NORDATA

Podobnie jak rok temu z okazji rocznicy powstania Koribi w stolicy Eihenbergu odbędzie się parada wojskowa.

W paradzie udział wezmą wszystkie trzy rodzaje sił zbrojnych Wielkiej Armii Republiki.

Główna aleja biegnąca wzdłuż rzeki od wczesnych godzin porannych pozostaje zamknięta przez co w mieście narastają korki i duży ścisk na ulicach gdyż wielu mieszkańców na własne oczy chce podziwiać paradę. Nie wspominając już o przyjezdnych z poza miasta. Należy się spieszyć gdyż już niebawem zamknięty zostanie główny most zwodzony dzięki któremu okręty marynarki będą mogły brać udział w paradzie.

Wzdłuż samej alei również zbiera się już pokaźna grupa gapiów i dziennikarzy mimo tego że do rozpoczęcia parady pozostało jeszcze sporo czasu.

Przeciwnie ma się sprawa na trybunie rządowej przeznaczonej dla władz państwowych oraz zaproszonych gości, nigdzie nie widać jeszcze Prezydenta @Albert Fryderyk de Espada lub jego wysłanników, tak samo nie wiadomo gdzie podziewają się członkowie zaproszonej na tą uroczystość delegacji z Edelweiss, @Femme Mystere @Joachim Cargalho @Heinz-Werner Grüner.

Ludzie plotkują o wielu rzeczach ale jedna wiadomość powtarza się aż nadto często "Ponoć prezydent zaprosił delegację na kolację do pałacu a potem już nikt nikogo z nich nie widział".

Tak właśnie wygladały wyjazdy z @Heinz-Werner Grüner... Lieselotte czekała chyba zgodzinę pod drzwiami jego komnaty, a było już 15 minut po czasie. On jednak taki był. Nie wyszedł, dopóki każdy pukielek na jego głowie nie leżał w dobrym miejscu...

- Heinz, ja idę... - powiedziała w końcu, lecz wiedziała, że tak czy inaczej spotka ją prędzej czy później krytyka z tego powodu.

"Czemu na mnie nie zaczekałaś? Przecież wiesz, że ja idę pierwszy... " - już brzeczało jej w głowie, gdy pośpiesznym krokiem szła w miejsce zbiórki, skąd miał ją zabrać samochod na trybunę rządową. Jadąc autem zastanawiała się, czy @Joachim Cargalhobędzie czekał do końca...

Zadowolona zobaczyła, że na miejscu nie było również wciąż ani @Albert Fryderyk de Espadaani @Waksman, więc zasiadła sobie wygodnie na najlepszym miejscu i popalając fifkę czekała.

Ponieważ nieco zasiedzieli się na przyjęciu, zabrał się w drogę razem z @Albert Fryderyk de Espadai @Waksman.
Podrzucili go do hotelu, by mógł się szybko odświeżyć, a chwilę później już zbiegał po schodach, by czym prędzej dostać się na miejsce trybuny honorowej.

Podjechali niemal w tym samym czasie, więc pozwolili sobie na kilka luźnych zdań - Szybko się Panowie wyrobili! Wyglądacie jakby wczoraj... i dzisiaj nic się nie działo... - rzucił popijając jeszcze wodę ze szklanki zabranej z hotelu.

Gdy pojawili się na trybunie, siedziała tam tylko @Femme Mystere
- Pozwolę sobie przysiąść obok - powiedział z uśmiechem przekładając jej torebkę, którą położyła na miejscu obok siebie. Nawet się nie zastanawiał czy chciała tym dokonać jakiejś rezerwacji.
- Długo czekasz? - dopytywał i, chwytając ją za przedramię, dodał - mam nadzieję, że nie wymarzałaś. Dobrze, ze Nordata jest cieplejszym kontynentem . Nawet jeśli przebywali w podróży służbowej, starał się nie szczędzić jej drobnych gestów.

Rozglądał się jeszcze za @Heinz-Werner Grüner , który pozostawał nieobecny. - Gdybym wiedział, ze jesteś tu sama, pospieszyłbym go jeszcze przed wyjściem. Sam ledwo zdążyłem - powiedział, choć nie było to nic odkrywczego. Chwilę później przypomniał sobie, ze musi jeszcze zawiązać buty, bo nie miał na to czasu w hotelu.

Na szczęście lub dla niektórych nieszczęście, rządowa kolumna z brakującymi pasażerami dotarła na miejsce w ekspresowym czasie będąc nieustannie popędzaną przez Prezydenta.

