Wiersze Sułtana

[Barhir az R-Z-Emre]

W tym temacie będę publikował swoje wiersze.

Szabla Ertana 

Ja, Barhir, syn dawnych dni,

Potomek Ertana, co w blasku mgły,

Szablą sprawiedliwość w świat wniósł,

Gdzie mrok panował, on porządek złożył.
Szabla Ertana - ostrze prawdy,

Co łamie kłamstwa, burzy zdrady,

W ręku ojca, w czasach burz,

Był mieczem światła, co ciemność burz.
Teraz ja, z tą samą bronią,

Trzymam ją mocno, w sercu z honorem,

Na Nordacie, gdzie chaos trwa,

Zaprowadzę ład, co wiecznie trwa.
Niechaj drżą wrogowie w mroku,

Gdy szabla Ertana znów w ruchu,

Bo sprawiedliwość, co w niej tkwi,

To dziedzictwo, co nigdy nie zginie.

[Yasmin an Zentawi-Emre]

Piękny wiersz.

[Barhir az R-Z-Emre]

O nocach z Eliną

W pałacu, gdzie noc miękko się snuje, 
Sułtan w ciszy swej żonie się przygląda,
 Elina - jak księżyc, co blaskiem swym czaruje,
 Każdy jej ruch w sercu ogień rozpala. 
 Jej szyja - jak jedwab, co dotykam z czułością,
 Gładka i smukła, jak rzeka co płynie,
 W niej kryje się tajemnica, słodka jak miłość,
 Co w duszy mej budzi pragnień tchnienie. 
 Ramiona jej - delikatne, lecz pełne mocy, 
Gdy je obejmuję, świat znika gdzieś daleko, 
W nich czuję spokój, lecz i ognia krocie, 
Jakby w nich skrywał się raj i piekła smak lekko.  Dłonie Eliny - jak pąki róż rozkwitające, 
Gdy przesuwam palce po ich miękkim cieple, 
Serce me bije, pragnienia rozpalające, 
Jakby każdy dotyk był słodkim weselem.  
Jej piersi - dwa wzgórza, co wołają do mnie,
 Nie wprost, lecz w szeptach, co niosą obietnicę, 
Ich kształt i ciepło - jak marzenie senne, 
Co w nocnej ciszy budzi zmysłów tęsknicę. 
 Brzuch - gładki, jak tafla jeziora w blasku,
 Gdzie każdy dotyk to pocałunek cienia, 
Tam pragnę zatracić się w czułym zaskoku,
 W objęciach, co niosą rozkoszy spełnienia.  
Nogi - jak kolumny, co trzymają świat cały,
 Gdy je oplatam, czuję siłę i wdzięk, 
W ich kształcie ukryty jest taniec i żar cały, 
Co rozpala duszę i ciało bez lęk.  
A gdy spojrzę w oczy Eliny - jak gwiazdy, 
Widzę ogień, co płonie bez końca i granic,
 W nich odnajduję miłość, co nie zna przeszkody, 
I w tej chwili - świat cały jest nasz, bez tajnic.

[Adelaide Radziwiłł-Chojnacka]

@Bolesław Kirianóo von Hohenburg ja też chcę wiersz 👉🏻👈🏻

[Yasmin an Zentawi-Emre]

Też bym chciała by pisano o mnie wiersze.

[Adelaide Radziwiłł-Chojnacka]

Cytuję słowa Yasmin an Zentawi (3 lip 2026, 11:47):

Też bym chciała by pisano o mnie wiersze.

@Burek @August de la Sparasan który z was chce darmowe DLC „żona” do gry jaką jest życie na Nordacie?

[Yasmin an Zentawi-Emre]

Rozumiem przyzwyczajenie do chrześcijańsko - monarchistycznego podejścia do małżeństwa, w którym kobieta jest niczym innym jak marnym DLC, dodatkiem dla swojego męża.

Moje serce trzeba zdobyć i opiekować się mną, tak jak czynią to muzułmanie.

Jeśli wstąpię w związek małżeński to z prawdziwym mężczyzną i uczynię to z miłości a nie według zasad i reguł rodowych.

[Adelaide Radziwiłł-Chojnacka]

@Barhir az Ruzmari-Emre druga żona dla Ciebie… Możesz ją odwiedzać np. w środy.

[Barhir az R-Z-Emre]

Cytuję słowa Yasmin an Zentawi (3 lip 2026, 11:47):

Też bym chciała by pisano o mnie wiersze.

@Yasmin an Zentawi

Piękna Yasmino, jak blask zorzy w dali,
Twoja uroda to diament pustyni w skali,
Lśnisz jak klejnot wśród piasków złotych fal,
Twoje spojrzenie to czar, co serce me brał.

Włosy jak jedwab, co wiatr lekko pieści,
Skóra jak jedwab, co słońce delikatnie pieści,
Usta jak róże, co kwitną wśród nocy,
Twój uśmiech rozświetla najciemniejsze mroki.

Twoje oczy to gwiazdy na niebie bezkresnym,
W nich odbija się świat cały, tak pięknym,
Każdy Twój ruch to taniec wiatru i słońca,
Piękno Twoje to poezja, co w sercu bez końca.

