Wizyta Sułtana w Abachazji

[Barhir az R-Z-Emre 331]

Zgodnie z zapowiedzią do Tomaszewa przybył Sułtan Barhir az Ruzmari-Emre na swym latającym dywanie. Ludność Abachazji czekała od rana, pełna nadziei i oczekiwania. Gdy Sułtan pojawił się na niebie, sunąc majestatycznie na swoim dywanie, tłum wybuchł radością i wiwatami.

Abachazowie powitali Sułtana z wielkim szacunkiem i podarowali mu liczne prezenty, w tym tradycyjne regionalne szaty, które symbolizowały ich kulturę i gościnność. Ludność zaczęła skandować imię Sułtana Barhira oraz imię dawnego przywódcy Abachazji, Thomasa, wyrażając jednocześnie swoje nadzieje i tęsknoty.

Wśród okrzyków pojawiły się także hasła takie jak „Niepodległość” i „Islamska Abachazja”, co świadczyło o pragnieniu zmian i nowej tożsamości regionu.

Sułtan Barhir rozpoczął swoje przemówienie od oddania głębokiego szacunku mieszkańcom Abachazji, podkreślając ich odwagę i ducha jedności. Następnie zapowiedział, że sprawiedliwość ludów Nordaty będzie wprowadzana szablą i ogniem, co miało symbolizować zdecydowaną walkę z niesprawiedliwością i złem.

Jednak Sułtan potępił wszelkie bunty i działania wymierzone przeciwko władzy Federacji Nordackiej, podkreślając konieczność zachowania porządku i jedności.

Na koniec zapowiedział, że nadejdzie czas wolnej i niepodległej Abachazji, ale będzie to czas pokoju, bez przelewu krwi, co wzbudziło nadzieję i spokój w sercach zgromadzonych.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg 2 002]

Kiryści i chrześcijanie, razem stanowiący zdecydowaną większość miasta, na tę jedną okazję postanowili zawiesić spory, żeby razem pomaszerować i przepędzić islamistów z Tomaszewa. Obie grupy wyznawców bytu znanego jako Jahwe razem skandowały antymuzułmańskie piosenki kibolskie, wywieszały kartony z napisem "SECESJONISTOM PRECZ - BRAVO FEDERALIZM", a samemu Barhirowi dostarczyli wydrukowanego śmiesznego mema (na poprawę nastroju).

Jak ujął to jeden z mieszkańców, Jeremisław Han-Reszko (111 l.), "Bracie w Chrystusie/Jahwe Barhirze, jesteś wielce mile widziany w naszym mieście, lecz jako gość respektujący nasze tradycje, a nie jako messiah, gdyż takich nie uznajemy. Przez Chrystusa/Jahwe, Pana naszego, Amen/Szehaja".

[Barhir az R-Z-Emre 331]

Sultan jest przyjacielem ludu. Moja wiara niesie pokój i sprawiedliwość każdemu, bez względu na to jakim imieniem Allacha nazywa. 

I właśnie jak gołąbek pokoju, Barhir na dywanie do Abachazji przyleciał. 

Korzystając z pobytu w tym wspaniałym miejscu, zapraszam @Thomas von Lisendorff do rozmowy z ludem Abachazji. Kto jak nie brat Thomas zna najlepiej tą ziemię, tych ludzi. 

Nie lękajcie się bracia i siostry! Szabla Sułtana będzie zawsze na straży pokoju. 

 

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg 2 002]

Brat Thomas od wielu lat nie jest ze swoimi ludźmi, bawiąc przede wszystkim w Bialenii. Niech w imieniu bialeńskiego ludu się więc wypowiada, pozostawiając Narody Imperium w spokoju. Każdy niech naród zazna spokoju i wolności od obcych pretendentów wszelakiej maści. Tako rzecze Jahwe i wszyscy jego prorocy.

[Barhir az R-Z-Emre 331]

Nikt nie zabroni ludowi Abachazji spotkania z braćmi co Abachazje w sercu noszą. Tak jak Sułtan spotkał się z nimi. 

Słowo Sułtana, że spotkania takie pokój niosą i gwarancją wolności i jedności w Federacji Nordackiej są. 

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg 2 002]

O, ależ oczywiście. Tylko, że z kolei my nie mamy wolnego wstępu np. do Bialenii, gdzie możemy być łatwo uciszeni, jeśli uznane zostanie, że trollujemy (co jest, jak wiadomo, najgorszą z zbrodni). Zdarzyło się to już Premierowi Trinitzowi, a potem oczekiwano, że to strona nordacka wysunie przeprosiny. Należy więc spytać, dlaczego prześladowcy "Waksmanlandu" mieliby się w nim akurat teraz pojawiać, odrzuciwszy wcześniej propozycję pokojowej współpracy w ramach autonomicznej Abachazji.

