Nowa Hirshbergia

[Artur Kardacz 150]

Nowa Hirshbergia to niewielka, zwrotnikowa wyspa położona blisko właściwego lądu Związku Winkulijskiego, w pobliżu Cieśniny Tokugawskiej. Charakteryzuje ją bujna, egzotyczna roślinność, rozległe plantacje (kawa, herbata, koka, oskrzew), złoża złota, węgla i rud żelaza, piękne plaże oraz starokolonialna zabudowa - zwłaszcza w Forcie Karaib, obecnie największym mieście wyspy, z zachowaną dzielnicą dawnych niewolników i osobliwymi Dużymi Różowymi Drzewami.

Wyspa jest lennem Korony św. Szymona, formalnie nadanym Arturowi Kardaczowi, który sprawuje nad nią bezpośrednią władzę jako lennik, podlegając zwierzchnictwu króla. Faktyczny wpływ gospodarczy na wyspę ma też Liga Morska i Kolonialna, kontrolująca większość plantacji i zarządzająca majątkiem ziemskim od 2022 r.

Pierwotnie zamieszkana przez rdzenny lud Atza (XII–XVIII w.), po czym zasymilowany z osadnikami. Skolonizowana jako Wyspa Karaib, następnie przekształcona dekretem z 28 stycznia 2011 r. w suwerenne Księstwo Nowohirshberskie w ramach Zjednoczonego Socjalistycznego Królestwa Hirschbergii i Weerlandu. Po upadku tego państwa wyspa przeszła pod zwierzchnictwo Związku Winkulijskiego. 

Edytowane 2 Lipca przez Artur Kardacz

[Artur Kardacz 150]

Stolicą Nowej Hirshbergii jest Fort Karaib. Miasto znane było pod kilkoma nazwami na przestrzeni swojej historii. Pierwotnie była to niewielka osada z fortem wojskowym, skolonizowana w czerwcu 2011 roku jako pierwszy obszar zajęty przez ZSKHiW na całej wyspie. Nosiła wówczas nazwę Fort Nowa Hirshbergia, bądź Fort Karaib, i została podniesiona do rangi Książęcego Miasta Ethiopia. W 2022 roku, gdy kontrolę nad wyspą przejęła Liga Morska i Kolonialna (LMiK), przywrócono historyczną nazwę, obowiązującą do dziś.

Miasto utrzymane jest w starym, kolonialnym klimacie - większość kamienic pamięta czasy pierwszych kolonistów. Znajduje się tu dzielnica dawnych niewolników, mająca ogromne znaczenie historyczne: to właśnie wokół tej pierwotnej osady rozrosło się całe miasto. W granicach Fortu Karaib zachowały się też ślady dawniejszego osadnictwa - pozostałości osady ludu Atza oraz świątynia boga-zupy. Według spisu z 2022 roku w mieście żyło około 1000 mieszkańców. Historyczne źródła donoszą natomiast, że miasto liczyło nawet do 15 tysięcy. Tak drastyczny spadek był spowodowany najprawdopodobniej ich emigracją do pobliskich krajów. Wiązało się to z długim zaniedbywaniem wyspy i odcięciem od ZSKHiW. Fort Karaib jest głównym ośrodkiem handlowym wyspy, dlatego kluczowym miejscem jest port, położony obok dzielnicy niewolników. Stanowi on najstarszą część kolonii, powstał wraz z przybyciem pierwszych osadników. To dzięki niemu cała kolonia może się nieustannie rozwijać. Funkcjonuje jako port wojskowo-handlowy. Oprócz tego w mieście działa największy targ rybny w okolicy, a swoją siedzibę ma tutaj Egvallandzkie Rybołówstwo Morskie. Należy tutaj wymienić także rezydencję gubernatora i ratusz miejski, pałac Księcia Nowohirshberskiego, byłą komendę ADUK oraz liczne hotele i lotnisko obsługujące loty turystyczne. Miasto, jak i zresztą cała kolonia, słynie z pięknych plaż i dużych, różowych drzew sprowadzonych z Centazji wraz z kolonizacją wyspy przez LMiK.

Edytowane 5 Lipca przez Artur Kardacz