Drodzy Obywatele,

Szanowni Goście Zagraniczni,

Muszę przyznać, iż dawno powinienem był wydać to oświadczenie, zanim zaszła realną potrzeba, by wygłoszone zostało, doszło bowiem do groźnego precedensu.

W dniu wczorajszym Prezydent IV Republiki Muratyki przy okazji swojego zaprzysiężeniu wygłosił otwarcie wrogą i obelżywą wobec II Federacji Nordackiej mowę. Nie jest to oczywiście żadna nowość, państwo to za jego rządów obrało jasny kurs antynordacki, a i on sam wielokrotnie opowiadał się przeciw istnieniu Federacji, wspierając swoje słowa czynami, przez co kraj, któremu przewodzi, i Kalkilistyczna Partia Federacji (przechrzczona obecnie na Kalkilistyczną Partię Muratyki) wpisane zostały na nordacką Listę Organizacji Wspierających Terroryzm; w ostatnim czasie odnotowano kilka incydentów wiązanych z tymże osobnikiem i jego otoczeniem. Każdy z nich przysporzył wiele pracy naszej dzielnej administracji z Nordackiej Unii Informatycznej.

Niemniej, jak wspomniałem, otwarta wrogość państwa, które jawnie wspierało wymierzone w Nordatę ruchy separatystyczne zupełnie mnie nie dziwi. Zadziwienie wywołała natomiast w naszej sferze rządowej obecność na tym samym zwierzogrodzkim zaprzysiężeniu władz mikronacji deklarujących wolę utrzymywania przyjaznych stosunków z II Federacją Nordacką. Nasuwa się pytanie, czy są oni świadomi, iż swoją obecnością w tym miejscu i czasie dają oni aktywne przyzwolenie dla prowadzonej przez Muratykę jawnie wrogiej i agresywnej polityki, wspieranej działaniami dywersyjnymi?

Pozostaje mieć nadzieję, że nie, gdyż podejście takie zasługuje na stanowcze potępienie jako groźna aberracja. Może to w końcu być uzasadnieniem dla kontynuowania bądź eskalacji nikczemnego postępowania ze strony IV RM, skoro zamiast potępienia i tak spotyka się ona ostatecznie z oklaskami reprezentantów innych państw. Niewątpliwie też obniża to zaufanie Nordaty do swych sprzymierzeńców - jak bowiem wierzyć komuś, kto jednego dnia zapewnia o przyjaźni z naszym państwem, aby niedługo potem przyklaskiwać przywódcy państwa prowadzącego zbójecką politykę i jawnie deklarującego swą wrogość wobec samej idei pannordatyzmu?

Przyjaźń z Nordatą to nie tylko słowa, ale i idące za nimi czyny. Nordata powierzyła w Was zaufanie, które na tą chwilę zostało wystawione na ciężką próbę.

Teraz już, skoro to zostało powiedziane, chciałbym się zwrócić do drogich Obywateli w kwestii zdecydowanie weselszej. Dzięki tytanicznej pracy wyjątkowo zdolnych pracowników NUI,  którzy poświęcili naprawdę wiele swojego czasu na rzecz tworzenia lepszego jutra dla Naszej wspólnej Federacji, proces modernizacji, a właściwie, należy rzec, metamorfozy wspólnego forum zbliża się do wspaniałego sukcesu. W przeciągu najbliższych dni możliwym będzie już działanie na jego nowej wersji. Nie jest to z pewnością koniec czekających na naszą Nordatę wielkich zmian, ale ich integralna część i kolejny wielki krok, a nawet, należy rzec, wspaniały skok, ku lepszej i bezpieczniejszej Nordacie!

Bravo Administracja! Chwała Nordacie!

Drodzy Obywatele,

II Federacja Nordacka jest krajem niewątpliwie silnym i znaczącym. Cóż jednak znaczy państwo żyjące w rosnącym dobrobycie, które zamyka się na innych i gorączkowo stara się nie udzielić im ani krztyny łaski, którą została obdarzona? Obszar Królestwa Lumerii od dawna pogrążony był w chaosie i anarchii. Tamtejsi ludzie nie mogli zaznać spokoju ani bezpieczeństwa, które są dla nas oczywiste nie jako przywilej, lecz integralna część życia. Dziś pojawiła się jasna prośba o pomoc w zaprowadzeniu tam porządku i ustanowieniu stabilnej władzy.

