Siemson, można kurde ten zająć się byłą daleriańską azymutią obecnie pod kontrolą Muratyki? Jakiś freut dostać czy tam coś?
Arcydemon wojny, Khorne, wybuchł tak wielkim gniewem na moje proroctwa, że sama jego aura wściekłości wgniotła mnie z impetem w ziemię. Siła uderzenia była tak potężna, że przebiłem się na samo dno lądolodu, na którym stoi stolica Imperium Chaosu. Odnalazłem się wówczas w lochach Khorna, gdzie orędownicy pokoju, spokoju i przyjaźni byli doprowadzani do obłędu niewyobrażalnymi torturami. Widziałem cele więzienne zbudowane z czystej energii nienawiści, w których wszystkie kąty miały więcej niż 180 stopni, a i tak tworzyły jakimś cudem zamkniętą przestrzeń. Samo patrzenie na te oszalałe struktury wywoływało we mnie niewyobrażalne cierpienie, nie wspominając o rzeczach, którym poddawani byli osadzeni - na samo ich wspomnienie skręcam się z bólu.
Siemson, można kurde ten zająć się byłą daleriańską azymutią obecnie pod kontrolą Muratyki? Jakiś freut dostać czy tam coś?
Ugółem to Azymutia jako jedyny Ulen nie jest podzielona na freuty. Mogę jednak zaproponować stanowisko Dyrektora całej gminy dalerskiej. Jak ona wygląda może się kulega zapoznać na poniższych mapkach:
Ugółem to Azymutia jako jedyny Ulen nie jest podzielona na freuty. Mogę jednak zaproponować stanowisko Dyrektora całej gminy dalerskiej. Jak ona wygląda może się kulega zapoznać na poniższych mapkach:
Czy takie dyrektorstwo by Cię interesowało? 🙂
Czyli zarządca gminy to Dyrektor. No dobra, mogę podjąć się tego zadania. Alżby urealistycznić świat przedstawiowy, chciałbym jako realna osoba sprawować dyrektorstwo nad gminą dalerską pod postacią narracyjną. Nie będę zakładał specjalnie dla niej nowego konta - będę pisać z tego. Realnie to ja zarządzam gminą, ale w świecie przedstawionym, w roleplayu, Dyrektorem jest zmuratykanizowany daleriańczyk. Wymyślę jeszcze jakieś personalia. Byłoby coś takiego możliwe?
Arcydemon wojny, Khorne, wybuchł tak wielkim gniewem na moje proroctwa, że sama jego aura wściekłości wgniotła mnie z impetem w ziemię. Siła uderzenia była tak potężna, że przebiłem się na samo dno lądolodu, na którym stoi stolica Imperium Chaosu. Odnalazłem się wówczas w lochach Khorna, gdzie orędownicy pokoju, spokoju i przyjaźni byli doprowadzani do obłędu niewyobrażalnymi torturami. Widziałem cele więzienne zbudowane z czystej energii nienawiści, w których wszystkie kąty miały więcej niż 180 stopni, a i tak tworzyły jakimś cudem zamkniętą przestrzeń. Samo patrzenie na te oszalałe struktury wywoływało we mnie niewyobrażalne cierpienie, nie wspominając o rzeczach, którym poddawani byli osadzeni - na samo ich wspomnienie skręcam się z bólu.
Czyli zarządca gminy to Dyrektor. No dobra, mogę podjąć się tego zadania. Alżby urealistycznić świat przedstawiowy, chciałbym jako realna osoba sprawować dyrektorstwo nad gminą dalerską pod postacią narracyjną. Nie będę zakładał specjalnie dla niej nowego konta - będę pisać z tego. Realnie to ja zarządzam gminą, ale w świecie przedstawionym, w roleplayu, Dyrektorem jest zmuratykanizowany daleriańczyk. Wymyślę jeszcze jakieś personalia. Byłoby coś takiego możliwe?
Myślę, że nie będzie to problem. Myślę tylko jak to ująć w Ukazie, ale tu chyba rozwiązanie jest proste - jak wykminisz personalia daj znać, to zawrę w prawie twoje faktyczne dane i te, pod którymi będziesz działał.
Ugółem to Azymutia jako jedyny Ulen nie jest podzielona na freuty. Mogę jednak zaproponować stanowisko Dyrektora całej gminy dalerskiej. Jak ona wygląda może się kulega zapoznać na poniższych mapkach:
Dużo obowiązków mam ostatnio. Jak będę gotowy to napiszę.
Arcydemon wojny, Khorne, wybuchł tak wielkim gniewem na moje proroctwa, że sama jego aura wściekłości wgniotła mnie z impetem w ziemię. Siła uderzenia była tak potężna, że przebiłem się na samo dno lądolodu, na którym stoi stolica Imperium Chaosu. Odnalazłem się wówczas w lochach Khorna, gdzie orędownicy pokoju, spokoju i przyjaźni byli doprowadzani do obłędu niewyobrażalnymi torturami. Widziałem cele więzienne zbudowane z czystej energii nienawiści, w których wszystkie kąty miały więcej niż 180 stopni, a i tak tworzyły jakimś cudem zamkniętą przestrzeń. Samo patrzenie na te oszalałe struktury wywoływało we mnie niewyobrażalne cierpienie, nie wspominając o rzeczach, którym poddawani byli osadzeni - na samo ich wspomnienie skręcam się z bólu.
