Mimo że postronni o tym nie wiedzą, Kirianopol, znane wcześniej jako Kirian City i Kirianogród (to ostatnie w średniowieczu), ma sieć kanałów, tuneli i przejść pod ulicami oplatającymi metropolię prawie tak gęsto jak same ulice, ale pod ziemią. Cóż, są problemy z zalewami, ale plusy są takie, że istnieje zaawansowana poczta pantoflowa, a w kiriańskich warunkach poczta kozakowa, dzięki czemu wieść o krzyżowcach wkrótce była na ustach całego miasta. Przybyszów powitano kwiatami i wódką begnamską (a także świeczkami churchilgradzkimi sprowadzanymi z Bornfostu...) wołając "Bohősi! Bohősi!" ("Bohaterowie! Bohaterowie!"). Przed odpłynięciem wizytę złożył również Bolesław.

Uhraińskie dziecko wita żołnierzy krzyżowców koło Kirianopola otrzymując w zamian cukierki.