Już od rana wierni fani II Federacji Nordackiej zebrali się na ulicach Achkova, by pomachać flagami i pośpiewać parę odrodzeniowych pieśni. Główne uroczystości jeszcze się nie zaczęły, ale oni postanowili być gotowi już teraz - nietrudno zauważyć było ojców po czterdziestce z wymalowanymi na twarzy barwami Federacji, jedna dziewczyna nawet przyszła w cosplayu Ewuni. Było też paru kirystów-federatów z zimnymi fajerwerkami, bo dla nich właśnie rozpoczął się Noffy Rok - dziewiąty dziesiątego cyklu trzydziestej czwartej ery; szybko ustawiono punkt ofiarny koło Mauzoleum Repulijskiego i sprowadzono kiryjskiego kapłana, który zaczął przyjmować ofiary za pomyślność Kiriów i Nordaciarzy w ogóle; lokalizacja została wybrana, raz, żeby być dobrze widocznym w centrum metropolii, a dwa, żeby wkurzyć repulijistów, którzy właśnie szli na swoje poranne modły do Mauzoleum, a niektórzy nie wytrzymywali i wdawali się w teologiczne dyskusje z kirystami.
Wszystkich jednak zaskoczył fakt, że po jedenastej biedne kugarskie dzieci zaczęły jeździć na rowerkach tu i tam i rozdawać rocznicowe gazety Szabli Kiriańskiej, wołając: "Szabla! Szabla! Harlin jednak żyje! Akrypa gwiazdą Nordaty! Odrodzenie Narodowe! Tożsamość, Tożsamość! To wszystko w Szabli! Szabla rocznicowa!". Wszyscy myśleli, że Redakcja Szabli już dawno została zamknięta przez niewypłacalność, ale najwyraźniej zarząd Utopii uznał, że sypnie jeszcze trochę kasy.
Czy ktoś chciał, czy nie chciał, czy miał flagę nordacką, czy pankiryjską, czy obie - każdy dostał po egzemplarzu Szabli. Były nawet dwa warianty: sarmacki i nordacki.
