Dom Heinricha w Bazylicach

[Heinrich von Wattzau]

Heinrich kupił dom w Bazylicach, który będzie stanowił siedzibę burmistrza, oraz miejsce jego pracy zdalnej. Oczywiście po pracy stacjonarnej w ratuszu. ? Dom wymaga jednak, zdaniem Heinricha, renowacji i odświeżenia. Przydałoby się odnowić wnętrza, usunąć jedną łazienkę i wymienić część mebli. Można by było również pomalować na nowo niektóre ściany, bo zaczęła z nich schodzić farba. Przydałoby się również mieć garaż na prywatny samochód, a może nawet zmienić elewację budynku. Plany są ambitne, tylko czy starczy pieniędzy. To była ostatnia myśl burmistrza. ?

[Heinrich von Wattzau]

Mieszkańcy Bazylic musieli w tym sezonie dość długo czekać na opady białego puchu. Jednak, gdy Heinrich się obudził, zobaczył przez okna padający śnieg. Z marszu poprawił mu się wtedy humor. Po pracy w ratuszu postanowił trochę się zabawić i ulepić bałwana. Śnieg był świeży i lepki, w sam raz do kształtowania w dłoniach. Najpierw największa kula śniegowa jako nogi, potem tułów i na końcu głowa. Jeszcze tylko ręce z gałęzi, nos z marchewki, oczy, cylinder, guziki. Jeszcze tylko szalik, miotła w ręce i bałwan gotowy. "Pięknie mi wyszło" - pomyślał Heinrich, oceniając swą pracę.

[Heinrich von Wattzau]

"Oszustwa polityków" - właśnie taką książkę polecono przeczytać Heinrichowi, by zabezpieczyć się przed oszustwami innych. Książka miała także przestrzec burmistrza przed oszukiwaniem. Wiele się z tej książki nauczył.

Heinrich, czytający książkę.

Wieczorem tego samego dnia, radna Holly Greenwood zaprosiła Heinricha na przyjęcie. Spędził razem z nią i innymi znajomymi miły wieczór, jedząc, pijąc i gawędząc o aktualnych sprawach i wydarzeniach w Bazylicach.

Heinrich, gawędzący z Holly

[Heinrich von Wattzau]

Po południu Heinrich wybrał się do Centrum Miejskiego, gdzie było lodowisko. Obok była wypożyczalnia łyżew, więc chwycił parę, płacąc kilka jordów, i zaczął śmigać. Dobrze mu szło, zrobił kilka kółek, bardzo mu się to podobało. Nagle jedna z łyżwiarek poprosiła, by zrobić z nią piruet. Heinrich, niewiele się zastanawiając, przyjął tą propozycję. Wykonali kilka obrotów, trzymając się za ręce. Niestety w pewnym momencie, nie wiadomo dlaczego, łyżwiarka nadepnęła burmistrzowi na stopę. Oboje, zanim się obejrzeli, wyrżnęli fikołka na lodzie i z niedalekiej odległości dało się słyszeć śmiechy i stłumione chichoty. No cóż, każdemu się zdarza.

[Heinrich von Wattzau]

W dniu wczorajszym Heinrich wybrał się do księgarni, by kupić trzeci tom o charyzmie, która pomoże mu jeszcze lepiej i ciekawiej przemawiać. Kupił także książkę o gotowaniu, by móc ugotować sobie coś pysznego.

Wieczorem, mimo zmęczenia, zabrał się do pracy. Miał sporo wniosków do przejrzenia. Poza tym planował kolejne budowy i przebudowy w mieście, a także zabrał się do pisania zarządzenia....