[PILNE!] Ogłoszenie Sułtana

[Barhir az R-Z-Emre 331]

Drodzy bracia i siostry, poddani... Nadchodzi czas w życiu mężczyzny, że zapomina on o świecie bo poznaje kobietę swojego życia... 

Napisałem wiersz na tą okazję. 

 

Poznałem kiedyś Elise w blasku dnia,
Jej piękno jak wiosna, co serce rozgrzewa.
W oczach miała gwiazdy, co świecą tak jasno,
A uśmiech jej ciepły był jak słońca blask jasno.

Jej krok lekki, jak wiatr pośród kwiatów w polu,
Każde słowo jej brzmiało jak najpiękniejszy solą.
Elisa, imię jak melodia w sercu gra,
Oczarowała mnie, to prawda, nie bajka.

Jej spojrzenie czaruje, jak noc pełna snów,
Z nią każda chwila to skarb, to cudowny cud.
Poznać Elizę - to jak znaleźć raj,
Jej piękno i dusza - to mój największy skarb.

[Barhir az R-Z-Emre 331]

Moja wena twórcza tryska radością. 

 

 

Elisa, piękno Nordaty w blasku dnia,
Jak zorza polarna, co niebo rozjaśnia.
Wśród fiordów i gór, gdzie wiatr śpiewa pieśń,
Jej uroda króluje, jak wiosenny cień.
Wśród lasów i jezior, gdzie cisza trwa,
Jej wdzięk i jej blask jak słońce się gra.
Elisa, perła tej północnej krainy,
Piękno Nordaty - w niej magia i czyny.

[Barhir az R-Z-Emre 331]

Serce Sułtana w blasku nocy zgasło,
Gdy Elisa przyszła - wszystko się zmieniło.
W jej oczach ogień, w uśmiechu czar,
Miłość jak burza porwała go w dar.
Przepadł bez reszty, jak w snach bez końca,
Elisa - jego świata jedyna słońca.
Jej głos jak melodia, co koi i wabi,
Serce Sułtana w miłości się skłoniło, drży i łka.