejmie on nie tylko politykę, gospodarkę i kulturę, ale całość państwa, dopisując Odrodzenie Narodowe do listy najwspanialszych wydarzeń w dziejach Nordaty -

Cytuję słowa Piotr Suworow (16 maj 2026, 15:41):

Skoro ci ludzie są krwią w żyłach państwa, to my jesteśmy jego sercem, które musi nadawać odpowiedni rytm. Chętnie skorzystam z zaproszenia na mównicę. Mam kilka słów, które Naród Nordacki, jak i Wasz Kongres, powinny usłyszeć właśnie dzisiaj. To odpowiedni moment, by nakreślić wspólną drogę dla naszych narodów.

- Oczywiście, zapraszam raz jeszcze. W końcu tutaj bije serce politycznego systemu Nordaty -

dodał, gdy już wchodzili do budynku.

[Burek]

Cytuję słowa Elisa von Rozmarinowa (16 maj 2026, 15:53):

w tym dopowiem że Ruch TŚK bo i głosimy Śmierć Kalkinistom w ten sposób powiem że Kaliniści to są terroryści

bars

[August de la Sparasan]

- Jest i pan Premier, Wasze Ekscelencje, Premier II Federacji Nordackiej, Burek von Trinitz -

tu też dokonał przedstawienia człowieka, którego napotkali u wejścia do Sali Obrad.

- Wkrótce wygłosić ma on expose. Może wydać się Ekscelencjom specyficzny w obyciu, ale zapewniam, że jest nadzwyczaj skutecznym i uzdolnionym politykiem -

[Burek]

W tym ja witam no tą delegację z tej Bialenii no tutaj w tym tzw. kongresie.

[Peter Grüner]

Prezydent Piotr Suworow pewnym krokiem wszedł na mównicę, poprawiając mikrofon. Przez chwilę panowała cisza, którą przerwał dopiero odgłos rozpinanej teczki adiutanta, stojącego tuż obok. Suworow powiódł wzrokiem po zgromadzonych delegatach, po czym zaczął donośnym, spokojnym głosem:

Cytat:

Wysoki Kongresie! Panie Prezydencie! Panie Premierze! Obywatele Federacji Nordackiej!

Przybywam do Was z Wolnogradu nie tylko jako sąsiad, ale jako sojusznik, który pamięta. Przed chwilą na placu widziałem siłę Waszego narodu - nie w karabinach, a w narzędziach pracy. To budzi szacunek. Ale przyjaźń między naszymi narodami została wykuta w znacznie trudniejszych okolicznościach.

Kiedy nad Federacją zawisły czarne chmury secesji Westlandu, kiedy jedność Waszego państwa była zagrożona, Republika Bialeńska nie szukała wymówek. Staliśmy ramię w ramię z władzami w Achkovie, bo wiedzieliśmy jedno: silna i zjednoczona Federacja to bezpieczny region dla nas wszystkich. Nie będąc jeszcze prezydentem Bialenii wsparłem stronę rządową wtedy i deklaruję to z pełną mocą - będę wspierać ją zawsze, gdy zagrożony będzie ład i porządek.

Dziś, w dobie Waszego Odrodzenia Narodowego, czas przekuć tę solidarność w trwałą architekturę współpracy. Chcę, byśmy wspólnie budowali nowoczesność.

Dlatego, w imieniu Narodu Bialeńskiego, mam zaszczyt przekazać na ręce Pana Prezydenta oraz całego Narodu Nordackiego oficjalne zaproszenie na Dni Nordaty, które odbędą się w Wolnogradzie w dniach 28 maja – 4 czerwca. Chcemy gościć Was u siebie, by pokazać naszym obywatelom, jak wielki potencjał drzemie w naszej współpracy.

Niech to zaproszenie będzie symbolem nowej ery. Ery, w której Bialenia i Federacja Nordacką nie tylko współistnieją, ale wspólnie nadają tempo całemu regionowi.

Niech żyje przyjaźń bialeńsko-nordacka! Odważnie naprzód!

Suworow zakończył przemówienie, a w sali Kongresu zapadła na sekundę cisza, którą szybko przerwały pierwsze brawa.

[Markus Wettin]

Gdy aplauz zaczął cichnąć, Markus Wettin wstał z zajmowanego miejsca, wygładził marynarkę, poprawił mankiety koszuli i spojrzał na zgromadzonych delegatów oraz Prezydenta. Następnie spokojnym krokiem podszedł do mównicy. - Dziękuję za możliwość zabrania głosu przed Kongresem - na sali zapanowała chwila skupienia. - To dla mnie zaszczyt móc dziś zwrócić się do państwa w tak ważnym momencie tej wizyty - po krótkiej pauzie przeszedł do właściwej części przemówienia, pewniejszym, bardziej rzeczowym już tonem rozpoczął:

Szanowni!

Niezmiernie się cieszę, że mogę towarzyszyć Panu Prezydentowi Piotrowi Suworowowi w tej jakże ważnej wizycie w II Federacji Nordackiej. Ważnej z wielu względów, ale przede wszystkim w kontekście współpracy pannordackiej.

Obchody Dnia Nordaty, na które wraz z Panem Prezydentem przybyliśmy, by wręczyć zaproszenia, stanowią doskonałą okazję do zacieśnienia relacji. Miejmy nadzieję, że to wspólne święto nas wszystkich, otworzy przestrzeń do wielu wspólnych inicjatyw i projektów, które będą służyć całemu obszarowi Nordaty.