Zdążyli w samą porę, prezydent jeszcze pośpiesznie przywitał się z już obecnymi gości na trybunie po czym zajął swoje miejsce obok @Waksman oraz delegacji z Edelweiss.

Pełniąc funkcję Hörenkomendanta WAR powstał jeszcze z miejsca i dał znać oficerowi prowadzącemu defiladę iż można rozpocząć.

W pierwszej kolejności wzdłuż alei przemaszerowały kompanie reprezentacyjne praktycznie wszystkich formacji mundurowych. Na przedzie ramię w ramie rytmicznym krokiem maszerowała kompania Sił Lądowych WAR, tuż za nimi Marynarka Wojenna oraz Siły Powietrzne. Nie mogło również zabraknąć innych niezwykle ważnych służb mundurowych. Pochód kontynuowali funkcjonariusze Milicji a zaraz za nimi funkcjonariusze Dywizji Bezpieczeństwa Varenlen, najmniej liczni przez wzgląd na liczbę osób w ich strukturach. Ich marsz dorównywał jednak bez problemu znacznie większym kompaniom przed nimi a od uderzeń aż drżała ziemia.

Swoje kompanie wystawiły również, oddziały obrony przeciw-lotniczej rozlokowane po całym kraju wraz z żołnierzami Korpusu Ochrony Granicznej, jednej z najstarszych formacji w strukturach WAR.

Uwagę wszystkich przykuł jednak w tym momencie niesamowity hałas i wark silników dochodzący z oddali. Następnie zza zakrętu wyłoniły się jednostki wojska pancernych oraz zmechanizowanych które robiły równie wiele zamieszania wśród gapiów co hałasu w okolicy.

Cała okolica aż poszarzała od unoszącego się za przejazdem kolumn pancernych dymu, chociaż o dziwo zarówno prezydent jak i członkowie delegacji nawet nie zakaszlał przez wszędobylski dym drażniący nozdrza. A no tak w końcu @Joachim Cargalho oraz @Femme Mystere podobnie jak Prezydent aktywnie służą w wojsku więc takie warunki to dla nich codzienność. Czego nie można powiedzieć o siedzącym obok @Albert Fryderyk de Espada szanownym ministrze @Waksman który od roztaczającego się do okoła dymu mało co płuc nie wypluł.

Spiker dokładnie w sekundzie gdy pojazdy przejechały już wzdłuż trybuny poprosił zgromadzonych o zwrócenie uwagi w lewo gdzie na rzece pokazały się właśnie okręty Marynarki Wojennej.

Ponownie jak rok temu Marynarkę Wojenną reprezentował jednen okręt z każdej klasy służącej w WAR, niestety nie znalazł się wśród nich okręt flagowy pancernik Leviatan. Zabrakło również jedynego lotniskowca w służbie WAR lecz z oczywistych względów wpłynięcie tych jednostek w górę rzeki jest praktycznie niemożliwe przez ich rozmiar. Jedynie nieco mniejsze jednostki są w stanie przepłynąć przez most zwodzony na trasie skutecznie blokujący większym kolosom dostęp do centrum miasta.

Defiladę zakończyć miał przelot samolotów z Sił Powietrznych, czego przelot odtworzyły najnowocześniejsze maszyny służące w WAR,

Myśliwce wielozadaniowe Atlas VMP-01 pochodzące z 1 Eskadry Lotnictwa Morskiego stacjonujące na lotniskowcu OMM Hermes, zaraz za nimi leciał najpotężniejszy i największy samolot wojskowy WAR, Atlas CP-130. Prezydent wydawał się być bardzo zadowolony z defilady, w szczególności dumą napawały go okręty i samoloty projektowane i konstruowane w większości właśnie w Koribi.

Po zakończonej defiladzie Prezydent Espada podszedł do przygotowanej mównicy:

Cytat:

Drodzy rodacy, szanowni goście

Jestem zaszczycony mogąc stać tu dziś nie tylko jak Prezydent IV Republiki ale przede wszystkim jako Prezydent Koribi, naszej drogiej ojczyzny w dzień jej największego święta. Cztery lata, dokładnie tyle możemy cieszyć się i być dumnymi z bycia koribijczykami. Ta rocznica jest jednak wyjątkowa, gdyż jest ona pierwszą taką w naszej historii. Pierwszym momentem gdy o naszej ojczyźnie można usłyszeć gdzieś dalej niż w jej granicach. Rok temu wspominaliśmy w tych chwilach naszą najbliżej historię, nasze burzliwe dzieje przez które Koribia wygląda dziś tak a nie inaczej.