[Thomas von Lisendorff 29]

Pragnę serdecznie podziękować Sułtanowi Barhirowi az Ruzmari-Emre za ciepłe słowa oraz pamięć o mnie i o Abachazji. To dla mnie zaszczyt, że podczas swojej wizyty zwrócił się do mieszkańców z przesłaniem pokoju i przyjaźni.

Sułtan Barhir jest przyjacielem Abachazji i narodu abachaskiego. Przybył do Tomaszewa nie jako zdobywca ani siewca podziałów, lecz jako gość wyciągający dłoń przyjaźni i dialogu. Nie pozwolimy, aby ktokolwiek decydował, z kim mieszkańcy Abachazji mogą rozmawiać i kogo mogą gościć na swojej ziemi. Abachazowie sami potrafią ocenić, kto okazuje im szacunek i kto pamięta o ich historii.

Ja również nigdy nie zapomnę Abachazji. To ziemia, która na zawsze pozostanie w moim sercu i zawsze będę gotów rozmawiać z jej mieszkańcami, gdy tylko sobie tego zażyczą.

Z zainteresowaniem obserwuję postawę Sułtana Barhira az Ruzmari-Emre. Widzę w nim człowieka, który z szacunkiem odnosi się do narodu abachaskiego i jego tradycji. Dlatego mogę powiedzieć, że dostrzegam w Sułtanie godnego następcę tronu Abachazji.

Wierzę, że przyszłość Abachazji powinna być budowana na dialogu, wzajemnym szacunku i woli jej mieszkańców. Niech przyjaźń między narodami będzie silniejsza od sporów, a pokój i godność zawsze zwyciężają.

 

Odpowiadając Bolesławowi, to nigdy nie porzuciłem Abachazji.

Będąc równocześnie carewiczem a także później Carem Brodrii, oddałem Abachazje pod opiekę Cara Mikołaja Patryka Dostojewskiego, władcy Imperium Brodryjskiego, a także mojego  v-ojca.  Jestem i zawsze byłem tytularnym władca tych ziem. 

Edytowane 2 Lipca przez Thomas von Lisendorff

[Yasmin an Zentawi-Emre 94]

Niech słowa Sułtana i zorganizowane przez niego spotkanie w Abachazji będzie początkiem dialogu pokoju pomiędzy Federacja a Bialenią. 

[Burek 1 191]

W sumie to chyba nie ma nic wspólnego z Bialenią

[Barhir az R-Z-Emre 331]

Panowie Bracia pokój! Niech spotkanie nasze tutaj będzie wyrazem szacunku dla historii Abachazji, wspaniałego kraju i cudownych mieszkańców. 

@Thomas von LisendorffBracie zachęcam do organizacji Dni Abachazji gdzie wspólnie możemy promować tą część Nordaty i jej historii. Bardzo chętnie wysłuchał bym jakiejś anegdoty o CABA, może masz gdzieś jeszcze pliki, którymi warto się podzielić. 

@Bolesław Kirianóo von Hohenburg Bracie zapewniam pokojowe zamiary. Zachęcam do pokojowego podejścia nas wszystkich. 

[Adelaide Radziwiłł-Chojnacka 276]

DŻIHAD NA ABAHAZJE 🦅🕌🧞‍♂️

[Barhir az R-Z-Emre 331]

Po długiej i pełnej wzruszeń wizycie w Tomaszewie, Sułtan Barhir az Ruzmari-Emre pożegnał się z ludem Abachazji. Z wdzięcznością i szacunkiem skierował do nich słowa podziękowania za gościnność i oddanie, które na zawsze pozostaną w jego sercu. Następnie usiadł na swym majestatycznym latającym dywanie, który cicho uniósł się nad ziemią.
Mieszkańcy Abachazji zgromadzili się tłumnie, by pożegnać wielkiego gościa. Ich oczy pełne były łez wzruszenia, a serca przepełniała duma, że mogli gościć tak wyśmienitą i szlachetną personę. Wzajemne pożegnanie było pełne ciepła i nadziei na przyszłe spotkania oraz trwałą przyjaźń.
Gdy dywan powoli uniósł się ku niebu, ludzie machali na pożegnanie, skandując imię Sułtana i życząc mu bezpiecznej podróży. W ich oczach odbijała się wdzięczność i przekonanie, że wizyta Sułtana Barhira była początkiem nowej ery pokoju i jedności dla całej Abachazji.