Sukkerfabrikk w Freburgu pod Eihenbergiem jest największą cukrownią w Koribi oraz stanowi trzon Sukkerselskap k?l Koriben będącej hegemonem tego segmentu rynku w Muratyce i Koribi.
Sukkerselskap k?l Koriben ma pod sobą kilka cukrowni rozrzuconych po całej Koribi a Sukkerfabrikk w Freburgu jest najnowszym i najdroższym tego typu obiektem zapewniającym pracę dla kilku tysięcy osób.
Historia cukrowni w Koribi sięga roku oko 1530 gdy w naszym regionie prężnie zaczęła się rozwijać hodowla buraków cukrowych dzięki którym przemysł cukrowy stał się jedną z największych gałęzi przemysłu sporzywczego w naszym kraju.
Przemysł cukrowy rozwijał się w swoim tempie przez następne prawie 500 lat wciąż zapewniając pracę mieszkańcom Koribi.
Największy kryzys z jakim musiała zmierzyć się przemysł cukrowy w kraju była przemiana ustrojowa za czasów ZKRM kiedy to wiele przedsiębiorstw zostało w większym lub mniejszym stopniu uległo wpływom ze strony władz Koribijskiej Republiki Kalkistycznej co niemal kompletnie zrujnowało przemysł cukrowniczy w Koribi. Sukkerfabrikk w Freburgu powstała w 1925 roku była jedną z niewielu cukrowni które przetrwały kryzys i dotrwała do transformacji po przemianie ZKRM w IV Republikę.
W czasie transformacji zniesiono ingerencję państwa w produkcję a obrót cukrem i współpracę pomiędzy plantatorami i cukrowniami ponownie rozkwitła lecz w znacznie mniejszym stopniu jak niegdyś. Zlikwidowano monopol państwa na pośrednictwo w obrocie zagranicznym oraz dotacje i ulgi podatkowe dla nierentownych zakładów. Początkowym efektem tych działań był ujemny wskaźnik rentowności netto branży oraz utrata zdolności kredytowej przez co najmniej połowę cukrowni co ponownie wstrząsnęło branżą cukrową w kraju. Z powodu rozdrobnienia i rozproszenia sektora plon cukru odbudowa tego sektora gospodarki okazała się znacznie większym wyzwaniem niż początkowo sądzono.
W 2021 roku uchwalono ?małą ustawę cukrową? której celem było ustabilizowanie rynku, poprawa sytuacji zakładów produkcyjnych oraz przyspieszenie procesu prywatyzacji. Wprowadzono regulowane administracyjnie kwoty cukrowe, ceny urzędowe na buraki cukrowe i cukier oraz dopłaty do eksportu ze strony państwa celem pobudzenia sektora gospodarki. Z większości niesprywatyzowanych wcześniej cukrowni utworzono cztery główne zakłady produkcyjne będące od teraz pod kontrolą Sukkerselskap k?l Koriben stały się państwową spółką która kontroluje znaczą część przemysłu cukrowniczego w Koribi.
Z 78 cukrowni działających w roku 2018, do roku 2022 zamknięto 53. Procesy prywatyzacji pozostałych przedsiębiorstw przyspieszyły wraz ze zwiększeniem udziału inwestorów zagranicznych oraz kolejnymi programami rządowego wsparcia, nie przynosząc jednak zamierzonego efektu. W związku z tym rozpoczął się proces zamykania nierentownych zakładów, koncentracji produkcji w najbardziej efektywnych zakładach produkcyjnych oraz zmniejszanie areału uprawy buraków cukrowych oraz liczby plantatorów przy równoczesnym wzroście plonu buraka cukrowego. Do stanu dzisiejszego w Koribi pozostało niespełna 16 działających cukrowni z czego 4 najpotężniejsze zakłady stanowią własność państwowej spółki Sukkerselskap k?l Koriben, której produkcja wynosi niespełna 70% całej produkcji i przetwórstwa cukru w kraju.
Obecnie trwają zapoczątkowane przez państwo programy restrukturyzacyjne zarówno cukrowni jak i plantacji buraka cukrowego mając nadzieję iż podniosą one ponownie znaczenie rynku cukrowniczego w Koribi i całej Muratyce.