W pierwszych latach jej istnienia było nas wielu, od tamtego czasu jednak wiele się zmieniło a na swoim podwórku pozostałem jedynie ja oraz @Grzegorz Szarak, któremu ten kraj zawdzięcza równie wiele co mi, bez którego nie było by Koribi jaką znamy.

Ale to było rok temu, dziś niejako możemy spoglądać na nasze odrodzenie, jestem niezmiernie zobowiązany naszym serdecznym przyjaciołom z Edelweiss których mam zaszczyt gościć po raz pierwszy na naszej ziemi. To właśnie ich słowa i działania wielokrotnie napawały mnie dumą z bycia koribijczykiem. Będę im dozgonnie wdzięczny za to iż o nas pamiętają.

Rok temu był tu z nami jeszcze jeden gość, który jest dziś tu również z nami, ówczesny Prezydent IV Republiki @Waksman. Człowiek który zaprzedał duszę Muratyce odkąd pamiętam był również nieustannie z nami, zarówno w tych dobrych jak i złych chwilach. Bez jego wkładu próżno było by szukać Koribi dziś na mapie. Personalnie jestem mu za to dogłębnie wdzięczny, jego wkład w rozwój naszego kraju nie może być wyrażony słowami.

Dziś możemy się cieszyć z obecności wielu gości na obchodach naszej rocznicy którzy może milczą ale jestem pewien że bacznie nas obserwują. Wiele się zmieniało względem ostatnich lat i wieżę że może to być dopiero początek naszej lepszej drogi ku przyszłości.

Jako ze Koriba jest częścią IV Republiki mamy dziś odczynienia z świtem państwowym. W związku z tym miałbym jeszcze coś do ogłoszenia.

W pierwszej kolejności chciałbym okazać moją dozgonną wdzięczność dla naszych dzisiejszych gości i odznaczyć @Heinz-Werner Grüner, @Femme Mystere oraz @Joachim Cargalho Orderem Ambasadorskim w uznaniu za wkład włożony w budowę relacji miedzy naszymi krajami. Oby na tym to nie poprzestało

Oraz drugie niezwykle ważne ogłoszenie, Panie Ministrze @Waksman w dowód wdzięczności mojej oraz wszystkich narodów IV Republiki, za wkład w tworzenie projektu Unii Nordackiej, urzeczywistnienia programu "Espada Cëtie System" oraz wielu inicjatyw i działań na rzecz IV Republiki na przestrzeni lat jestem zaszczycony móc odznaczyć szanownego Krzyżem Niepodległości II klasy.

Moje serdeczne gratulacje.

Obywatele, Korbijczycy!

Już 4 lata minęły, odkąd pojawiliście się na Nordacie. Ten czas minął niczym mrugnięcie okiem. Jeszcze pamiętam, jak Szwergia zawijała swoje manatki i pozostawiła Koribię pod znakiem zapytania. Wy jednak nie ugięliście się i dalej podtrzymujecie płomień państwowości. Chociaż Koribia teraz nie jest niepodległym państwem, to cieszę się, że nadal są osoby, które pielęgnują i rozwijają ten region, dla których nadal jest on ważny i dzięki którym nadal będzie istniał.

Nie ma znaczenia w tym momencie, czy jest to muratycki Ulen, część składowa Federacji Nordackiej czy odrębne państwo na arenie międzynarodowej. Cieszę się, że dzięki Waszej wytrwałości dalej istniejecie i pokazujecie, że nadal można zrobić coś nowego - czego dowodem są trwające jeszcze Dni Postępu, w których miałem przyjemność uczestniczyć. Dziękuję Wam za motywację. I czekam, aż ponownie zaskoczycie mikroświat - twórczo i w liczniejszym gronie. Pamiętajcie, że możecie liczyć na Nasze, winkulijskie wsparcie.

Niech żyje Koribia!

Panie Prezydencie,
Drodzy Koribijczycy i zebrani goście!

W pierwszej kolejności pragnę wyrazić wielką radość, że jest mi dane stać dzisiaj na koribijskiej ziemi świętując 4-lecie istnienia Koribii. Nasza wspólna historia to wzloty i upadki, gdzie te drugie razem przeżywaliśmy, aby następnie odradzać się jak feniks z popiołu. Oby Koribia dotrwała swojego 5-lecia, potem 6-cio i 10-cio. Niech nam żyje sto lat!

