Drodzy bracia i siostry, poddani... Nadchodzi czas w życiu mężczyzny, że zapomina on o świecie bo poznaje kobietę swojego życia...
Napisałem wiersz na tą okazję.
Poznałem kiedyś Elise w blasku dnia,
Jej piękno jak wiosna, co serce rozgrzewa.
W oczach miała gwiazdy, co świecą tak jasno,
A uśmiech jej ciepły był jak słońca blask jasno.
Jej krok lekki, jak wiatr pośród kwiatów w polu,
Każde słowo jej brzmiało jak najpiękniejszy solą.
Elisa, imię jak melodia w sercu gra,
Oczarowała mnie, to prawda, nie bajka.
Jej spojrzenie czaruje, jak noc pełna snów,
Z nią każda chwila to skarb, to cudowny cud.
Poznać Elizę - to jak znaleźć raj,
Jej piękno i dusza - to mój największy skarb.
