Wniosek o obywatelstwo

Franciszek Kirianóo von Hohenburg-Radziwiłł: Kontrybutor; Posty: 81; Rejestracja: 24 lut 2025, 0:11

Cytuj

Post autor: Franciszek Kirianóo von Hohenburg-Radziwiłł » 11 lut 2026, 15:18

Szanowny Panie Prezydencie!

My Franciszek von Hohenburg-Karandziej składamy wniosek o obywatelstwo II Federacji Nordackiej (czy tam jego przywrócenie)

Z Poważaniem

Ostatnio zmieniony 11 lut 2026, 15:18 przez Franciszek Kirianóo von Hohenburg-Radziwiłł, łącznie zmieniany 1 raz.

Franciszek Kirianóo von Hohenburg-Radziwiłł

Były Premier II Federacji Nordackiej

Kanonik oraz prezbiter KPP

Król Czermnej

Bolesław Kirianóo von Hohenburg: Mały Król; Posty: 2974; Rejestracja: 05 gru 2021, 13:05

Re: Wniosek o obywatelstwo

Cytuj

Post autor: Bolesław Kirianóo von Hohenburg » 11 lut 2026, 22:12

Szanowny Franku!

Obywatelstwo przywróciłem. Witamy ponownie!

Pozdrawiam,
(-) Bolesław Kirianóo von Hohenburg
VII Prezydent II Federacji Nordackiej

DW: @Franciszek von Hohenburg-Karandziej

Bolesław Kirianóo von Hohenburg de la Sparasan
w Winkulii jako Mikołaj III

Wierny Przenajświętszego Kościoła Kiryjskiego

"Gdy gardzisz mszą i pierogiem: Idźże sobie z Panem Bogiem! A kto prośby nie posłucha: W imię Ojca, Syna, Ducha!"

Kamiljan de Harlin: Mistrzunio; Posty: 1604; Rejestracja: 30 cze 2022, 13:37

Re: Wniosek o obywatelstwo

Cytuj

Post autor: Kamiljan de Harlin » 12 lut 2026, 18:28

Sigma, ale byś zresetował formatowie, albo jakiś admin by naprawił, żebym widział cokolwiek w ciemnym trybie forum.

15173543_Symbole_b3Fstw.png.e11e872a1d6dc8abb4a2b65b8439dc0b.png

Arcydemon wojny, Khorne, wybuchł tak wielkim gniewem na moje proroctwa, że sama jego aura wściekłości wgniotła mnie z impetem w ziemię. Siła uderzenia była tak potężna, że przebiłem się na samo dno lądolodu, na którym stoi stolica Imperium Chaosu. Odnalazłem się wówczas w lochach Khorna, gdzie orędownicy pokoju, spokoju i przyjaźni byli doprowadzani do obłędu niewyobrażalnymi torturami. Widziałem cele więzienne zbudowane z czystej energii nienawiści, w których wszystkie kąty miały więcej niż 180 stopni, a i tak tworzyły jakimś cudem zamkniętą przestrzeń. Samo patrzenie na te oszalałe struktury wywoływało we mnie niewyobrażalne cierpienie, nie wspominając o rzeczach, którym poddawani byli osadzeni - na samo ich wspomnienie skręcam się z bólu.