Wizyta JCM Peetriego Romanaava

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Wizyta dyplomatyczna

Jego Cesarskiej Mości
Peetriego Romanaava

w Kanugradzie

Przez cały dzień Dwór ciężko pracował, aby po godzinie dwudziestej pierwszej być gotowym na przyjęcie Niebiańskiego Cesarza Nan Di, który miał przylecieć z Lotniska im. 7 lutego. Zostanie tam powitany przez Mikołaja III i delegację winkulijską, a następnie razem przejadą ulicami stolicy do jej centrum, gdzie zagraniczni partnerzy zostaną ugoszczeni. Teraz pozostało już tylko oczekiwać przylotu.

[Peetri Romanaav]

Późnym wieczorem znad horyzontu powoli zaczął się wyłaniać samolot Jego Imperatorskiej Mości, który zmierzał na spotkanie z Mikołajem III. Dla wielu jest to coś niesamowitego, bowiem ostatnim razem władze winkulijskie i nandyjskie miały okazję widzieć się aż 2 lata temu. Sami jednak władcy obu państw mieli okazję widzieć się podczas prac Kongresu i kampanii wyborczych w Federacji Nordackiej.

Romanaav nie ukrywa swojego pozytywnego nastawienia na spotkanie z Mikołajem, bowiem widzi w tym możliwość na poprawienie relacji między tymi państwami, a zarazem nawiązanie nowych lepszych umów zarówno handlowych jak i dyplomatycznych.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Po potwierdzeniu ostatnich formalności winkulijska wieża lotów zezwoliła na lądowanie, a samolot zaczął lądowanie. Mikołaj wraz z delegacją z Dworu wyszli na płytę lotniska, żeby osobiście powitać Cesarza Nan Di. Mieli okazję obserwować hamowanie maszyny oznaczonej jako RAT PH-748V, po czym z jej drzwi wyłonił się sam Romanaav.

Winkulijczycy podeszli, a po paru powitalnych grzecznościach monarcha zaproponował Nandyjczykom przejście do kolumny limuzyn, które miały ich wszystkich zawieść do Pałacu Królewskiego w Kanugradzie. Już wcześniej upewniono się, że ruch w kluczowych dla przejazdu ulicach miasta nie będzie blokowany.

[Peetri Romanaav]

Peetri podążał za Mikołajem w kierunku limuzyn, machając ludziom zgromadzonym w po drodze. Na płycie przywitał też swojego Ministra Spraw Zagracznicznych oraz uścisnął dłoń Ministra z Związku Winkulijskiego. Podziwiając żołnierzy ustawionych w szpalerze szedł między nimi tak jak to robił lata temu w czasach swojej służby w Siłach Zbrojnych Republiki Bialeńskiej oraz Federacji Brodryjskiej. Przy limuzynach czekało jeszcze obu monarchów zdjęcie zanim wsiądą do swoich wozów i potem tylko podróż do Pałacu Królewskiego.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Po przybyciu do Pałacu Królewskiego obaj monarchowie przedarli się przez tłum dziennikarzy i gapiów, pojawiając się wraz z swymi delegacjami na schodach. Zorganizowali tam jeszcze jedną krótką sesję zdjęciową, pozdrawiając zgromadzonych, po czym zniknęli za drzwiami Pałacu. Na następną godzinę przewidziana teraz była uroczysta kolacja, po czym Mikołaj i Peetri przystąpią do rozmów za zamkniętymi drzwiami.

[Peetri Romanaav]

Podczas rozmowy obu monarchów Imperator Peetri przekazał Królowi Mikołajowi informację dotyczącą zawiązania się Nandyjskiej Kompanii Dalekozachodniej, która w swoim założeniu ma na celu wspierać handel miast portowych, a także wspierać lokalne społeczności. Poza tym przypomniał on o tym, że pamięta postanowienia umowy zawiązanej za czasów  Króla Alfreda i dalej respektuje jego postanowienia. Wierzy, że dobre stosunki między obydwoma państwami będą trwały jak najdłużej.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Mikołaj z zainteresowaniem słuchał wieści dotyczących Nandyjskiej Kompanii Dalekozachodniej, zapewniając o swoim wsparciu dla rozwoju podobnych inicjatyw w regionie Nordaty Środkowo-Wschodniej i zadeklarował gotowość przyłączenia do niej co najmniej kilku chętnych winkulijskich miast portowych.

- Potencjalna przyszła współpraca z Związkiem Winkulijskim umożliwiłaby objęcie handlem całego Kontynentu Północnego i nie tylko ze względu na strategicznie rozproszone winkulijskie terytoria na Nordacie - mówił.

Ucieszył się również na wzmiankę o dawnym traktacie między oboma państwami i zadeklarował, że wciąż gotów jest go wypełniać, a nawet poszerzać zakres współpracy.

[Peetri Romanaav]

Słowa Mikołaja o wsparciu dla Nandyjskiej Kompanii Dalekozachodniej oraz gotowości włączenia winkulijskich miast portowych były dla mnie jasnym sygnałem, że otwiera się przed nami nowy rozdział współpracy. Na koniec Peetri zapewnił, że drzwi do dalszych rozmów pozostają szeroko otwarte. Z jego perspektywy był to moment, w którym obie strony mogły poczuć, że nie kończymy wizyty, lecz rozpoczynamy wspólną drogę ku nowym możliwościom.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Dwaj przywódcy gawędzili jeszcze czas jakiś przy kolacji, a po jej zakończeniu przenieśli się do innej sali, aby domknąć rozmowy.

[Peetri Romanaav]

Wizyta zbliżała się do końca. Na sam koniec obaj monarchowie mają przejść do konferencji prasowej, wyznaczyć datę kolejnego spotkania tym razem w Wiecznym Mieście, a następnie Imperator Peetri ma wyruszyć do Imperium Nandyjskiego.

[Ewe Novak]

ja mam pomysł niech z Imperium Nandyjskiego tam to chyba monarchia, to niech Kiriańczyk wejdzie na tron, to będzie WIELKA POTĘŻNA NORDATA pod przywództwem Bolesława i nie będzie podziałów, granic, nie będzie niczego

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

W czasie konferencji prasowej Mikołaj i Peetri potwierdzili owocność spotkania i zapowiedzieli, że Król Winkulii przyleci do Wiecznego Miasta w Nan Di w dniach 3-4 stycznia 2026. Następnie władca Związku podziękował Nandyjczykowi za wspólnie spędzony czas i obaj panowie zostali odwiezieni pod Lotnisko im. 7 lutego.

[Peetri Romanaav]

Na płycie lotniska imienia 7 lutego w Kanugardzie panowała uroczysta cisza, przerywana jedynie szelestem sztandarów i stukotem paradnych butów straży. Jego Imperatorska Mość Peetri, otoczony blaskiem purpury i złota, wstąpił na pokład samolotu rządowego. Gdy maszyna uniosła się w powietrze, tłum zgromadzony na tarasie widokowym wzniósł dłonie w geście pożegnania. Lot ku Nandyjskiemu Wiecznemu Miastu jawił się niczym podróż w stronę legendy — majestatyczny, spokojny, a zarazem pełen obietnicy nowego rozdziału.