Jest zatem jasnym i oczywistym, iż należy tego wsparcia udzielić. Tym samym nakazuję Zjednoczonym Siłom rozdysponowanie części oddziałów, które następnie zostaną przerzucone na obszar Lumerii, aby pomóc w zaprowadzeniu tam spokoju i pokoju.

Chwała Nordacie!

Drodzy Obywatele!

W dniu wczorajszym Szacowny Minister Spraw Zagranicznych Bolesław Kiranóo von Hohenburg powołał na urząd ambasadora w Księstwie Sarmacji, Republice Bialeńskiej oraz Kotlinie Edelweiss Jego Ekscelencję Kamiljana de Harlina.

Wybór ten aprobuję z pełnym przekonaniem, jestem bowiem przekonany, iż na to stanowisko możnaby znaleźć niewielu bardziej kompetentnych Nordatczyków. Nowy ambasador jest człowiekiem politycznie doświadczonym, pracowitym i lojalnym, rządząc w przeszłości tak pierwszą, jak i drugą Federacją Nordacką, niestrudzenie uczestnicząc w ich budowie i rozprzestrzenianiu pannordatyzmu. Biorąc pod uwagę jego dogłębne zaznajomienie z krajami, w których będzie nas reprezentował, nie mam ani krzty wątpliwości, iż okres jego urzędowania otworzy nie furtkę, ale szerokie wrota do rozwoju naszych relacji dyplomatycznych. Gratuluję mu zatem otrzymania stanowiska w imieniu Nordatczyków.

Chwała Nordacie!

Drodzy Obywatele,

W dniu dzisiejszym Szacowny Kongres uchwalił Akt Nadkonstytucyjny, który niezwłocznie podpisałem. Jest to dokument przełomowy i bezprecedensowy, którego nowatorska formuła ostatecznie cementuje dokonania nordackiego Odrodzenia Narodowego i chroni jego polityczne, społeczne oraz kulturowe dziedzictwo, będąc tym samym cezurą. Z chwilą bowiem, gdy została przyjęta i rozpoczęła obowiązywanie oddzielić możemy jasno etap największych polityczny reform, w którym nasza Federacja była państwem odradzanym, od państwa odrodzonego. Mam nadzieję, że długo będzie ona gwarantem odrodzeniowego porządku, który zapewnia nam wewnętrzną stabilność i zewnętrzną potęgę.

Składam w tym miejscu podziękowania wszystkim z kraju i zagranicy, którzy bronili i bronią II Federacji Nordackiej.

Bez Was nie byłoby tego pięknego dnia.

Bravo Zulu! Bravo Nordatczycy! Chwała Nordacie!

Drodzy Obywatele,

Dziś mogę z pełnym przekonaniem stwierdzić, iż zarządzona przeze mnie 6 czerwca operacja "Ręka Proroka" zakończyła się sukcesem. Nasi dzielni żołnierze ze Zjednoczonych Sił odważnie odbili obszar stolicy Lumerii, Nowej Precelkhandy, z rąk groźnych kultystów Kościoła Krwi i ustanowili tam prawowitą władzę. Minie jeszcze trochę czasu, nim powstałe z naszym wsparciem wojsko lumeryjskie odbije cały obszar kraju, lecz jestem pewien, iż podobają oni temu zadaniu. Tymczasem nie pozostaje mi nic innego, niż pogratulować Zjednoczonym Siłom oraz ich sojusznikom pięknego zwycięstwa.

Bravo Zulu, chwała Nordacie!

Drodzy Obywatele, Szanowni Goście Zagraniczni,

Jak już raz zapowiadałem publicznie i wielokrotnie prywatnie zamierzam ustąpić ze stanowiska.

Nie sądzę, aby była to zła wieść. W ciągu ostatnich miesięcy dzięki wytężonej pracy nasza Federacja nie tylko przetrwała, ale i wstąpiło w nią nowe życie, to jest Odrodzenie Narodowe. Państwo Noffonordackie, w którego stronę zmierzamy, będzie jednak potrzebować Przywódcy silnego, zdolnego i odpowiedzialnego. Ja sam tychże cech nie posiadam, jednakże starałem się, tak długo jak mogłem, zastępować właściwego lidera, który kiedyś nadejdzie, lecz w ostatnim czasie przekonałem się jasno, że nie jestem już do tego zdolny. Z tego też powodu ogłaszam, celem jawnego i transparentnego uprzedzenia Rządu oraz wszelkich zainteresowanych, iż ustąpię ze stanowiska w dniu 15 lipca bieżącego roku. Dziękuję wszystkim, który pomagali mi w trakcie trudnej służby państwu i noffonordackiej idei.

Chwała Nordacie!