Uważam, że idea pannordatyzmu ma wciąż wiele do zaoferowania. Jak już wspomniałem w swoim exposé wygłoszonym w Bialenii, najważniejsze, aby służyła ona dobru całej nordackiej wspólnoty. Koncepcja Nordaty Ojczyzn, gdzie stawiamy na odrębność polityczną państw, ale przy zachowaniu jak największej możliwej współpracy gospodarczej, sportowej, kulturalnej czy militarnej, może dać naprawdę doskonałe efekty. Idealnym przykładem tego może być właśnie zbliżający się Dzień Nordaty.

Ze swojej strony, jako Minister Spraw Zagranicznych Republiki Bialeńskiej deklaruję pełną gotowość do współpracy, mając nadzieję, że relacje między naszymi państwami będą rozwijały się w duchu wzajemnego zaufania oraz szacunku.

Dziękuję.

Minister lekko skinął głową w geście podziękowania, po czym odsunął się od mównicy, dając tym samym znak, że jego przemówienie dobiegło końca.

[August de la Sparasan]

Później na mównicę wstąpił August de la Sparasan:

Wasza Ekscelencjo Prezydencie Bialenii!

Wasza Ekscelencjo Ministrze Spraw Zagranicznych Bialenii!

Wasza Ekscelencjo Premierze!

Drodzy Kongresmeni!

Szanowni Obywatele!

Relacje Federacji Nordackiej z Bialenią są dość długie i niestety nie zawsze przebiegały zgodnie z oczekiwaniami obu stron. Obecnie jednak mamy szansę i sądzę, że powinniśmy to zmienić. Obecnie możnaby wyróżnić na tle polityczno-aktywnościowym swoistą Wielką Czwórkę Mikroświata. Z owej czwórki dwa państwa położone są na Kontynencie Północnym - Nordata i Bialenia. Sądzę zatem, że logicznym i obustronnie zyskownym byłoby podjęcie współpracy. Niewątpliwie są po obu stronach ludzie uprzedzeni do "tych drugich", ale to jednostki. Mogę zapewnić, że II Federacja Nordacka jest w pełni otwarta na współdziałanie, a tym samym oczywiście przyjmuję, w imieniu Obywateli, zaproszenie na obchody Dnia Nordaty. Może to być pierwsze wydarzenie tego rodzaju od dawna. Natomiast chciałbym, nim Wasze Ekscelencje Prezydent i Minister opuszczą nasze ziemie, uczcić Waszą wizytę bankietem w Pałacu Prezydenckim, na który oczywiście zapraszam wszystkich zgromadzonych.

Niech żyje przyjaźń bialeńsko-nordacka!

[August de la Sparasan]

Potem przedstawiciele obu delegacji udali się do Pałacu Prezydenckiego na uroczysty bankiet. Stół zastawiono potrawami z różnych części Federacji, toteż z różnych kultur (choćby znana i ceniona kuchnia innordzka rodem z Doctriny), było też sporo "używek" - słynne repujerskie ciastka o smaku kanomu, kiriańskie pryncypałki i oczywiście amatorska betonówka, którą to właśnie pod koniec toast wzniósł Prezydent II Federacji Nordackiej:

- Za przyjaźń bialeńsko-nordacką! -

[Peter Grüner]

Prezydent Suworow bez wahania chwycił za kieliszek wypełniony legendarnym trunkiem. Zapach "betonówki" był ostry, ale Piotr nie dał po sobie poznać, że to dla niego nowość. Uniósł szkło wysoko, tak by światło żyrandoli odbiło się w tafli alkoholu.

- Za przyjaźń, która nie boi się trudnych dróg i za narody, które wiedzą, jak je wspólnie budować! - odpowiedział pewnym głosem, po czym pewnie wychylił zawartość, zgodnie z nordackim zwyczajem.

Gdy piekący płyn spłynął do gardła, Suworow odstawił kieliszek z lekkim uśmiechem i skosztował kiriańskiej pryncypałki, by złagodzić uderzenie mocy trunku.

[Markus Wettin]

- No Panowie! Widzę, że wreszcie przechodzimy do najprzyjemniejszej części wizyty - z radością powiedział Markus.

Sięgnął po kieliszek, unosząc go w geście odpowiedzi na poprzednie toasty.

- Trudno o lepszy symbol relacji niż wspólne, kulturalne delektowanie się trunkami i zagryzanie pryncypałkami - dodał z lekkim uśmiechem. - No to za przyjaźń, dobrą współpracę i następne owocne spotkania! - rzucił krótko, po czym bez wahania wychylił kieliszek.

[August de la Sparasan]

Pod sam koniec bankietu Prezydent Federacji wstał z miejsca, po czym podszedł do stojącej blisko skraju stołu, wyraźnie przyszykowanej na ten moment szkatułki.

- Wasze Ekscelencje, chciałbym udowodnić wolę przyjaźni i dobre intencje ze strony II Federacji Nordackiej, dlatego też...

Tu otworzył szkatułkę i wyjął z niej dwa egzemplarze dokumentu oraz pióro, którym szybko je podpisał.

- Niniejszym tym rozporządzeniem odznaczam Wasze Ekscelencje Krzyżami Zasłużonych w budowaniu stosunków międzynarodowych. Gratuluję! -

Po czym wyjął ze szkatułki i same ordery, przyznając je kolejno Prezydentowi i Ministrowi Spraw Zagranicznych Republiki Bialeńskiej.