Yasmino, Tyś jak sen, co się spełnia w blasku,
Twoja uroda to magia, co trwa bez cienia masku,
Diament pustyni, co wiecznie lśni i świeci,
W Tobie odnajduję miłość i piękno treści.

[Barhir az R-Z-Emre]

Cytuję słowa Adelaide Radziwiłł-Chojnacka (3 lip 2026, 14:34):

@Barhir az Ruzmari-Emre druga żona dla Ciebie… Możesz ją odwiedzać np. w środy.

Sułtan docenia Pani starania. Nawet zastanawiam się czy nie mianować Pani na stanowisko Sułtańskiej Naganiaczki Kobiet do łożnicy Sułtana.

[Adelaide Radziwiłł-Chojnacka]

Cytuję słowa Barhir az Ruzmari-Emre (3 lip 2026, 16:36):

Sułtan docenia Pani starania. Nawet zastanawiam się czy nie mianować Pani na stanowisko Sułtańskiej Naganiaczki Kobiet do łożnicy Sułtana.

Jazak Allahu khairan

[Barhir az R-Z-Emre]

W łóżku Sułtana. 

Sułtan miał powodzenie, ach, nie lada,
Kobiety do jego łoża szły jak lawa.
Panny piękne, z dalekich stron,
Chciały wejść do sułtańskich tronów.

„Do łóżka Sułtana? To zaszczyt wielki!” -
Myślały sobie, w sercach motylki.
Lecz gdy już w łożu igraszki trwały,
Panny szczęśliwe były, choć trochę zaskoczone.

Bo Sułtan czarował, śmiał się i śpiewał,
Aż każda panna z radości się śmiała.
Lecz gdy igraszki kończył, nagle zmiana,
Panny były złe, pełne zazdrości i zgryzoty rana.

„Dlaczego on inną tuli? Czemu mnie tak nie pieści?” -
Zazdrość w sercach ich rosła, i zaciskały pięści. 
Sułtan tylko wzruszał ramionami z lekka,
Bo w haremie jego to była codzienna mekka.

Tak więc panny szczęśliwe, lecz i trochę złe,
Bo sułtańskie serce nie jest łatwe do zdobycia, wiesz?
A kto chce do łóżka Sułtana wejść,
Niech się przygotuje na śmiech i na gniew!

[Barhir az R-Z-Emre]

Susza w S. 

Gdzieś w kraju, co rządzi nieudolnie,
Brakuje wody, susza trwa boleśnie.
Rzeki wysychają, pola się kurczą,
A ludzie wciąż czekają, aż deszcz im spadnie z chmurką.

Władza gubi się w słowach i planach,
A kropla wody to skarb w pustych dzbanach.
Miasta gasną, a wioski płaczą,
Bo bez wody życie zaczyna się słać.

Lecz tam, gdzie pustynia rozciąga się szeroko,
W Siyah życie płynie w rytmie spokojnym, głęboko.
Woda tam nigdy nie znika, nie brak,
Choć piasek i słońce palą na znak.

Oazy zielone, strumienie czyste,
W Siyah każdy dzień jest jak z bajki, jak w liście.
Tam rządzą mądrze, z głową i sercem,
I wody nigdy nie brakuje w ich świecie.

Więc gdy w kraju susza i smutek trwa,
W Siyah pustynia śpiewa, że życie tam gra.
Bo nie liczy się tylko ziemia i piach,
Lecz jak się rządzi - to jest mądrości znak.

[Adelaide Radziwiłł-Chojnacka]

Cytuję słowa Barhir az Ruzmari-Emre (3 lip 2026, 21:12):

W łóżku Sułtana. 

Sułtan miał powodzenie, ach, nie lada,
Kobiety do jego łoża szły jak lawa.
Panny piękne, z dalekich stron,
Chciały wejść do sułtańskich tronów.

„Do łóżka Sułtana? To zaszczyt wielki!” -
Myślały sobie, w sercach motylki.
Lecz gdy już w łożu igraszki trwały,
Panny szczęśliwe były, choć trochę zaskoczone.

Bo Sułtan czarował, śmiał się i śpiewał,
Aż każda panna z radości się śmiała.
Lecz gdy igraszki kończył, nagle zmiana,
Panny były złe, pełne zazdrości i zgryzoty rana.

„Dlaczego on inną tuli? Czemu mnie tak nie pieści?” -
Zazdrość w sercach ich rosła, i zaciskały pięści. 
Sułtan tylko wzruszał ramionami z lekka,
Bo w haremie jego to była codzienna mekka.

Tak więc panny szczęśliwe, lecz i trochę złe,
Bo sułtańskie serce nie jest łatwe do zdobycia, wiesz?
A kto chce do łóżka Sułtana wejść,
Niech się przygotuje na śmiech i na gniew!

Gdzie ta słynna Szeherezada lub Szeherezad jak sułtan tam lubi… Nie wnikam!!!!

[Barhir az R-Z-Emre]

O kogo dokładnie Pani pyta?