Jestem również zaszczycony nadanym odznaczeniem. Bardzo dziękuję za docenienie moich działań na rzecz IV Republiki, starałem się jak mogłem, aby nasz kraj wypadł w tym wszystkim jak najlepiej. Jak widać - chyba się udało! Jeszcze raz bardzo dziękuję.

Vivat Koribia!

Gromkie brawa nie ustawały, ale "mistrz ceremonii" poganiał nieco oberhaupta, więc i ten pojawił się w miejscu, gdzie przemawiano. Jak mu sie wydawało tłum zawył nieco głośniej, ale dopiero po uściśnięciu dłoni, najpierw Herr @Waksman, a następnie @Albert Fryderyk de Espada tłumy dopiero "zaryczały". Była to dość uroczysta chwila, a, że Grüner należał do osób ceniących sobie "daną chwilę", nie sposobił się do ukrycia emocji. W przypływie wspólnej ekscytacji chwycił obu panów za ramiona, co wygladało jak "przytulenie". Gest solidarności z narodami Republiki Muratyki.

Następnie pozwolił sobie podejść niespiesznie do mównicy, zwróciwszy najpierw wzrokiem uwagę @Femme Mysterei @Joachim Cargalhona zegarek. Chyba wypomniał im w tym momencie, że nie przywołali go w porę na to ważne wydarzenie, on tak szalenie nie lubił się spóźniać. Koniec końców mrugnął do nich pojendawczo, wiedział, że zakochani mieli też tutaj w Eihenbergu chwilę spokoju i ukojenia dla siebie. Nie chciał odbierać im wszystkich wspomnień...

W końcu poprawiwszy mikrofon, zaczął mówić:

-Wiele można by mówić w tak doniosłej chwili, ale kiedy to przed momentem przemawiał sam Herr Präsident de Espada, nic już nie będzie ważniejsze . Ja zatem nie będę długo zawodził, raptem kilka linijek tekstu, jeśli oczywiście szanowni państwo pozwolą. 

(kliknij w "list")

Na koniec chciałbym tylko dodać, że nie pozostanę dłużny Panu Prezydentowi. Nie, nie chodzi o żadną rywalizację, ale pragnę przekazać Szanownemu Panu, ten oto Order Przyjaciół III Klasy, za całokształt Pańskich działań na rzecz rozwoju wizerunku Kotliny .

Po czym skłonił się nisko i przy pomocy asystentów szybko przekazał wyróżnienie.

- Na was niedługo. Na Oberhaupta zdecydowanie za długo. ? powiedziała do @Joachim Cargalho, kiwając głową również pozostałym gościom. Gdy @Joachim Cargalhospytał, czy nie wymarzła, obdarzyła go rozbawionym uśmiechem. ? Wymarzłam. Chyba muszę się ogrzać. ? po tych słowach przybliżyła się do niego i liczyła na to, że obejmie ją w pasie.

Potem skupiła się na oglądaniu niezwykłej defilady. Miała wprawdzie ochotę powiedzieć coś o długich lufach, ale uznała, że chyba wystarczy na ten moment tych niewybrednych żarcików. Wdychała więc w milczeniu drażniące powietrze przesycone ołowiem, a najwięcej uwagi poświęciła okrętom marynarki.

- Marynarka nie jest odpowiednio dotowana w Muratyce. ? stwierdziła, oglądając niewielkie okręty. ? To jeden z moich celów. Zawalczę o to, by Muratyka, a dokładnie Rammsteinfreut, stały się morską potęgą. ? powiedziała do @Joachim Cargalho z powagą, jaką rzadko kiedy u niej słyszał.

? Serdecznie dziękuję, Herr @Albert Fryderyk de Espada, czuję się zaszczycona. Mam nadzieję, że mój wkład w życie Muratyki będzie wystarczającym wsparciem w rozwoju i spotka się z Waszą aprobatą. ? powiedziała, przyjmując order.   

Wasza Ekscelencjo Panie Prezydencie,

Drodzy Przyjaciele Koribijczycy,

W imieniu własnym, Jego Ekscelencji Prezydenta Bialenii prof. Ametysta Faradobusa oraz całej Republiki, pragnę złożyć Wam najszczersze gratulacje oraz życzenia dalszego rozwoju oraz przede wszystkim dalszej frajdy z zabawy. bo to jest w Mikroświecie najważniejsze. ?

Dotychczas nie miałem okazji do uczestnictwa w życiu Koribii, choć poznałem Jego Ekscelencję Alberta Fryderyka de Espadę i bardzo cenię go za rozsądną i mądrą politykę. Już on sam stanowi wielki wkład Koribii w życie naszego Kontynentu, a to dopiero wierzchołek góry lodowej koribijskich zalet, z którymi zaczynam się zapoznawać. ?

Niech żyje Koribia!

-Niech żyje! - odpowiedziała gawiedź...

Serdecznie dziękuję wszystkim za słowa wsparcia, to chyba pierwszy raz gdy Koribia może gościć tyle znakomitych osobistości. Doceniam każde dobre słowo jakie tu dziś padło i jestem za nie niezmiernie wdzięczny.

Zapraszam również bardzo serdecznie na planowany jutro start najnowszej rakiety Muratyckiej Agencji Kosmicznej.

Protokół dyplomatyczny odłożyli gdzieś na bok i pozwolili sobie na chwilę swawoli wobec siebie, jednak gdy nadszedł czas defilady, stonowali swoje zachowanie bacznie obserwując przemieszczające się jednostki. Piechota wraz z dywizjami zmechanizowanymi prezentowały się znakomicie. Byli pewni, że na ulicach zostały zaprezentowane najnowsze egzemplarze, na których ledwo co przeschnął lakier. Cargalho nie spodziewał się jednak, iż również pobliska rzeka stanie się miejscem defilady. Tam, z kolei pojawiły się okręty wojenne...

Widok ten zdecydowanie rozemocjonował @Femme Mystere, z wielką uwagą obserwowała jednostki wojenne. Rammsteinfreut dopiero co budził się do życia, jednak wiedział jakie ambicje ma jego zarządczyni.
- Jestem pewien, że tak właśnie będzie - odpowiedział w równie poważnym tonie. Wiedział, że plany, które sobie wyznaczyła prędzej czy później zostaną zrealizowane, zgodnie z jej naturą.
- Wody mórz będą Twoje, po sam brzeg - dodał, puszczając oko.  Wiedział bowiem, że nie musi niczego dalej dopowiadać.

Chwilę później, nad ich głowami zaprezentowane zostały maszyny lotnicze, a dalej przeszli do przemówień. @Albert Fryderyk de Espadawręczył im Ordery Ambasadorskie, co było kolejnym zaskoczeniem. Gdy otrzymywał swój, pozwolił sobie powiedzieć dwa zdania gratulacji, gdyż doskonale wiedział, iż tym razem nie będzie mógł sobie pozwolić na oficjalne mowy - Panie Prezydencie, dziękuję za to wyróżnienie i gratuluję kolejnego jubileuszu. Jest ogromnym zaszczytem dzielić czas i działania z tak zasłużonymi obywatelami mikroświata. Koribia i Muratyka są jego bardzo ważnymi elementami. Niech tak będzie cały czas!
A później wrócił na swoje miejsce zerkając na order @Femme Mysterei upewniając się, że na pewno mają identyczne.

@Alfred Fabian von Tehen-Dżeknie został doprowadzony do Trybuny Honorowej przed defiladą, dlatego musiał się teraz wdrapywać na podest, by złożyć oficjalne gratulacje. Podwładny Księcia Arkadiusza reprezentował tym razem Winkulię, a jego przemówienia na pewno trafiło do zebranych Koribijczyków.

@Heinz-Werner Grünerzostał oklaskany najgłośniej, nie tylko dlatego, że Joachim czuł się zobowiązany do żywiołowego aplauzu wobec przemówienia Oberhaupta, ale również z powodu jego treści, pod którą mógłby się i on podpisać.

Gdy już wszyscy się wypowiedzieli, można było nareszcie zluzować nastawienie i wrócić do mniej zobowiązujących rozmów. Chwilę później dowiedzieli się o planowanym starcie rakiety.
- Czy rakiety wynoszące satelitę będą lądowały na ziemi, czy raczej przewidywane jest ich rozbicie? - dopytywał przy okazji.

Wasza Ekscelencjo Panie Prezydencie,

Drodzy Koribijczycy,

Niestety nie mogłam przybyć na Wasze święto, za co serdecznie przepraszam. Z opóźnieniem ale proszę przyjąć gratulacje oraz najserdeczniejsze życzenia. Niech Koribia dalej się rozwija i zaznacza swoje miejsce na mapie mikroświata, czerpiąc przy tym dobrą zabawę. ?